Zasław (Zagórz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zasław (Polska))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dawnej wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Herb Zagórza Zasław
Część miasta Zagórza
Ilustracja
Kościół dojazdowy pw. Miłosierdzia Bożego
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat sanocki
Miasto Zagórz
SIMC 0954024
Tablice rejestracyjne RSA
Położenie na mapie Zagórza
Mapa lokalizacyjna Zagórza
Zasław
Zasław
Położenie na mapie gminy Zagórz
Mapa lokalizacyjna gminy Zagórz
Zasław
Zasław
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Zasław
Zasław
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Zasław
Zasław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zasław
Zasław
Ziemia49°31′29″N 22°16′33″E/49,524722 22,275833
Portal Portal Polska

Zasław (dawniej Zaosławie[1], Zasławie) – dawna wieś nad Osławą, obecnie część składowa Zagórza tworząca dwa osiedla administracyjne miasta: Zasław Bloki i Zasław za Torami.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku obszary we wsi posiadała rodzina Łepkowskich.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tybularnej Zasławie był Karol Łępkowski[2]. Pod koniec XIX wieku właścicielem tybularnym dóbr we wsi był Maksymilian Łepkowski[3][4]. Na początku XX wieku Artur Goldhammer posiadał we wsi obszar 361,3 ha, a Karol Łepkowski 234,8[5][6].

W 1906 w Zasławiu rodzina Łepkowskich założyła cegielnię, w 1947 przejęła ją GS Samopomoc Chłopska, w 1955 Zakłady Przemysłu Terenowego w Sanoku, w 1974 Rzeszowskie Przedsiębiorstwo Ceramiki Budowlanej, a w latach 90. przedsiębiorcy prywatni.

W okresie II wojny światowej na terenie wsi znajdował się przejściowy obóz koncentracyjny dla ludności żydowskiej, w którym zginęło ponad 10 000 Żydów.

W latach 1972-1977 Zasław znajdował się w granicach administracyjnych "wielkiego" Sanoka jako osiedle.

W Zasławiu znajduje się Kościół dojazdowy pw. Miłosierdzia Bożego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Dwór rodu Zasławskich, obecnie w ruinie). W okresie II wojny światowej w konspirację zaangażowała się mieszkająca we dworze Olga Sulimirska, udzielając pomocy uciekinierom obozowym. W dworze były wytwarzane płótna do snopowiązałek, wata izolacyjna i działała tapicernia. W późniejszych latach działała tam Spółdzielnia Inwalidów „Spójnia” z Sanoka

Miejsca pamięci narodowej[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa w miejscu obozu Zwangsarbeitslager Zaslaw, na miejscu którego znajduje się obecnie zakład produkcyjny.

Dawne fortyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Pozostałości po sowieckich bunkrach granicznych z II wojny światowej tzw. Linia Mołotowa.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 50. w zabudowaniach byłej fabryki celulozy stworzono produkcję przyczep Sanockiej Fabryki Autobusów Autosan, później pod nazwą Zakład Budowy Przyczep i Naczep w Zasławiu. Był największym producentem przyczep w kraju oraz współpracował z włoską firmą „Piacenza”. W 1991 zakład został usamodzielniony w odrębną spółkę, a w 1994 podzielony na Zakład Przyczep i Naczep oraz Zakład Mechaniczny. Na terenie przemysłowym powstały inne podmioty, m. in. Zakład Usług Przemysłowych

Urodzeni w Zasławiu[edytuj | edytuj kod]

Obóz pracy i zagłady[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zasław – dzielnica przemysłowa. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 127-136. ISBN 83-922799-6-4.
  • Miejscowości gminy Zagórz. Zasław. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 195-206. ISBN 83-922799-6-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]