9K111 Fagot
| 9M111 | |
| Fagot na wyposażeniu LWP
kraj = |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | {{{kraj}}} |
| Rodzaj | kierowany pocisk przeciwpancerny |
| Historia | |
| Data konstrukcji | 1970 |
| Dane techniczne | |
| Długość | 1,03 m |
| Średnica | 0,12 m |
| Prędkość | 186 m/s |
| Naprowadzanie | półautomatyczne z przewodowym przesyłaniem sygnału |
| Masa | 13 kg |
| Zasięg | 2,5 km |
| Użytkownicy | |
| Algieria, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Finlandia, Grecja, Irak, Kazachstan, Litwa, Polska, Rosja, Serbia, Syria, Słowenia | |
9K111 Fagot (kod NATO: AT-4 Spigot) – radziecki system przeciwpancernych pocisków kierowanych.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Zestaw 9K111 składający się z wyrzutni 9P135, pocisku 9M111 Fagot, wskaźnika zakłóceń świetlnych 9S469 został opracowany przez Zakłady Mechaniczne Tuła w latach sześćdziesiątych jako przeciwpancerny pocisk kierowany drugiej generacji. Został przystosowany do odpalania z wyrzutni przenośnych jak i montowanych na pojazdach pocisków tzw. "niszczyciele czołgów". Konstrukcja jest zbliżona do tej zastosowanej w pociskach HOT/Milan. Fagot wszedł do służby w 1970.
Opracowano następnie nieco ulepszony pocisk 9M111-1 oraz zmodyfikowany 9M111M Fagot-M (zestaw nazywany także Faktoria), w którym zwiększono nieco zasięg lotu i ulepszono głowicę, zwiększając przebijalność pancerza (wbrew informacjom z niektórych publikacji, nie zastosowano w nim głowicy tandemowej z uwagi na ograniczenia geometryczne pocisku, a także opracowanie nowych zestawów).
Zastosowanie [edytuj]
Przenośny zestaw przeciwpancerny 9K111 z półautomatycznym układem kierowania jest przeznaczony do zwalczania nieruchomych i ruchomych poruszających się w dowolnym kierunku z prędkością do 60 km/h czołgów i innych pojazdów opancerzonych znajdujących się na odległości od 70 do 2000m. Za pomocą zestawu można również skutecznie razić lekkie umocnienia polowe i punkty ogniowe przeciwnika.
Pocisk 9M111 Fagot znajduje się także na uzbrojeniu Wojska Polskiego.
Dane taktyczno-techniczne [edytuj]
- Waga juku nr 1 (sama wyrzutnia): 22 kg
- Waga juku nr 2 (2 pociski): 26 kg
- Waga jednego pocisku: 13 kg (9M111-2), 13,2 (9M111M)
- Waga wyrzutni w skrzyni: 45 kg
- Waga 2 pocisków w skrzyni: 57 kg
- Kaliber: 120 mm (pociski 9M111-2 oraz 9M111M)
- Średnia prędkość lotu: 186 m/s (9M111-2), 173 m/s (9M111M)
- Średnia prędkość obrotowa: 10 obrotów/s
- Grubość przebijanego pancerza pod kątem 60 stopni:[1]
- 200 mm (9M111 i 9M111-2)
- 230 mm (9M111M)
- Grubość przebijanego pancerza pod kątem 90 stopni:[1]
- 400 mm (9M111 i 9M111-2)
- 460 mm (9M111M)
- Rozpiętość płatów pocisku: 369 mm
- Powiększenie: 10x
- Zasięg (minimalny-maksymalny):
- 70-2000 m (9M111, 9M111-2)
- 75-2500 m (9M111M)
- Wymiary pocisku: 150x205x1098 mm
- Wymiary wyrzutni w położeniu bojowym: 1090x770x670 mm
- Wymiary wyrzutni w położeniu marszowym: 670x450x405 mm
- Szybkostrzelność teoretyczna: 3 strzały na minutę
- Kąt ostrzału pionowego: + – 20 stopni
- Kąt ostrzału poziomego: 360 stopni
- Pole widzenia przez przyrząd 9Sz119: 5 stopni
- Układ kierowania pociskiem: półautomatyczny z przewodowym przesyłaniem sygnałów
- Jednostka ognia: 8