Aleksander Chodkiewicz (wojewoda nowogródzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander Chodkiewicz (wojewoda nowogródzki)

Aleksander Chodkiewicz herbu Gryf z Mieczem (od 1501) Kościesza (ur. 1457, zm. 28 maja 1549) – koniuszy dworski (1502), marszałek hospodarski (1506-1509, 1511-1547), starosta puński, brzeski i knyszyński, wojewoda nowogródzki (od 1544), dzierżawca wilkiejski, ostryński.

Syn Iwana (Jana) Chodkiewiczahetmana litewskiego, zmarłego w niewoli tureckiej w 1484 na Krymie, i księżnej Agnieszki Jawnuty Bielskiej z Giedyminowiczów (córka Iwana, księcia na Bielsku). Osiadł na północnym wschodzie Litwy, komasując wielkie majątki, dzięki którym okres życia kolejnych trzech pokoleń był kulminacją potęgi rodu.

Aleksander Chodkiewicz miał dwie siostry. Była nią Agrafena Chodkiewicz, którą poślubił książę Bohdan Zasławski (1486-1528) – namiestnik miński i Jakumiła Chodkiewicz – zmarła w niewoli u kupca tureckiego przed 1486 r.

Aleksander dał początek linii supraskiej Chodkiewiczów. Żoną Aleksandra była księżna Wasylisa Hołowczyńska h. Łabędź (zm. 11 maja 1552 r.), córka Jarosława Hołowczyńskiego. Została pochowana w Supraślu.

Synowie Aleksandra:

Aleksander był właścicielem rozległych posiadłości na terenach, których centrum stanowił Gródek. W 1498 roku sprowadził z greckiego klasztoru na Górze Athos oraz z Ławry Pieczersko-Kijowskiej do Gródka prawosławnych zakonników żyjących według reguły św. Bazylego Wielkiego. Ok. 1510 mnisi za zgodą wojewody, przenieśli się w inne, bardziej odludne i ciche miejsce do Supraśla[1].

Po śmierci 28 maja 1549 r. został pochowany w monasterze w Supraślu.

Przypisy

  1. A. Matreńczyk, Monaster trochę starszy, cerkiew trochę młodsza, "Przegląd Prawosławny", nr 3 (333), marzec 2013.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]