Wojna rosyjsko-turecka (1710–1711)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojna rosyjsko-turecka 1710–1711
wojny rosyjsko-tureckie
Ilustracja
Marsz na Prut
Czas 17101711
Miejsce nad rzeką Prut
Terytorium Hospodarstwo Mołdawskie
Wynik zwycięstwo Turcji
Strony konfliktu
Imperium Osmańskie
Chanat Krymski
Carstwo Rosyjskie
Hospodarstwo Mołdawskie
Kozacy
Dowódcy
Baltacı Mehmed Pasza Piotr I Wielki
Siły
120 000 Turków i 70 000 Tatarów krymskich
440 dział
70 000 – 80 000 Rosjan i 7 000 Mołdawian
160 dział
Straty
8 000 zabitych 37 000 w tym 5 000 zabitych
brak współrzędnych

Wojna rosyjsko-turecka 1710–1711 – wojna pomiędzy Carstwem Rosyjskim a Imperium Osmańskim, będąca częścią wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Po zwycięstwie wojsk rosyjskich w bitwie pod Połtawą w 1709 i powtórnym zainstalowaniu przez Rosjan Augusta II w Rzeczypospolitej, król Szwecji Karol XII przy pomocy dyplomacji francuskiej skłonił sułtana Ahmeda III do wypowiedzenia wojny Rosji, co też nastąpiło 20 listopada 1710.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Rosja zawarła rozejm z panującym w Mołdawii Dymitrem Kantemirem. 27–30 maja rosyjski feldmarszałek Borys Szeremietiew przeprawił konnicę przez Dniepr na teren Mołdawii i ruszył na Isakczę w celu opanowania przepraw na Dunaju. Otrzymawszy wiadomości o podejściu dużych sił tureckich do Dunaju skierował swoje siły na Jassy, gdzie 25 czerwca podeszły główne siły rosyjskie pod dowództwem Piotra I. Armia turecka wielkiego wezyra Baltaczi Mahmet Paszy 7 lipca przeprawiła się przez Dunaj i ruszyła na Isakczi i na lewym brzegu Prutu połączyła się z armią chana krymskiego Dawlet Gireja. Armia rosyjska, pod dowództwem Piotra I została pobita przez Turków 11 lipca 1711 w bitwie pod Stănileşti.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

12 lipca 1711 Piotr I zmuszony był podpisać niekorzystny traktat prucki, na mocy którego Rosja zwracała Turcji Azow, zobowiązując się do zburzenia kilku twierdz (m.in. Taganrogu).

Turcy zażądali ewakuowania wojsk rosyjskich z Polski i nie mieszania się Rosji w wewnętrzne sprawy Rzeczypospolitej. Wojnę zakończył upokarzający dla Rosji traktat adrianopolski (1713).

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Aksan, Virginia H.: Ottoman Wars 1700–1870. Pearson Education, 2007. ​ISBN 0-582-30807-0​.
  • Longley, David: Imperial Russia 1689–1917. Longman, 2000. ​ISBN 0-582-31990-0​.
  • Shaw, Ezel Kural: History of the Ottoman Empire and modern Turkey. Cambridge University Press, 1977.​ISBN 0-521-29163-1​.
  • Creasy, Edward Shepherd: History of the Ottoman Turks from the Beginning of their Empire to the Present Time (Chiefly founded on von Hammer). Richard Bentley, Lontoo, 1856. Teoksen verkkoversio
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t-21, Moskwa 1975,