Żyła wrotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żyła wrotna
Gray591.png
Żyła wrotna i jej dopływy żyła krezkowa górna, żyła śledzionowa i żyła krezkowa dolna
Łacina Vena mesenterica inferior
Angielski Inferior mesenteric vein
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło żyła wrotna w Wikisłowniku

Żyła wrotna wątroby (łac. vena portae hepatis) – krótkie naczynie, mierzące 6–8 cm o znacznej średnicy (1-1,5 cm), doprowadzające krew do wątroby. Powstaje za głową trzustki z zespolenia żyły śledzionowej (vena lienalis) i żył krezkowych - górnej i dolnej (vena mesenterica superior et interior), do których uchodzi szereg żył z nieparzystych narządów jamy brzusznej: z żołądka, jelita cienkiego, jelita grubego, z trzustki i ze śledziony. Bezpośrednio do żyły wrotnej wnikają:

  1. Żyła żołądkowa prawa - Vena gastrica dextra
  2. Żyła żołądkowa lewa - Vena gastrica sinistra
  3. Żyła trzustkowo-dwunastnicza górna tylna - Vena pancreaticoduodenalis posterior superior
  4. Żyła przedodźwiernikowa - Vena prepylorica
  5. Żyła pęcherzykowa - Vena cystica
  6. Żyła pępkowa - Vena umbilicalis (w życiu płodowym)

Pień żyły wrotnej przebiega w sieci mniejszej wnikając do wątroby przez jej wnękę, w której dzieli się na gałąź prawą i gałąź lewą, a te z kolei na żyły międzyzrazikowe, żyły okołozrazikowe, żyłę środkową zrazika, z których to powstają żyły wątrobowe (venae hepaticae) odprowadzające krew do żyły głównej dolnej.

Zespolenia z żyłami głównymi[edytuj | edytuj kod]

Zespolenia mają kliniczne znaczenie w przypadku marskości wątroby. W rozwiniętym nadciśnieniu wrotnym konsekwencją tych połączeń są żylaki przełyku, żylaki odbytu i tzw. głowa Meduzy.

  • zespolenia przełykowe - w dolnej części przełyku żyła żołądkowa lewa łączy się z żyłami przełykowymi - dopływami żyły nieparzystej oraz z żyłami przeponowymi - dopływami żyły głównej dolnej,
  • zespolenia odbytnicze - połączenia dopływów żyły krezkowej dolnej z dopływami żyły biodrowej wewnętrznej (żyły odbytnicze dolne i żyły odbytnicze środkowe),
  • zespolenia pępkowe - połączenie żył przypępkowych (zachowane na pewnej długości światło żyły pępkowej) z dopływami żyły udowej i żyły podobjczykowej,
  • zespolenia zaotrzewnowe (ścienne) - liczne żyły łączące żyłę krezkową górną i dolną z żyłami zaotrzewnowymi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993, s. 429. ISBN 978-83-200-4251-1 - tom III
  • Bogusław Kazimierz Gołąb, Władysław Zygmunt Traczyk, Michał Karasek: Anatomia i fizjologia człowieka : podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1986, s. 166. ISBN 83-200-1075-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.