Święta Sabina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Sabina
męczennica
Data urodzenia I wiek
Rzym
Data śmierci ok. 126
Rzym
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 29 sierpnia
Atrybuty gałąź palmowa, księga, korona
Patronka Rzymu

Święta Sabina (ur. w I wieku w Rzymie, zm. ok. 126)[1]męczennica, święta katolicka.

Jak głosi legenda, była poganką, zamożną i darzoną szacunkiem wdową po rzymskim patrycjuszu Walentym, nawróconą na wiarę chrześcijańską przez jedną z wielu jej niewolnic, św. Serapię z Antiochii. Razem z nią udawała się nocami do rzymskich katakumb, gdzie z obawy przed cesarskimi prześladowcami regularnie gromadzili się chrześcijanie. Tutaj z rąk jednego z kapłanów Sabina przyjęła chrzest. Kiedy Serapię schwytano i zachłostano na śmierć, pochowała jej ciało ze czcią. W ten sposób ujawniła swoją przynależność do chrześcijan, wskutek czego znalazła się w więzieniu. Praworządność rzymska, za czasów Hadriana, nie pozwalała karać wolnych obywateli bez procedury sądowej. Dlatego Sabinę postawiono przed sędzią Elpidiuszem. Jako patrycjuszka nie mogła być traktowana w sposób poniżający, dlatego została ścięta mieczem.

Kult[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii św. Sabina jest przedstawiana jako młoda męczennica. atrybutami jej są: gałąź palmowa, księga i korona.

Jest patronką Rzymu, dzieci i gospodyń domowych. Wzywana jest w przypadku krwotoku lub z prośbą o powstrzymanie deszczu.

Bazylika Świętej Sabiny w Rzymie (łac. Basilica Sanctae Sabinae, wł. Basilica di Santa Sabina all'Aventino) ku jej czci jest wybudowana w miejscu, gdzie wcześniej znajdował się jej dom. W 1219 r. przekazana przez papieża Honoriusza III świętemu Dominikowi i jego nowo powstałemu zakonowi – dominikanom.

Wspomnienie liturgiczne świętej Sabiny w Kościele katolickim obchodzone jest 29 sierpnia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. St. SabinaCatholic Encyclopedia (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]