Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zmartwychwstańcy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zmartwychwstańcy
Dewiza: Prawdą i Miłością (Veritate et Caritate)
Herb zakonu
Pełna nazwa Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa
Nazwa łacińska Congregatio a Resurrectione Domini Nostri Iesu Christi
Skrót zakonny CR
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Bogdan Jański
oraz współzałożyciele:
ks. Piotr Semenenko
ks. Hieronim Kajsiewicz
Data założenia 17 lutego 1836
Data zatwierdzenia 1888
Strona internetowa

Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, pot. zmartwychwstańcy (dawniej rezurekcjoniści), Congregatio a Resurrectione Domini Nostri Iesu Christi (CR) – międzynarodowa męska wspólnota zakonna, złożona z księży, braci zakonnych i stałych diakonów[1].

Zgromadzenie dało Kościołowi 1 arcybiskupa i 5 biskupów[2].

Historia[edytuj]

W 1834[3] Adam Mickiewicz z Bogdanem Jańskim zorganizowali miejsce spotkań dla polskiej emigracji i intelektualistów francuskich nazwane Braci Zjednoczonych. W roku 1835 Jański rozpoczął działalność, którą w późniejszym czasie nazwano Bractwem Służby Narodowej lub po prostu Domkiem Jańskiego z uwagi na jakiego lokalizację przy Notre Dames des Champs 11. 17 lutego 1836 prace zaowocowały utworzeniem wspólnoty, która poprzez pokutę, modlitwę, kierownictwo duchowe i głoszenie Misterium Paschalnego w ramach wspólnot parafialnych ma przeciwdziałać wpływom pogańskim i propagowanie wychowania chrześcijańskiego.

Kościół świętego Sebastiana za murami

Po śmierci B. Jańskiego (2 lipca 1840) jego dzieło kontynuowali, choć w zmienionej ideologicznie formie[4], ks. Piotr Semenenko i ks. Hieronim Kajsiewicz: w niedzielę wielkanocną, 27 marca 1842 r., złożone zostały pierwsze śluby zakonne w katakumbach kościoła św. Sebastiana w Rzymie, a pierwsza Reguła została napisana w wielkim poście 1842 roku i stała się podstawą życia Wspólnoty i osobistego uświęcenia. Konstytucja Zgromadzenia była zatwierdzona w 1860 roku.

Nazwa Zgromadzenia pochodzi od dzwonów Wielkanocnego Alleluja, które brzmiały, kiedy siedmiu członków złożyło śluby zakonne we wspólnocie i wychodziło z katakumb[5].

Patronami zgromadzenia są Matka Boża i św. Kajetan z Thieny.

W Polsce Zgromadzenie działa od 1880 r. Stolica Apostolska zatwierdziła działalność wspólnoty 10 marca 1888 r.

Istnieje też żeńska gałąź Zgromadzenia, założona przez Celinę Chludzińską Borzęcką wraz z córką Jadwigą i zatwierdzona jako zgromadzenie kontemplacyjno-czynne 6 stycznia 1891.

Generałowie zakonu[edytuj]

Założyciele Zakonu Zmartwychwstańców: Bohdan Jański, ks. Hieronim Kajsiewicz, ks. Piotr Semenenko, ks. Józef Hube, ks. Karol Kaczanowski

Ks. Piotr Semenenko był pierwszym przełożonym generalnym zakonu, kolejnymi generałami zakonu Zmartwychwstańców byli:

Działalność[edytuj]

Celem Zgromadzenia jest rechrystianizacja Europy i stworzenie chrześcijańskiego systemu społecznego i odrodzenia społeczeństwa, a przede wszystkim uświadamianie sobie i innym potrzeby osobistego „zmartwychwstania” i wspomagania społeczeństwa w tym samym dążeniu. Zmartwychwstańcy zajmują się przede wszystkim pracą w parafiach oraz wychowaniem, pod hasłem Prawdą i Miłością. Propagują osiągnięcie tych celów przez dynamiczne przeżywanie osobistych nawróceń trwających całe życie.

Zmartwychwstańcy prowadzą działalność misyjną, seminaria, wspólnoty, wydawnictwa, internaty i bursy akademickie. Prowadzą swą misję w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Afryce i w Australii.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Tekst: KONSTYTUCJE ZGROMADZENIA ZMARTWYCHWSTANIA PANA NASZEGO JEZUSA CHRYSTUSA RZYM (2001)
  2. stan na 20 maja 2013; źródło: Giga-Catholic Information
  3. S. Kalemba, Wielka emigracja, s. 273.
  4. A. Witkowska, Cześć i skandale, Łódź 1997, s. 69-76.
  5. Nasza historia

Bibliografia[edytuj]

  • Leksykon zakonów w Polsce, Bogumił Łoziński, Warszawa 1998

Linki zewnętrzne[edytuj]