Witold Kobyliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Witold Kobyliński (ur. 4 grudnia 1925 r. w Kudelczynie[1], zm. 23 września 2014 r.[2]) – polski ksiądz katolicki

Dzieciństwo i młodość

Urodził się w rodzinie rolniczej o szlacheckich korzeniach. Ukończył siedmioklasową szkołę podstawową w Rozbitym Kamieniu. W 1938 r. rozpoczął naukę w Gimnazjum Księży Salezjanów im. Henryka Sienkiewicza w Sokołowie Podlaskim. Edukację przerwała wojna. Po roku przerwy kontynuował ją na tajnych kompletach. W 1946 r. zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. Henryka Sienkiewcza. Zaraz po tym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego im. Benedykta XV w Siedlcach. 12 kwietnia 1952 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa siedleckiego Ignacego Świrskiego.

Początki posługi

Po święceniach pracował przez rok (1952-1953) jako wikariusz w kolegiacie w Janowie Podlaskim, a potem w Parafii p.w. Przemienienia Pańskiego w Garwolinie (1953-1955).

W 1955 r. został rektorem filii duszpasterskiej w Gocławiu. Od 1959 r. był w siedleckiej kurii. Pełnił tam funkcje referenta ds. zakonnych, referenta ds. duszpasterskich, referenta ds. środków społecznego przekazu myśli i spraw turystyczno-wczasowych.

Proboszcz i dziekan

W latach 1970-1972 został proboszczem w Parafii p. w. św. Ludwika we Włodawie, a zarazem dziekanem dekanatu włodawskiego. W latach 1972-1989 był proboszczem Parafii p. w. Świętej Trójcy w Radzyniu Podlaskim i zarazem dziekanem dekanatu radzyńskiego.[3] Od 1978 r. zabiegał o wybudowanie w Radzyniu drugiego kościoła. Założona została nowenna do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w tej intencji.[4] Pozwolenie władz na budowę kościoła po długich staraniach zostało udzielone w 1983 r. Kościół został konsekrowany w 1993 r.[5] W 1983 r. ksiądz Witold Kobyliński uzyskał tytuł prałata.

Ksiądz-rezydent

9 grudnia 1989 r. przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Legionowie. Pełnił nadal posługę kapłańską. W 2010 r. przeniósł się do Domu Księży Emerytów w Siedlcach, a potem w 2012 r. w nowym domu dla emerytowanych księży w Opolu Nowym.[3] W 2014 r. została wydana książka Kazania część 1 (2002-2006)[6] zawierająca nagrane i spisane kazania duchownego. W 2015 r., już po jego śmierci, został wydany drugi tom kazań[7], obejmujący lata 2006-2010.

Wyrazy uznania

Był cenionym kaznodzieją. Nazwany został "pierwszą szablą wśród kaznodziei".[8] W jego pogrzebie uczestniczyło 150 księży z 4 diecezji[9], a listy kondolencyjne wysłało 3 biskupów[10]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Małgorzata Kołodziejczyk: Ks. prałat Witold Kobyliński - biografia [w:] Witold Kobyliński: Kazania, cz. 1 (2002-2006), Radzyń Podlaski 2014, str. 3
  2. KRAJ - Kościół - Zmarł ks. prałat Witold Kobyliński, www.podlasie24.pl [dostęp 2018-04-15] (pol.).
  3. a b Małgorzata Kołodziejczyk: Ks. prałat Witold Kobyliński - biografia [w:] Witold Kobyliński: Kazania, cz. 1 (2002-2006), Radzyń Podlaski 2014, str. 3-5
  4. Tadeusz Semeniuk: Kalendarium Parafii Św. Trójcy w Radzyniu Podlaskim oraz Dekanatu Radzyńskiego, Radzyń Podlaski 2006, str. 187-188
  5. Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim, mbnpradzyn.pl [dostęp 2018-04-15].
  6. Witold Kobyliński: Kazania, cz. 1 (2002-2006), Radzyń Podlaski 2014
  7. Witold Kobyliński: Kazania, cz.2 (2006-2010), Radzyń Podlaski 2015
  8. Pierwsza szabla wśród kaznodziei - RadzyńINFO, „RadzyńINFO”, 24 kwietnia 2016 [dostęp 2018-04-16] (pol.).
  9. KRAJ - Kościół - Uroczystości pogrzebowe śp. ks. prałata Witolda Kobylińskiego, podlasie24.pl [dostęp 2018-04-17] (pol.).
  10. Pożegnaliśmy śp. ks. prał. Witolda Kobylińskiego - RadzyńINFORadzyńINFO, radzyninfo.pl [dostęp 2018-04-17] (pol.).