(20) Massalia
| (20) Massalia | |
| Odkrywca | Jean Chacornac i Annibale de Gasparis |
| Data odkrycia | 22 sierpnia 1852 |
| Nr kolejny | 20 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny rodzina Massalia |
| Półoś wielka | 2,4102 j.a. |
| Mimośród | 0,1417 |
| Peryhelium | 2,0686 j.a. |
| Aphelium | 2,7518 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 271 dni |
| Śr. prędkość | 19,09 km/s |
| Inklinacja | 0,71° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 160×145×130 km |
| Masa | 5,2 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 3,2 g/cm3 |
| Okres obrotu | (8 h 5 min 53 s) h |
| Albedo | 0,21 |
| Jasność absolutna | 6,50m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~174 K |
| Satelity naturalne | brak danych |
(20) Massalia – jedna z większych planetoid z pasa głównego.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Planetoida została odkryta 19 września 1852 roku przez Jeana Chacornaca i niezależnie przez Annibale’a de Gasparisa.
Nazwa asteroidy pochodzi od łacińskiego odpowiednika nazwy Marsylia, gdzie Jean Chacornac dokonał swego odkrycia. Annibale de Gasparis obserwacje prowadził w Neapolu.
Orbita [edytuj]
Orbita (20) Massalii nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 0,71°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lat i 271 dni krążąc w średniej odległości 2,41 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 19,09 km/s.
Planetoida ta jest największym obiektem w rodzinie planetoidy Massalia.
Właściwości fizyczne [edytuj]
(20) Massalia ma rozmiary 160×145×130 km. Jej albedo wynosi 0,21, a jasność absolutna to 6,5m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 174K. Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S. Jej powierzchnia jest stosunkowo jasna i zawiera krzemiany.
Ciało to rotuje w czasie 8 godzin i 6 minut, a oś obrotu nachylona jest pod kątem 45º do płaszczyzny ekliptyki.
