Zbigniew Gaciong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Gaciong
Ilustracja
Prof. dr hab. n. med. Zbigniew Gaciong
Państwo działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1955
Warszawa
profesor nauk medycznych
Specjalność: choroby wewnętrzne, nadciśnienie tętnicze
Habilitacja 1992 – medycyna
Akademia Medyczna w Warszawie
Profesura 1996
profesor zwyczajny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Okres spraw. od 2020
Poprzednik Mirosław Wielgoś
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Zbigniew Antoni Gaciong (ur. 17 grudnia 1955 w Warszawie[1]) – polski lekarz, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, specjalności naukowe: choroby wewnętrzne, nadciśnienie tętnicze. Od 1 września 2020 rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1980 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie, od 1980 pracuje na macierzystej uczelni, w Instytucie Transplantologii[1], w latach 1988–1990 pracował na Uniwersytecie Południowej Kalifornii[1]. Uzyskał stopień naukowy doktora. W 1992 na I Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologicznym Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. Zaburzenia produkcji przeciwciał w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Rola wtórnej nadczynności przytarczyc otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych dyscyplina: medycyna specjalność: choroby wewnętrzne. W 1996 nadano mu tytuł profesora nauk medycznych[2].

Objął stanowisko profesora zwyczajnego w I Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i został kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Nadciśnienia Tętniczego i Angiologii na tym wydziale w 1998 roku. W latach 1996–2002 był prodziekanem I Wydziału Lekarskiego, w 2002–2005 prodziekanem Wydziału Kształcenia Podyplomowego. W latach 2005–2012 był dziekanem Wydziału Kształcenia Podyplomowego[3]. Został członkiem Komitetu Patofizjologii Klinicznej PAN, Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów[2]. Wiceprzewodniczący Rady Fundacji TVN[4].

W 2019 został członkiem Rady Doskonałości Naukowej I kadencji w dyscyplinie nauki medyczne[5].

21 kwietnia 2020 został wybrany na rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w kadencji 2020–2024[6].

Na początku 2021 stał się jedną z osób tzw. afery szczepionkowej, w której w Centrum Medycznym WUM Sp. z o.o., część osób zaszczepiono przeciwko COVID-19 poza kolejnością[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD).
  2. a b Prof. Zbigniew Antoni Gaciong, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-06-19].
  3. Grzegorz Szumowski Luminiarze warszawskiej medycyny w katykaturze, Warszawski Uniwersytet Medyczny 2009, s. 44
  4. O fundacji, fundacja.tvn.pl [dostęp 2021-01-05] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-03].
  5. Lista kandydatów wybranych na członków RDN, odrębna dla każdej dyscypliny, zawierająca nazwiska i imiona wybranych kandydatów wraz z nazwami podmiotów ich zgłaszających. konstytucjadlanauki.gov.pl. [dostęp 2019-06-19].
  6. Wybrano Rektora WUM na kadencję 2020–2024. wum.edu.pl. [dostęp 2020-04-21].
  7. Oświadczenie rektora WUM: Jest mi niezmiernie przykro, www.rp.pl, 4 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-05].
  8. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 września 2006 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2006 r. nr 83, poz. 837).
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 sierpnia 2012 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 1005).