Étienne Bacrot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Étienne Bacrot
Bacrot etienne 20081119 olympiade dresden.jpg
Étienne Bacrot, Drezno 2008
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1983
Lille
Tytuł szachowy arcymistrz (1997)
Ranking 2705 (01.10.2012)
Miejsce w kraju 2
FIDE Top 100 42
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Francuscy arcymistrzowie szachowi

Étienne Bacrot (ur. 22 stycznia 1983 w Lille) – francuski szachista, jeden z najmłodszych arcymistrzów w historii szachów (tytuł ten zdobył w marcu 1997 roku w wieku 14 lat i 2 miesięcy).

Spis treści

Kariera szachowa [edytuj]

Bacrot rozpoczął grę w szachy w wieku 4 lat. Pierwsze sukcesy odniósł w dziesiątym roku życia, zostając mistrzem świata juniorów do 10 lat. W swojej kolekcji posiada również tytuł mistrza świata juniorów do 12 lat. Niespodziankę sprawił kwalifikując się do międzynarodowego Grand Prix w Paryżu w roku 1995. Na imprezie tej pokonał Anatolija Karpowa.

W roku 1997 wygrał silny turniej w Enghien-les-Bains (przed Wiktorem Korcznojem), natomiast w roku 1999 zwyciężył w Lozannie w turnieju młodych mistrzów, w finale pokonując Rusłana Ponomariowa. W roku 2005 okazał się najlepszy w turnieju elity w miejscowości Pojkowskij[1]. W tym samym roku zajął III miejsce w Pucharze Świata w Chanty-Mansijsku (po zwycięstwie nad Aleksandrem Griszczukiem)[2]. W 2007 wystąpił w rozegranych w Eliście meczach pretendentów[3], ale w I rundzie przegrał z Gatą Kamskim i nie wywalczył awansu do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku. W lutym 2009 r. zwyciężył (wspólnie z Ołeksandrem Moisejenką) w silnie obsadzonym turnieju Aerofłot Open w Moskwie[4]. W 2011. zwyciężył (wspólnie z Siergiejem Kariakinem) w turnieju Pojkowskij.

W latach 1999–2003 pięciokrotnie wygrywał finały indywidualnych mistrzostw Francji, szósty tytuł zdobywając w 2008 r.[5]. Pomiędzy 1996 a 2008 r. pięciokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach, najlepszy rezultat uzyskując w roku 2006, zdobywając brązowy medal na I szachownicy (za wynik 6 pkt z 8 partii)[6].

W lipcu 2004 roku został pierwszym francuskim szachistą, który przekroczył poziom 2700 punktów rankingowych. Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze (2731) uzyskał w kwietniu 2005 r., zajmował wówczas 9. miejsce na światowej liście FIDE[7].

Przypisy

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]