Justin Gimelstob
| Justin Gimelstob | |
![]() |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Morristown |
| Data i miejsce urodzenia | 26 stycznia 1977 Livingston |
| Wzrost | 196 cm |
| Masa ciała | 88 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 1996 |
| Zakończenie kariery | 2007 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 63 (19 kwietnia 1999) |
| Australian Open | 2R (1999) |
| Roland Garros | 1R (1999, 2000, 2003, 2006, 2007) |
| Wimbledon | 3R (2000, 2003, 2005) |
| US Open | 3R (1997, 1999) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 13 |
| Najwyżej w rankingu | 18 (8 maja 2000) |
| Australian Open | SF (2001) |
| Roland Garros | 1R (1997-2000, 2003, 2006, 2007) |
| Wimbledon | QF (1998, 2004) |
| US Open | 3R (1999, 2004, 2007) |
Justin Gimelstob (ur. 26 stycznia 1977 w Livingston) – amerykański tenisista.
Gimelstob rozpoczął treningi tenisowe jako 8-latek, mając za sparingpartnerów dwóch braci. Osiągał dobre rezultaty w rozgrywkach młodzieżowych - był m.in. liderem rankingu krajowego do lat 14 - a następnie z powodzeniem grał w rozgrywkach akademickich. Jeszcze jako amator, sklasyfikowany poza pierwszym tysiącem rankingu światowego, debiutował w grze pojedynczej w wielkim szlemie, eliminując w US Open z 1995 roku Niemca Davida Prinosila (nie sprostał w kolejnym pojedynku Holendrowi Krajickowi). W 1996 roku dołączył do grona tenisistów profesjonalnych, pierwszą setkę rankingu osiągając w 1997 roku dzięki dwóm ćwierćfinałom w cyklu ATP World Tour. Wygrywał także imprezy ATP Challenger Tour.
Najwyższy w karierze ranking singlowy osiągnął w kwietniu 1999 roku, kiedy był notowany na 63. miejscu na świecie. Sporadycznie dochodził do półfinałów w rozgrywkach ATP World Tour, jednak w lipcu 2006 roku osiągnął finał w turnieju w Newport, na nawierzchni trawiastej; w decydującym meczu musiał uznać wyższość Australijczyka Marka Philippoussisa.
Praworęczny, wysoki Amerykanin (195 cm) preferował styl gry serwis-wolej i z powodzeniem startował w grze podwójnej. Jako deblista wygrał 13 turniejów z cyklu ATP World Tour oraz osiągnął 5 finałów, a w maju 2000 roku zajmował 18. miejsce w rankingu światowym. W 2001 roku, mając za partnera Scotta Humphriesa, doszedł do półfinału Wimbledonu; ponadto cztery razy był wielkoszlemowym ćwierćfinalistą w deblu, po raz ostatni w Australian Open z 2006 roku, gdy na jego drodze (oraz Australijczyka Ashleya Fishera) stanęli polscy tenisiści Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski. Gimelstob często zmieniał partnerów deblowych - turnieje wygrywał wspólnie z dziesięcioma różnymi tenisistami, z którymi też notował zwycięstwa nad takimi parami, jak Bob Bryan-Mike Bryan czy Mark Woodforde-Todd Woodbridge.
Największe sukcesy w karierze Gimelstoba to dwa tytuły wielkoszlemowe w grze mieszanej. W 1998 roku Amerykanin, wspólnie z rodaczką Venus Williams, triumfował w Australian Open, w finale pokonując czeskie rodzeństwo Helenę i Cyrila Suków 6:2, 6:1. Rodzinny akcent miał też drugi triumf pary Gimelstob-Williams, bowiem w finale French Open w 1998 roku przyszło im zmierzyć się z siostrą Venus, Sereną, której partnerował Argentyńczyk Luis Lobo. Starsza z sióstr Williams i Justin Gimelstob wygrali w stosunku 6:4, 6:4.
W 1997 roku Gimelstob zanotował inny sukces w grze mieszanej, sięgając wspólnie z Chandą Rubin po Puchar Hopmana, uważany za nieoficjalne mistrzostwa świata w mikście. W reprezentacji w Pucharze Davisa wystąpił trzy razy, przegrywając wszystkie mecze. W singlu uległ włoskiemu Gianluce Pozziemu (1998), w deblu przegrywał z parą włoską, mając za partnera Todda Martina (1998), i ze szwajcarską, wspólnie z Janem-Michaelem Gambillem (2001).
Gimelstob cieszy się opinią jednego z najbardziej komunikatywnych zawodników we współczesnym tenisie; umiejętności te wykorzystuje m.in. jako blogger "Sports Illustrated". Działał również aktywnie w organizacji tenisistów zawodowych. Jesienią 2007 roku ogłosił zakończenie kariery sportowej, w czasie której jego zarobki na korcie przekroczyły dwa i pół miliona dolarów.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska olimpijskie |
| ATP International Series Gold |
| ATP International Series |
Gra pojedyncza (0-1) [edytuj]
| Nr | Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
| 1. | Finalista | 2006 | Trawiasta | 3:6, 5:7 |
Gra podwójna (13-5) [edytuj]
| Nr | Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | Finalista | 1997 | Twarda | 6:2, 2:6, 6:7 | |||
| 1. | Zwycięzca | 1997 | Trawiasta | 6:3, 6:4 | |||
| 2. | Zwycięzca | 1998 | Trawiasta | 7:5, 6:7, 6:4 | |||
| 3. | Zwycięzca | 1999 | Twarda | 6:4, 6:7(4), 6:3 | |||
| 4. | Zwycięzca | 1999 | Ceglana | 5:7, 7:6, 6:3 | |||
| 5. | Zwycięzca | 1999 | Trawiasta | 5:7, 7:5, 6:3 | |||
| 6. | Zwycięzca | 1999 | Twarda | 7:5, 6:7(2), 6:3 | |||
| 7. | Zwycięzca | 1999 | Dywanowa (hala) | 6:2, 6:1 | |||
| 8. | Zwycięzca | 2000 | Twarda (hala) | 6:2, 6:4 | |||
| 2. | Finalista | 2000 | Ceglana | 3:6, 4:6 | |||
| 3. | Finalista | 2000 | Ceglana | 3:6, 4:6 | |||
| 9. | Zwycięzca | 2000 | Twarda | 6:3, 6:2 | |||
| 4. | Finalista | 2002 | Twarda | 4:6, 4:6 | |||
| 10. | Zwycięzca | 2003 | Twarda | 6:7(6), 6:3, 7:6(4) | |||
| 11. | Zwycięzca | 2004 | Twarda | 4:6, 6:4, 7:6(6) | |||
| 12. | Zwycięzca | 2004 | Twarda (hala) | 5:7, 6:4, 6:4 | |||
| 13. | Zwycięzca | 2005 | Twarda | 4:6, 6:3, 6:2 | |||
| 5. | Finalista | 2006 | Trawiasta | 6:7(3), 0:6 |
Gra mieszana (2-0) [edytuj]
| Nr | Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | Zwycięzca | 1998 | Twarda | 6:2, 6:1 | |||
| 2. | Zwycięzca | 1998 | Ceglana | 6:4, 6:4 |
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 6 kwietnia 2013].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 6 kwietnia 2013].
- Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 6 kwietnia 2013].
