Zapalenie tarczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zapalenie tarczycy (łac. thyroiditis, ang. thyroiditis) – stan zapalny gruczołu tarczowego. Przyczyny stanu zapalnego gruczołu mogą być różne, najczęściej podłoże jest autoimmunologiczne (choroba Hashimoto). Przy różnicowaniu typów zapalenia tarczycy bierze się pod uwagę okoliczności pojawienia się choroby i czas jej trwania (choroba może być ostra, podostra, przewlekła) oraz przeważający rodzaj nacieku zapalnego (neutrofile, leukocyty, naciek ziarniniakowy).

Podział[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się następujące typy zapaleń tarczycy[1][2]:

Przypisy

  1. Andrzej Szczeklik (red.) Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-031-0
  2. Pearce EN, Farwell AP, Braverman LE. Thyroiditis. „The New England journal of medicine”. 26 (348), s. 2646–55, czerwiec 2003. doi:10.1056/NEJMra021194. PMID 12826640. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.