Ådne Søndrål

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ådne Søndrål
Ådne Søndrål.JPG
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1971
Notodden, Norwegia
Dyscypliny łyżwiarstwo szybkie
Dorobek medalowy

Ådne Søndrål (ur. 10 maja 1971 w Notodden) – norweski łyżwiarz szybki, trzykrotny medalista olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świat oraz czterokrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Specjalizował się w wyścigach na dystansach 1000 i 1500 metrów. Pierwszy medal w karierze wywalczył w 1990 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Obihiro zajął drugie miejsce w wieloboju. Dwa lata później wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie w biegu na 1500 m zdobył srebrny medal. W zawodach tych wyprzedził go jedynie jego rodak Johann Olav Koss, a trzecie miejsce zajął Holender Leo Visser. Podczas rozgrywanych dwa lata później igrzysk w Lillehammer został zdyskwalifikowany w biegu na 1000 m, a na dystansie 1500 m był czwarty, przegrywając walkę o medal z Holendrem Falko Zandstrą. Podczas igrzysk w Nagano w 1998 roku wystąpił tylko w biegu na 1500 m, zdobywając złoty medal i ustanawiając nowy rekord świata. Wyprzedził bezpośrednio dwóch Holendrów: Idsa Postmę oraz Rintje Ritsmę. W tym samym roku został uhonorowany Nagrodą Oscara Mathisena. Ostatni medal olimpijski zdobył na igrzyskach w Salt Lake City, gdzie na swoim koronnym dystansie był trzeci za Amerykaninem Derekiem Parrą i Jochemem Uytdehaage z Holandii.

W 1996 roku wystartował na wielobojowych mistrzostwach świata w Hamar, zdobywając srebrne medale w biegach na 1000 i 1500 m. Na krótszym dystansie pokonał go Rosjanin Siergiej Klewczenia, a na dłuższym Holender Jeroen Straathof. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Warszawie zajął odpowiednio pierwsze i drugie miejsce. Na dwóch kolejnych edycjach tej imprezy także zdobywał medale, jednak tylko w biegach na 1500 m: złoty na mistrzostwach w Calgary w 1998 roku oraz srebrny na mistrzostwach w Heerenveen w 1999 roku. Kolejne dwa medale przywiózł z mistrzostw świata w Nagano w 2000 roku, gdzie był najlepszy na 1000 m i drugi na 1500 m. Dokładnie odwrotny wynik uzyskał na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Salt Lake City.

Wielokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym 30 zwycięstw. W sezonach 1998/1999, 1999/2000 i 2001/2002 zwyciężał w klasyfikacji końcowej na 1500 m, a w sezonach 1993/1994, 1997/1998 i 2000/2001 był drugi. Ponadto w sezonie 1995/1996 wygrał klasyfikację na 1000 m, w sezonie 2000/2001 był drugi, a w sezonie 2001/2002 zajął trzecie miejsce.

Ustanowił dwa rekordy świata[1].

W latach 2002 - 2004 był członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego[2]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

IO 1000 m 1500 m
Albertville 1992 29. Silver medal olympic.svg
Hamar 1994 DSQ 4.
Nagano 1998 - Gold medal olympic.svg
Salt Lake City 2002 11. Bronze medal olympic.svg

Mistrzostwa świata w wieloboju[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata w wieloboju sprinterskim[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata na dystansach[edytuj | edytuj kod]

1000 m 1500 m
Hamar 1996 Silver medal world centered-2.svg Silver medal world centered-2.svg
Warszawa 1997 Gold medal world centered-2.svg Silver medal world centered-2.svg
Calgary 1998 5 Gold medal world centered-2.svg
Heerenveen 1999 8 Silver medal world centered-2.svg
Nagano 2000 Gold medal world centered-2.svg Silver medal world centered-2.svg
Salt Lake City 2001 Silver medal world centered-2.svg Gold medal world centered-2.svg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Speed Skating News: Skater business card of Ådne Søndrål (ang.)
  2. David Miller: Historia igrzysk olimpijskich i MKOl Od Aten do Pekinu 1894 - 2008. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2008, s. 497. ISBN 978-83-7510-279-6.