Xinhua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Agencja Informacyjna Xinhua
Ilustracja
Brama wjazdowa do siedziby agencji w Pekinie
Państwo  Chińska Republika Ludowa
Data założenia 1931
Prezes Cai Mingzhao
brak współrzędnych
Strona internetowa
Agencja Xinhua
Nazwa chińska
Pismo uproszczone 新华社
Pismo tradycyjne 新華社
Hanyu pinyin xīnhuá shè
Wade-Giles hsin-hua she

Agencja Informacyjna Xinhua (dosł. Nowe Chiny, ang. Xinhua News Agency) – państwowa agencja prasowa Chińskiej Republiki Ludowej i najważniejsza w Chinach instytucja zajmująca się zbieraniem i obróbką informacji prasowych, a także organizacją konferencji z udziałem polityków i instytucji rządowych. Jest również największą agencją informacyjną świata pod względem liczby korespondentów na całym świecie[1]. Xinhua nie jest jedyna, w kraju działa również Chińska Agencja Prasowa (中国新闻社, ang. China News Service).

Xinhua podlega pełniącej funkcję rządu Radzie Państwowej ChRL i jest według krytyków narzędziem państwowej propagandy. Organizacja Reporterzy bez Granic (RSF) nazywa Xinhua największą na świecie agencją propagandową[2], aczkolwiek w rankingu RSF Xinhua awansowała w ostatnich latach, co oznacza, że jest oceniana lepiej, niż w latach poprzednich.

Podobnie jak polski PAP czy amerykańska AP, Xinhua dostarcza wiadomości, które są podstawą pracy dla krajowych mediów. W porównaniu do innych światowych agencji wyróżnia ją to, że podlega również Departamentowi Propagandy Komunistycznej Partii Chin. Po drugie, jest jedną z największych instytucji prasowych na świecie – zatrudnia 10 tys. pracowników (dla porównania Reuters ma ich jedynie 1,3 tys.). Xinhua ma 107 biur zagranicznych (także w Warszawie) oraz 31 biur lokalnych w Chinach[3]. Pracują w nich korespondenci, którzy zbierają informacje na użytek chińskiej prasy. Według RSF, chińscy dziennikarze nie są tak nastawieni na sukces jak ich koledzy z Reutersa czy AP i częściej polegają na materiałach prasowych w kraju, w którym przebywają. Niechętnie zbierają informacje na miejscu wydarzeń.

Ponieważ większość chińskich mediów nie stać na utrzymanie zagranicznych korespondentów, informacje zagraniczne czerpią one z serwisu Xinhua. Tym bardziej, że chińskie władze starają się ostatnio[4] ograniczyć do kraju napływ „nieautoryzowanych” wiadomości. W systemie informacyjnym ChRL Xinhua pełni rolę podobną jak projekt Złota Tarcza w przypadku chińskiego internetu.

Dziennik Ludowy, czołowy organ partii w Pekinie, 25% swoich informacji czerpie z serwisu Xinhua. Sama agencja Xinhua również jest wydawcą ok. 20 tytułów, wydawanych w takich językach jak chiński, angielski, hiszpański, francuski, rosyjski oraz arabski.

Podobnie jak inne instytucje rządowe, Xinhua w ostatnich latach została poddana redukcji dotacji od państwa w tempie ok. 7% rocznie. Obecnie państwo dokłada się do budżetu agencji jedynie w wysokości 40% i efekcie zarząd szuka przychodów w takich dziedzinach jak public relations, budownictwo czy informacja biznesowa.

W przeszłości agencja Xinhua przyciągała młodych, utalentowanych dziennikarzy, ale obecnie w związku z urynkowieniem chińskich mediów musi konkurować z gazetami, telewizją i radiem, które oferują młodym talentom dużo atrakcyjniejsze warunki. Przykładowo gazeta „Xinmin Evening News” w Szanghaju zapewnia mieszkanie, podczas gdy w Xinhua ten przywilej jest zarezerwowany jedynie dla starszych reporterów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Agencja Xinhua powstała w listopadzie 1931 jako Agencja Czerwone Chiny. Obecną nazwę nosi od 1937[5]. W trakcie wojny na Pacyfiku agencja rozszerzała swój zasięg za granicą i zakładała pierwsze zagraniczne oddziały. Od 1944 agencja prowadzi serwis w języku angielskim[5]. Po zakończeniu chińskiej wojny domowej agencja reprezentowała Chińską Republikę Ludową w krajach, w których nie było przedstawicielstwa dyplomatycznego kraju[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Top 200 News Agencies in the World by Web Ranking, www.4imn.com [dostęp 2018-01-07] (ang.).
  2. Reporters Without Borders: Xinhua: the world’s biggest propaganda agency (ang.). [dostęp 20 października 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-10-25)].
  3. Junhao Hong, From the World's Largest Propaganda Machine to a Multipurposed Global News Agency: Factors in and Implications of Xinhua's Transformation Since 1978, „Political Communication”, 28 (3), 2011, s. 377–393, DOI10.1080/10584609.2011.572487, ISSN 1058-4609 [dostęp 2018-01-07].
  4. Gazeta Wyborcza: Chiny zaostrzają cenzurę (pol.). [dostęp 20 października 2008].
  5. a b c Susan Pares, A political and economic dictionary of East Asia, Routledge, 2005, ISBN 978-1-85743-258-9 (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]