Gładki Wierch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gładki Wierch
Gładki Wierch. Poniżej Wole Oko i Zadni Staw Polski, powyżej z prawej – szczyt Krywania
Gładki Wierch. Poniżej Wole Oko i Zadni Staw Polski, powyżej z prawej – szczyt Krywania
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2065 m n.p.m.
Wybitność 71 m
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Gładki Wierch
Gładki Wierch
Ziemia49°12′26″N 20°00′47″E/49,207222 20,013056

Gładki Wierch (słow. Hladký štít, niem. Glatter Berg, węg. Sima-hegy[1]) – jeden z najniższych (2065 m n.p.m.) szczytów głównej grani Tatr w obszarze Tatr Wysokich, jednocześnie zwornik dla odchodzących od grani w kierunku południowo-zachodnim Liptowskich Kop, od których jest oddzielony przełęczą Zawory (na terytorium Słowacji). Leży pomiędzy Gładką Kotelnicą w grani Kotelnicy i Walentkowym Wierchem w grani głównej. Według części źródeł należy do grani Liptowskich Murów.

Od Walentkowego Wierchu oddzielony jest Gładką Przełęczą, z której poprowadzone było wygodne wejście na szczyt (droga jest zamknięta). Z kolei od Gładkiej Kotelnicy szczyt oddziela przełęcz Gładka Ławka.

Nazwa szczytu pochodzi od stromo opadających trawiastych zboczy, niebezpiecznych dla wypasanych tam dawniej zwierząt (bydła i koni).

Gładki Wierch i Gładka Przełęcz – widok ze zboczy Kołowej Czuby

Drogi prowadzące na szczyt były od dawna znane pasterzom. Nie sposób określić daty i nazwiska zdobywcy. Najstarsze odnotowane wejścia turystyczne:

W latach 1929-1930 na szczycie znajdowała się zimowa stacja badawcza meteorologów z Uniwersytetu Jagiellońskiego.


Przypisy

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

Bibliografia[edytuj]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.