Alex Bogomolov Jr.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Alex Bogomolov Jr)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alex Bogomolov Jr.
Alex Bogomolov Jr.
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Miami
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1983
Moskwa
Wzrost 178 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Yoav Schab
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 33 (31 października 2011)
Australian Open 2R (2006, 2012)
Roland Garros 1R (2004, 2011, 2012)
Wimbledon 3R (2011)
US Open 3R (2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 62 (16 kwietnia 2012)
Australian Open 2R (2012)
Roland Garros 1R (2012)
Wimbledon 2R (2011)
US Open 3R (2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Alex Bogomolov Jr. (ros.: Александр Александрович Богомолов, Aleksandr Aleksandrowicz Bogomołow; ur. 23 kwietnia 1983 w Moskwie) – rosyjski tenisista, który do grudnia 2011 roku reprezentował Stany Zjednoczone[1].

Profesjonalną karierę tenisową rozpoczął w roku 2002. Występując jako zawodowiec w grze pojedynczej wygrał dziesięć turniejów rangi ATP Challenger Tour. W deblu Amerykanin pod koniec lipca 2011 roku zwyciężył wspólnie z Matthew Ebdenen w rozgrywkach z cyklu ATP World Tour w Atlancie. Finałowe spotkanie wygrali z parą Matthias Bachinger-Frank Moser. Ponadto Bogomolov osiągnął jesienią 2004 roku finał zawodów w Pekinie. Razem z Taylorem Dentem przegrali finałowy mecz z parą Justin Gimelstob-Graydon Oliver.

Najwyżej w rankingu singlistów był na 33. miejscu w październiku 2011 roku, natomiast w zestawieniu deblistów, w kwietniu 2012 roku, był sklasyfikowany na 62. pozycji.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250
ATP Challenger Tour

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (10)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2002 Meksyk Puebla Twarda Republika Południowej Afryki Rik de Voest 7:6(2), 6:3
2. 2003 Meksyk Leon Twarda Szwajcaria George Bastl 7:6(4), 6:7(3), 6:4
3. 2003 Stany Zjednoczone Forest Hills Ceglana Argentyna Mariano Delfino 1:6, 6:1, 6:1
4. 2003 Stany Zjednoczone Tiburón Twarda Stany Zjednoczone Jeff Morrison 7:6(4), 6:3
5. 2005 Stany Zjednoczone Tarzana Twarda Brazylia Thiago Alves 6:3, 6:2
6. 2007 Stany Zjednoczone Carson Twarda Japonia Kei Nishikori 6:4, 6:3
7. 2010 Stany Zjednoczone Champaign Twarda Bośnia i Hercegowina Amer Delić 5:7, 7:6(6), 6:3
8. 2011 Stany Zjednoczone Dallas Twarda Niemcy Rainer Schüttler 7:6(5), 6:3
9. 2013 Meksyk Guadalajara Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram 2:6, 6:3, 6:1
10. 2013 Chińska Republika Ludowa Kunming Twarda Republika Południowej Afryki Rik de Voest 6:3, 4:6, 7:6(2)

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2011 Stany Zjednoczone Atlanta Twarda Australia Matthew Ebden Niemcy Matthias Bachinger
Niemcy Frank Moser
3:6, 7:5, 10-8

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2004 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Stany Zjednoczone Taylor Dent Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Stany Zjednoczone Graydon Oliver
6:4, 4:6, 6:7(6)

Przypisy

  1. Puchar Davisa: Bogomolov jr może grać dla Rosji (pol.). sportowefakty.pl, 1 grudnia 2011. [dostęp 5 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]