Abakan (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abakan
Aбaкaн
Herb Flaga
Herb Abakanu Flaga Abakanu
Państwo  Rosja
Republika Chakasja
Burmistrz Nikolai Genrichowitsch Bulakin
Powierzchnia 112 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

164 700
1496,4 os./km²
Nr kierunkowy +7 (39022)
Tablice rejestracyjne 19
Położenie na mapie Chakasji
Mapa lokalizacyjna Chakasji
Abakan
Abakan
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Abakan
Abakan
Ziemia 53°43′N 91°25′E/53,716667 91,416667Na mapach: 53°43′N 91°25′E/53,716667 91,416667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Abakanmiasto w Federacji Rosyjskiej; stolica Chakasji; leży u ujścia rzeki Abakan do Jeniseju.

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto powstało w 1929, w związku z rozwojem dotychczasowej osady Ust'-Abakansk, spowodowanym uruchomieniem linii kolejowej. Wchłonęło powstały w 1675 Ostróg Abakański. Przed 1991 Abakan stanowił stolicę Chakaskiego Obwodu Autonomicznego.

Obecnie miasto jest ośrodkiem eksploatacji węgla kamiennego i rud żelaza; przemysł maszynowy (fabryka wagonów i kontenerów, huta aluminium), budowlany, drzewny, spożywczy. Uniwersytet i szereg szkół półwyższych. Zabytkowa XVIII-wieczna zabudowa śródmiejska.

Pałac w Abakanie[edytuj | edytuj kod]

Podczas budowy szosy w pobliżu miasta w roku 1940[1] zostały znalezione fragmenty glinianych dachówek. Podjęte prace archeologiczne doprowadziły do odnalezienia pozostałości pałacu w stylu starochińskim o wymiarach 45 na 35 metrów. W środkowej części znajdowała się kwadratowa komnata, natomiast wzdłuż ścian północnej i południowej rozmieszczonych było po 6 komnat w amfiladzie. Dodatkowo w podłodze odkryto kanały o ściankach wyłożonych kamiennymi płytkami służące do rozprowadzania gorącego powietrza z pieca umieszczonego w południowo-zachodniej komnacie.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Cywilizacje Europy. Indoeuropejczycy - Celtowie. T. 12. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 92. ISBN 83-7425-367-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]