Aleksander Ostermann-Tołstoj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hrabia Aleksander Iwanowicz Ostermann-Tołstoj
Hrabia Aleksander Iwanowicz Ostermann-Tołstoj

Aleksander Iwanowicz hrabia Ostermann-Tołstoj (ros. Александр Иванович Остерман-Толсто́й, translacja: Aleksandr Ivanovič Osterman-Tolstoj, ur. 1772; zm. 12 lutego 1857 w Le Petit-Saconnex, Szwajcaria) – oficer wojsk rosyjskich okresu wojen napoleońskich, wolnomularz[1]

Był prawnukiem rosyjskiego dyplomaty Heinricha Johanna Friedricha Ostermanna. Ostermann-Tołstoj walczył 1788-1790 z sukcesami podczas wyprawy przeciwko Turcji pod komendą Suworowa, brał udział m.in. w zdobyciu Izmaiła w 1790.

W 1798 awansował do stopnia generała brygady a w 1805 na generała dywizji. Brał udział w wielu bitwach przeciw armii napoleońskiej, m.in. pod Pruską Iławą w 1807, pod Ostrownem i‎ pod Borodino w 1812 i Bautzen w 1813. W bitwie pod Kulm stracił lewe ramię. Odznaczony Orderem Świętego Andrzeja Powołańca, Orderem Świętego Aleksandra Newskiego z diamentami, Orderami Świętego Jerzego II, III i IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza I klasy, Orderem Świętej Anny I klasy, Złotą Szablą "Za Dzielność" z diamentami, pruskim Orderem Czarnego Orła, Orderem Pour le Mérite, Krzyżem Za Kulm 1813, austriackim Krzyżem Wielkim Orderu Marii Teresy.

Przypisy

  1. Ludwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 243-244.