Śnieguliczka biała
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Śnieguliczka biała | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rząd | szczeciowce |
| Rodzina | przewiertniowate |
| Rodzaj | śnieguliczka |
| Gatunek | śnieguliczka biała |
| Nazwa systematyczna | |
| Symphoricarpos albus (L.) S. F. Blake Rhodora 16:118. 1914 |
|
| Synonimy | |
|
Symphoricarpos racemosus Michx., |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Śnieguliczka biała, syn. ś. białojagodowa (Symphoricarpos albus Duhamel) – gatunek krzewu z rodziny przewiertniowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie występuje od Kalifornii po Alaskę[2]. Od dawna spotyka się ją jako roślinę uprawną lub zdziczałą w Europie Środkowej. W Polsce jest powszechnie uprawiana, czasami przejściowo dziczeje (efemerofit).
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Krzew o wysokości 1–3 m, nagi. Gałęzie prosto wzniesione, cienkie, czworokanciaste.
- Liście
- Niebieskawozielone, okrągławoeliptyczne, ok. 4 cm długości, pojedyncze lub klapowane.
- Kwiaty
- Różowo-białe, dzwonkowate, zebrane w szczytowe nibykłosy. Jest rośliną miododajną, kwiaty rozwijają się przez całe lato, dzięki czemu pszczoły mogą zbierać nektar przez długi okres. Mają drobny, 5-ząbkowy kielich, 5-łatkową, beczułkowatą i owłosioną wewnątrz koronę,1 słupek i 5 pręcików.
- Owoce
- Charakterystyczne, białe, gąbczaste jagody. Odmiana 'White Hedge' charakteryzuje się dużymi, białymi owocami.
- Pęd
- Młode pędy są owłosione.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina ozdobna. Często uprawiana w parkach, na skwerach i w ogródkach przydomowych. Szczególnie polecana jest na żywopłoty – dość dobrze znosi cięcie i zagęszcza się. Jest bardzo wytrzymała na mrozy oraz suszę i mało wymagająca w stosunku do gleby, rośnie dobrze nawet na bardzo jałowych, suchych i kamienistych glebach. Odporna na zanieczyszczenia powietrza. Łatwo rozmnaża się z odrostów korzeniowych. Jej ozdobą są białe owoce bardzo długo utrzymujące się na roślinie i zdobiące krzew jesienią i zimą po opadnięciu liści, a także ładne, zdrowe liście. Ponieważ dosyć dobrze znosi zacienienie, może być sadzona pod drzewami.
- Roślina miododajna.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-27].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
