Ignacy Świrski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Świrski
Sługa Boży Kościoła katolickiego
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 20 września 1885
Ellern
Data i miejsce śmierci 25 marca 1968
Siedlce
Biskup diecezjalny siedlecki
Okres sprawowania 1946–1968
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 28 października 1913
Nominacja biskupia 12 kwietnia 1946
Sakra biskupia 30 czerwca 1946

Ignacy Świrski (ur. 20 września 1885 w Ellern, zm. 25 marca 1968 w Siedlcach) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor Akademii Duchownej w Petersburgu, profesor Uniwersytetu Wileńskiego, biskup diecezjalny siedlecki w latach 1946–1968, sługa Boży Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Ellern (Elerne) na Łotwie, w granicach ówczesnego Cesarstwa Rosyjskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był kapelanem. Na Uniwersytecie Wileńskim zajmował się głównie etyką małżeńską. Wykładał teologię moralną. Podczas II wojny światowej ukrywał się na terenie Wileńszczyzny, prowadząc równocześnie akcję pomocy prześladowanym Żydom. W maju 1945 został rektorem seminarium duchownego w Białymstoku.

12 kwietnia 1946 papież Pius XII mianował go biskupem diecezjalnym diecezji siedleckiej. 30 czerwca 1946 został konsekrowany. 4 lipca 1946 odbył uroczysty ingres do katedry siedleckiej.

Inspirował odbudowę kościołów parafialnych zniszczonych w czasie II wojny światowej. Odbudował katedrę siedlecką, uszkodzoną w czasie działań wojennych. Zarządził misje na całym Podlasiu. Propagował zwalczanie pijaństwa. Prowadził akcje charytatywne.

Zmarł w opinii świętości po ciężkiej chorobie w Siedlcach, zostawiwszy po sobie testament rozpowszechniany później przez wiernych w odpisach.

W marcu 2018 rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]