51 Pegasi b
| 51 Pegasi b | |
 Wizja artystyczna 51 Pegasi b |
|
| Parametry orbity | |
| Półoś wielka (a) | 0,052 j.a. |
| Mimośród (e) | 0 |
| Okres orbitalny (P) | 4,23077 ± 0,00005 d |
| Inklinacja (i) | 79 +11−30[1]° |
| Szerokość perycentrum (ω) |
58,0° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Masa (M·sin i) | 0,468 ± 0,007 MJ |
| Temperatura | 1570 K |
| Odkrycie | |
| Odkrywcy | Michael Mayor i Didier Queloz |
| Data | 6 października 1995 |
51 Pegasi b (nazwa nieoficjalna: Bellerofont) – planeta pozasłoneczna orbitująca wokół gwiazdy 51 Pegasi. Pierwszy odkryty gorący jowisz i pierwsza znana planeta, krążąca dookoła gwiazdy podobnej do Słońca.
Spis treści |
Odkrycie planety [edytuj]
6 października 1995 roku dwaj astronomowie z Obserwatorium Genewskiego – Michel Mayor i Didier Queloz ogłosili odkrycie wokół 51 Pegasi planety[2]. Było ono poprzedzone prowadzonymi od marca 1994 poszukiwaniami obiektów wokół gwiazd typów widmowych G – K. Odkrycie potwierdzono 6 dni później – 12 października.
Charakterystyka [edytuj]
51 Peg b jest najprawdopodobniej gazowym olbrzymem o masie minimalnej równej 0,468 masy Jowisza (choć początkowo uważano, że jest to planeta typu ziemskiego). Jeżeli planeta krąży w płaszczyźnie równika swojej gwiazdy, to jej rzeczywista masa jest istotnie bliska 0,5 MJ[1].
51 Peg b okrąża swoją gwiazdę w odległości ok. 0,052 j.a. w czasie około 4,23 doby po niemal idealnie okrągłej orbicie. Przypuszczalnie planeta skierowana jest do swojej gwiazdy zawsze tą samą stroną. Na jej powierzchni panuje temperatura ok. 1300 °C.
Szacuje się, że mimo bliskości do gwiazdy macierzystej 51 Pegasi b jest wystarczająco masywna, by utrzymywać swoją grubą atmosferę, nie pozwalając na wypchanie jej w przestrzeń poprzez silny wiatr słoneczny.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 E.K. Simpson, S.L. Baliunas, G.W. Henry, C.A. Watson. Rotation periods of exoplanet host stars. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 408 (3), s. 1666–1679, listopad 2010.
- ↑ Mayor, Michel; Queloz, Didier (1995). Dokonali tego za pomocą bardzo czułego spektroskopu, przy pomocy metody badania zmian prędkości radialnej. "A Jupiter-mass companion to a solar-type star". Nature 378: 355 – 359.
