Zofia Kozłowska-Budkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Kozłowska-Budkowa
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1893
Lipnica
Data i miejsce śmierci 29 sierpnia 1986
Kraków
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1937
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Nagrobek Zofii Kozłowskiej-Budkowej na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Zofia Kozłowska-Budkowa (ur. 1 grudnia 1893 w Lipnicy, zm. 29 sierpnia 1986 w Krakowie) – polska historyk, mediewistka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jej dziadek Leon Strasburger był uczestnikiem powstania styczniowego. W trakcie studiów historycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim zaangażowała się w niepodległościową działalność polityczną w stowarzyszeniu młodzieży socjalistycznej „Promień” i w Związku Strzeleckim. W 1918 roku przystąpiła do młodzieżowego koła Polskiej Partii Socjalistycznej.

W 1921 roku podjęła pracę w Komisji Atlasu Historii Polski PAU, zaś trzy lata później została zatrudniona na Uniwersytecie Jagiellońskim, z którym związana była do momentu przejścia na emeryturę. Habilitację uzyskała w 1937 roku. W trakcie II wojny światowej prowadziła tajne seminaria, zajęła się również zabezpieczeniem zbiorów uczelni. W 1945 objęła stanowisko adiunkta, a w 1954 roku – profesora nadzwyczajnego.

Specjalizowała się w naukach pomocniczych historii i źródłoznawstwie. Przygotowała m.in. krytyczne wydanie Rocznika kapituły krakowskiej. Współzałożycielka „Małopolskich Studiów Historycznych”, których była pierwszym redaktorem naczelnym.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Repertorjum polskich dokumentów doby piastowskiej. Do końca wieku XII, z. 1, Kraków 1937

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Barański, Kozłowska-Budkowa Zofia [w:] Słownik historyków polskich, koncepcja i oprac. red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 255-256.