Alex Morgan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alex Morgan
Alex Morgan training 2012.jpg
Imię i nazwisko Alexandra Patricia Morgan
Data i miejsce
urodzenia
2 lipca 1989
Diamond Bar, Stany Zjednoczone
Pseudonim Alex, Baby Horse (Źrebak)
Pozycja Napastnik
Wzrost 170 cm
Masa ciała 54 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Portland Thorns FC
Numer 13
Kariera juniorska

2004 - 2007
2007 - 2010
Cypress Elite
Diamond Bar High School
California Golden Bears
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
2008 - 2009
2010
2010
2011
2012
2013-
West Coast FC
California Storm
Pali Blues
Western New York Flash
Seattle Sounders Women
Portland Thorns FC
2 (2)
3 (5)
3 (1)
13 (4)
3 (2)
18 (8)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2008
2010 -
Stany Zjednoczone U-20
Stany Zjednoczone
10 (5)
70 (44)

Alexandra Patricia Morgan (ur. 2 lipca 1989 w Diamond Bar w Kalifornii), reprezentantka Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej, zawodniczka klubu Portland Thorns FC, grająca na pozycji napastniczki. Była najmłodszą piłkarką drużyny Stanów Zjednoczonych, która zdobyła srebrny medal na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2011 odbywających się w Niemczech oraz złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 2012 roku.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczęła na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w drużynie California Golden Bears, dla której w sumie zdobyła 45 bramek, tym samym zajmuje 3. miejsce wśród najskuteczniejszych strzelczyń w historii drużyny[1]. Wybrana z numerem 1 w pierwszej rundzie draftu ligi Women's Professional Soccer w 2011 roku przez Western New York Flash, pomogła temu klubowi w zdobyciu mistrzostwa WPS 2011. W roku 2012, po rozwiązaniu ligi WPS, grała przez kilka miesięcy w zespole Seattle Sounders Women w półamatorskiej W-League. Po utworzeniu w 2013 roku National Women Soccer League została zawodniczką klubu Portland Thorns FC[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Karierę reprezentacyjną rozpoczęła w 2008 roku od występów w drużynie U-20. Jej debiut nastąpił w meczu przeciwko Kubie[3], w którym strzeliła swoją pierwszą bramkę w kadrze na Mistrzostwach CONCACAF w Piłce Nożnej Kobiet do lat 20 w Meksyku.[4]. W tym samym roku została powołana na Mistrzostwa Świata U-20 w piłce nożnej kobiet 2008 w Chile i wraz ze swoją reprezentacją zdobyła złoty medal. Z dorobkiem 4 bramek (z Francją, Argentyną i Koreą Północną) otrzymała Brązowego Buta (3. najlepsza strzelczyni turnieju) oraz Srebrną Piłkę (2. najlepsza piłkarka turnieju). W drugiej kategorii lepsza od niej okazała się partnerka z ataku Sydney Leroux. Trafienie Morgan w finale przeciwko Korei Północnej zostało wybrane bramką mistrzostw, a później w plebiscycie FIFA bramką roku.

W seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych zadebiutowała w meczu przeciwko Meksykowi w marcu 2010, a w październiku tego samego roku zdobyła swoją pierwszą bramkę w kadrze, wchodząc na boisko z ławki rezerwowych w meczu z Chinami. Miesiąc później zdobyła bardzo ważną dla reprezentacji bramkę, dającą zwycięstwo w pierwszym meczu barażu z Włochami w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w 2011 roku.[5] Alex Morgan wraz z drużyną narodową USA zdobyła srebro na mistrzostwach świata w piłce nożnej kobiet w Niemczech. Była najmłodszą zawodniczką amerykańskiej ekipy. W 82 minucie półfinałowego spotkania z Francją (3:1) zdobyła swojego pierwszego w karierze gola na mistrzostwach świata, grając jako rezerwowa. W finale przeciwko Japonii weszła na boisko w drugiej połowie, a w 69 minucie otworzyła wynik spotkania, zdobywając bramkę na 1:0, a także asystowała przy golu Abby Wambach na 2:1 w 104 minucie.

W swoim debiucie na igrzyskach olimpijskich w Londynie w meczu przeciwko reprezentacji Francji strzeliła dwa gole (w 32'- na 2:2, w 66'- na 4:2). Najbardziej spektakularny mecz w karierze rozegrała w półfinale igrzysk przeciwko Kanadzie, w którym zdobyła zwycięskiego, dającego awans do finału gola na 4:3, w 123. minucie meczu (w dogrywce). Jest to najpóźniej zdobyta bramka w historii głównych turniejów piłkarskich pod patronatem FIFA (zarówno kobiecych jak i męskich). W finale przeciwko Japonii asystowała przy pierwszej bramce Carli Lloyd a jej drużyna wygrała 2:1, zdobywając złoty medal olimpijski.

W 2012 roku Morgan zdobyła tytuł Piłkarki Roku 2012 Amerykańskiej Federacji Piłkarskiej, zajęła trzecie miejsce w głosowaniu na Piłkarkę Roku 2012 w plebiscycie FIFA, była także nominowana do tytułu sportowca roku przez ESPY Awards.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku jej zdjęcia w namalowanym farbą na ciele stroju kąpielowym ukazały się w Sports Illustrated (Alex Morgan - Body Paint - 2012 Sports Illustrated.). Obecnie związana jest z amerykańskim piłkarzem Servando Carrasco, którego poznała podczas studiów na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.[6] Alex jest wierną fanką Seattle Sounders FC, FC Barcelona i Manchesteru United.[7]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Starsze koleżanki z reprezentacji nadały jej pseudonim "Baby Horse" (Źrebak), ze względu na jej szybkość, styl biegania oraz młody wiek. Jej ulubionym numerem jest numer 13, z którym gra od czasów uniwersyteckich i który uważa za szczęśliwy. Słowo "thirteen" (trzynaście) ma wytatuowane na biodrze.

Osiągnięcia reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Juniorskie[edytuj | edytuj kod]

Seniorskie[edytuj | edytuj kod]

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://twitter.com/alexmorgan13/