Zadnia Garajowa Kopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zadnia Garajowa Kopa
Ilustracja
Zadnia Garajowa Kopa (po lewej)
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1949 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Zadnia Garajowa Kopa
Zadnia Garajowa Kopa
Ziemia49°11′59″N 19°59′40″E/49,199722 19,994444

Zadnia Garajowa Kopa (słow. Tichý kopec, Zadná Garajova kopa, 1949 m n.p.m.) – szczyt Liptowskich Kop (Liptovské kopy) położony pomiędzy Cichym Wierchem (Tichý vrch), od którego oddziela go Wierchcicha Przełączka (Tiché sedlo), a Małą Garajową Kopą (Malá Garajova kopa), od której oddziela go Garajowa Przełęcz Niżnia (Nižné Garajovo sedlo) położona na wysokości ok. 1900 m n.p.m.

Północne, trawiasto-skaliste zbocze Zadniej Garajowej Kopy opada do Zadniego Rycerowego (Zadné Licierovo). Krótka grzęda schodząca od wierzchołka do tego kotła zakończona jest u dołu 40-metrową ścianką. W kierunku południowym od szczytu odchodzi ramię ograniczające od wschodu Dolinkę Garajową (Garajova dolina). Na łagodnych stokach opadających do dolinki prowadzona jest rekultywacja zarośli kosodrzewiny, zniszczonych niegdyś przez intensywne wypasy.

Drogi na szczyt były znane od dawna pasterzom i kłusownikom. Pierwsze odnotowane wejście turystyczne zimowe – Józef Grabowski z pięcioma osobami towarzyszącymi 3 marca 1912 r.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Cywiński: Szpiglasowy Wierch. Tatry przewodnik szczegółowy tom 11. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005. ISBN 83-7104-034-2.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.