Święta Sabina
| Święta Sabina |
|
| męczennica | |
| Data urodzenia | I wiek Rzym |
| Data śmierci | ok. 126 Rzym |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki |
| Wspomnienie | 29 sierpnia |
| Atrybuty | gałąź palmowa, księga, korona |
| Patronka | Rzymu |
Święta Sabina (ur. w I wieku w Rzymie, zm. ok. 126)[1] – męczennica, święta katolicka.
Jak głosi legenda, była poganką, zamożną i darzoną szacunkiem wdową po rzymskim patrycjuszu Walentym, nawróconą na wiarę chrześcijańską przez jedną z wielu jej niewolnic, św. Serapię z Antiochii. Razem z nią udawała się nocami do rzymskich katakumb, gdzie z obawy przed cesarskimi prześladowcami regularnie gromadzili się chrześcijanie. Tutaj z rąk jednego z kapłanów Sabina przyjęła chrzest. Kiedy Serapię schwytano i zachłostano na śmierć, pochowała jej ciało ze czcią. W ten sposób ujawniła swoją przynależność do chrześcijan, wskutek czego znalazła się w więzieniu. Praworządność rzymska, za czasów Hadriana, nie pozwalała karać wolnych obywateli bez procedury sądowej. Dlatego Sabinę postawiono przed sędzią Elpidiuszem. Jako patrycjuszka nie mogła być traktowana w sposób poniżający, dlatego została ścięta mieczem.
Kult [edytuj]
W ikonografii św. Sabina jest przedstawiana jako młoda męczennica. atrybutami jej są: gałąź palmowa, księga i korona.
Jest patronką Rzymu, dzieci i gospodyń domowych. Wzywana jest w przypadku krwotoku lub z prośbą o powstrzymanie deszczu.
Bazylika Świętej Sabiny w Rzymie (łac. Basilica Sanctae Sabinae, wł. Basilica di Santa Sabina all'Aventino) ku jej czci jest wybudowana w miejscu, gdzie wcześniej znajdował się jej dom. W 1219 r. przekazana przez papieża Honoriusza III świętemu Dominikowi i jego nowo powstałemu zakonowi – dominikanom.
Wspomnienie liturgiczne świętej Sabiny w Kościele katolickim obchodzone jest 29 sierpnia.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ St. Sabina – Catholic Encyclopedia (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Sabina i Serapia na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
- St. Sabina – Catholic Online (ang.)