Wołczyn (obwód brzeski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi na Białorusi. Zobacz też: Wołczyn.
Wołczyn
Ilustracja
Zrujnowany kościół Trójcy Przenajświętszej
Państwo  Białoruś
Obwód brzeski
Rejon kamieniecki
Wysokość 135 m n.p.m.
Populacja (1992)
• liczba ludności

502
Nr kierunkowy +375 1631
Kod pocztowy 225083
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu brzeskiego
Wołczyn
Wołczyn
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Wołczyn
Wołczyn
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Wołczyn
Wołczyn
Ziemia 52°17′09″N 23°18′37″E/52,285833 23,310278
Portal Portal Białoruś

Wołczyn (biał. Воўчын) – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie kamienieckim Białorusi, centrum administracyjne sielsowietu; do 1945[1][2] w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie brzeskim, siedziba gminy Wołczyn.

W Wołczynie urodzili się hetman polny litewski Wincenty Korwin Gosiewski (ok. 1620), król Polski i wielki książę litewski Stanisław August Poniatowski (1732), polski malarz Zygmunt Vogel (1764).

Historia[edytuj kod]

Dawna siedziba magnaterii polskiej. Poniatowscy zbudowali w Wołczynie pałac, założyli park oraz wznieśli kościół Świętej Trójcy w stylu późnobarokowym. W połowie XVIII w. do pałacu dobudowano teatr i oranżerię. Zespół pałacowo-parkowy został doszczętnie zrujnowany po zakończeniu II wojny światowej, kiedy Wołczyn został włączony do Białoruskiej SRR. Dziś po dawnym zespole pałacowo-parkowym pozostały ruiny kościoła Świętej Trójcy na rzucie kwadratu, wybudowanego w latach 1729–1733 z fundacji kasztelana krakowskiego Stanisława Poniatowskiego.

19 listopada 1761 zawarli w Wołczynie związek małżeński: książę Adam Kazimierz Czartoryski i Izabela Czartoryska. Ślubu udzielał ks. biskup poznański Teodor Kazimierz Czartoryski.

Zrujnowany kościół w 2007 roku przejęła diecezja pińska kościoła rzymskokatolickiego. Obecnie trwa jego restauracja.

W 1938 w krypcie kaplicy zostały pochowane, przewiezione z kościoła św. Katarzyny w ówczesnym Leningradzie, zwłoki króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Po sprofanowaniu ciała i rozgrabieniu trumiennych skarbów, resztki szczątków (drobiny kości i fragmenty szat) króla władze sowieckie wydały Polsce w 1988. W 1995 złożono je w krypcie bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

W Wołczynie znajduje się cmentarz katolicki z nagrobkami okolicznych ziemian i położony przy drodze do niego kirkut (kilkadziesiąt nagrobków z polnego kamienia).

O miejskiej przeszłości osady świadczy układ przestrzenny z rynkiem, przy którym wznosi się drewniana cerkiew św. Mikołaja i dawny żydowski dom modlitwy.

Przy drodze do Motykał znajduje się nieczynny młyn wodny.

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  2. Edmund Jan Osmańczyk: Encyklopedia ONZ i stosunków międzynarodowych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1982, s. 408. ISBN 83-214-0092-2.

Bibliografia[edytuj kod]

  • Rafał Zubkowicz, Elena Vetrova, Aleksadnr Pańko, Andriej Abramczuk: Biała Podlaska - Brześć. Niedokryty wschód. Kraków: Amistad Sp. z.o.o - Program PolskaTurystycza.pl, 2008, s. 173. ISBN 978-83-7560-023-0.
  • Gabriela Pauszer-Klonowska "Pani na Puławach"

Linki zewnętrzne[edytuj kod]