Aleksander Ostermann-Tołstoj
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Aleksander Iwanowicz hrabia Ostermann-Tołstoj (ros. Александр Иванович Остерман-Толсто́й, translacja: Aleksandr Ivanovič Osterman-Tolstoj, ur. 1772; zm. 12 lutego 1857 w Le Petit-Saconnex, Szwajcaria) – oficer wojsk rosyjskich okresu wojen napoleońskich, wolnomularz[1]
Był prawnukiem rosyjskiego dyplomaty Heinricha Johanna Friedricha Ostermanna. Ostermann-Tołstoj walczył w 1790 z sukcesami podczas wypraw przeciwko Turcji i Polsce.
W 1798 awansował do stopnia generała brygady a w 1805 na generała dywizji. Brał udział w wielu bitwach przeciw armii napoleońskiej, m.in. pod Borodino i Bautzen. W bitwie pod Kulm stracił lewe ramię.
Przypisy
- ↑ Ludwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 243-244.
