Serena Williams
| Serena Williams | |
Serena Williams podczas BNP Paribas Showdown 2013 |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Palm Beach Gardens |
| Data i miejsce urodzenia | 26 września 1981 Saginaw, Michigan |
| Wzrost | 175 cm |
| Masa ciała | 70 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1995 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Richard Williams |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 52 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (8 lipca 2002) |
| Australian Open | W (2003, 2005, 2007, 2009, 2010) |
| Roland Garros | W (2002, 2013) |
| Wimbledon | W (2002, 2003, 2009, 2010, 2012) |
| US Open | W (1999, 2002, 2008, 2012) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 22 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (7 czerwca 2010) |
| Australian Open | W (2001, 2003, 2009, 2010) |
| Roland Garros | W (1999, 2010) |
| Wimbledon | W (2000, 2002, 2008, 2009, 2012) |
| US Open | W (1999, 2009) |
| Strona internetowa | |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
Serena Jameka Williams (ur. 26 września 1981 w Saginaw, Michigan) – amerykańska tenisistka, zdobywczyni Niekalendarzowego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywczyni Karierowego Złotego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, mistrzyni olimpijska w grze pojedynczej z Londynu (2012) i w grze podwójnej z Sydney (2000), Pekinu (2008) i Londynu (2012), wielokrotna zdobywczyni nagród WTA różnych kategorii.
W grze pojedynczej 52-krotnie wygrała turnieje WTA, w tym 16 wielkoszlemowych: US Open 1999, French Open 2002, Wimbledon 2002, US Open 2002, Australian Open 2003, Wimbledon 2003, Australian Open 2005, Australian Open 2007, US Open 2008, Australian Open 2009, Wimbledon 2009, Australian Open 2010, Wimbledon 2010, Wimbledon 2012, US Open 2012 oraz French Open 2013. Jest szóstą tenisistką w historii, która w tym samym czasie przodowała w klasyfikacji singlistek i deblistek.
Jest młodszą siostrą tenisistki Venus Williams, także mistrzyni wielkoszlemowych turniejów.
Spis treści |
Kariera[edytuj]
1995-2004[edytuj]
W 1995 roku została profesjonalistką.
Od czerwca 2002 do sierpnia 2003 zajmowała pierwsze miejsce w rankingu WTA. Na koniec 2003 zajmowała 3. miejsce w tym rankingu. W grze podwójnej wygrała 11 turniejów, w tym 6 wielkoszlemowych.
Z powodu kontuzji nie występowała od zwycięskiego Wimbledonu latem 2003 aż do marca 2004. Wygrała w kwietniu 2004 swój pierwszy turniej po powrocie w Miami, pokonując w finale Jelenę Diemientjewą. Dotarła do finału na Wimbledonie 2004, jednak w decydującym meczu uległa niespodziewanie Mariji Szarapowej. Również z Szarapową przegrała finał Masters 2004. W finale Australian Open 2005 pokonała liderkę rankingu światowego Lindsay Davenport i awansowała na drugie miejsce rankingu WTA.
2005[edytuj]
Wygrana w Australian Open 2005 to najlepsze jej osiągnięcie tego sezonu. Nękana kontuzjami, wycofywała się z kolejnych turniejów lub przegrywała we wczesnych fazach z mało znanymi zawodniczkami. W Paryżu (turniej halowy w lutym) poddała walkowerem mecz przeciwko Dinarze Safinie, kilka tygodni później skreczowała w półfinale w Dubaju z Jeleną Janković przy stanie 0:6, 3:4. W Miami uległa siostrze Venus, a na turnieju w Amelia Island po raz kolejny skreczowała, tym razem z Silvią Fariną. W Rzymie przegrała z Francescą Schiavone, a w trzeciej rundzie Wimbledonu 2005 z Jill Craybas. W IV rundzie US Open zdecydowanie znów uległa Venus. Sezon zakończyła w Pekinie, przegrywając w drugiej rundzie z Sun Tiantian (w pierwszej rundzie miała wolny los).
2006[edytuj]
Żadnego turnieju nie wygrała w 2006, biorąc udział jedynie w czterech imprezach. Na początku roku uległa Danieli Hantuchovej w trzeciej rundzie Australian Open 2006 i nie zdołała obronić wywalczonego tam tytułu. Z powodu kontuzji kolana nie zagrała w Charleston, Berlinie, Rzymie i na French Open 2006. Pojawiła się dopiero w lipcu w Cincinnati. Wygrała z nr 2 Anastasiją Myskiną, Bethanie Mattek i Amy Frazier, ulegając w półfinale Wierze Zwonariowej. W Los Angeles zrewanżowała się Hantuchovej za porażkę w Australian Open 2006; wyeliminowała również Ashley Harkleroad, Meghann Shaughnessy i Mariję Kirilenko, przegrywając w dwóch setach 3:6 4:6 z Jeleną Janković.
Jej ostatni turniej w sezonie to US Open 2006, gdzie bez straty seta doszła do IV rundy, a tam uległa najwyżej rozstawionej Amélie Mauresmo. W klasyfikacji końcoworocznej rankingu WTA na 2006 zajmowała miejsce pod koniec pierwszej setki tenisistek.
2007[edytuj]
Na początku 2007 wystartowała w turnieju w Hobart, gdzie po pokonaniu dwóch rywalek przegrała w ćwierćfinale z Sybille Bammer. Następnie jako nie rozstawiona zawodniczka zaczęła grę w Australian Open 2007, gdzie już w I rundzie pokonała Marę Santagelo (32. w rankingu WTA). Następnie uporała się z wyżej notowanymi rywalkami: Nadią Pietrową (WTA: 6), Jeleną Janković (WTA. 11), Shahar Peer (WTA. 17), by dotrzeć do półfinału, w którym pokonała Nicole Vaidišovą (WTA. 12). W finale turnieju pokonała Mariję Szarapową (WTA. 2) 6:1, 6:2.
W kolejnym wielkoszlemowym turnieju, czyli French Open 2007 dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała w trzech setach z Justine Henin.
Siostry Serena i Venus Williams grały rakietami wysadzanymi złotem podczas wielkoszlemowego turnieju na trawiastych kortach Wimbledonu 2007 (turnieju z pulą nagród 11,282 mln funtów). Rozstawiona w turnieju z nr 7 Serena Williams występowała na londyńskiej trawie z czarną rakietą limitowanej edycji Wilson Factor Experimental, natomiast Venus (rozstawiona z nr 24) – białą wersją tego modelu. Obie ramy były przyozdobione elementami wykonanymi z 22-karatowego złota. Serena dotarła do ćwierćfinału turnieju, natomiast jej siostra została jego mistrzynią.
2008[edytuj]
W styczniu 2008 razem z Mardy Fishem zdobyła Puchar Hopmana. Nie obroniła wywalczonego przed rokiem wielkoszlemowego tytułu Australian Open. W Australian Open odpadła w ćwierćfinale, po porażce z Serbką Jeleną Janković 3:6, 4:6.
Po wycofaniu się z turniejów w Paryżu, Antwerpii i Dubaju wystąpiła w Bangalore, gdzie została rozstawiona z numerem trzecim. Po wolnej pierwszej rundzie, w drugiej pokonała Tziporę Obziler 7:5, 6:0. W ćwierćfinale ograła Anastasiję Rodionową 6:1, 6:4, by w półfinale po raz piętnasty zmierzyć się z siostrą, Venus. Po ponad dwóch godzinach walki wygrała z siostrą, 6:3, 3:6, 7:6, mimo iż w trzecim secie broniła piłki meczowej. W finale zrewanżowała się Patty Schnyder za dwie ubiegłoroczne porażki, zwyciężając 7:5, 6:3 i tym samym sięgnęła po dwudziesty dziewiąty tytuł w karierze.
Po tradycyjnej już od kilku lat nieobecności w Indian Wells, kolejnym jej startem był turniej Sony Ericsson Open w Miami. Rozstawiona z numerem ósmym miała pierwszą rundę wolną. W drugiej pokonała Edinę Gallovits 6:1, 6:2. W trzeciej rundzie mimo wyniku 6:7, 0:3 zdołała wygrać z Flavią Pennettą 6:7(6), 6:3, 6:2. W meczu o ćwierćfinał bez problemów ograła Kaię Kanepi 6:3, 6:3. W szlagierowym ćwierćfinale miało dojść do rewanżu za ubiegłoroczny finał tego turnieju z Justine Henin. Belgijka jednak nie sprostała znakomicie grającej Serenie Williams i to Amerykanka wygrała 6:2, 6:0. W półfinale wygrała ze Swietłaną Kuzniecową 3:6, 7:5, 6:3. W finale po dramatycznym spotkaniu pokonała Jelenę Janković 6:1, 5:7, 6:3 i po raz piąty triumfowała w turnieju. Tym samym wyrównała rekord Steffi Graf, która w Miami wygrywała w latach 1987-1988 i 1994-1996.
W turnieju Family Circle Cup, rozgrywanym na amerykańskim kortach ziemnych w Charleston rozpoczęła od łatwego zwycięstwa w drugiej rundzie, po wolnej pierwszej, nad Giselą Dulko 6:3, 6:4. W trzeciej po stracie pierwszego seta 4:6 z Katariną Srebotnik dwa kolejne wygrała 6:3, 6:4 i w walce o półfinał zmierzyła się z Mariją Szarapową. Po dramatycznym meczu, trwającym dwie i pół godziny zwyciężyła 7:5, 4:6, 6:1. W półfinale mimo prowadzenia Alizé Cornet 1:4, zdołała wygrać 7:5, 6:3. W meczu o tytuł pokonała 6:4 3:6 6:3 Wierę Zwonariową, która wcześniej wyeliminowała Jelenę Janković, Jelenę Diemientjewą i Marion Bartoli, sięgając tym samym po trzecie turniejowe zwycięstwo w 2008 roku.
Kolejne występy nie przyniosły jej już takich sukcesów, odpadła w ćwierćfinale turnieju w Berlinie z Rosjanką Dinarą Safiną 6:2 1:6 6:7(5). Oddała walkowerem ćwierćfinałowy mecz w Rzymie na korzyść Francuzki Alizé Cornet. Na kortach Rolanda Garrosa doszła tylko do trzeciej rundy, przegrała z Katariną Srebotnik 4:6 4:6.
Bardzo udany występ zanotowała na londyńskich kortach Wimbledonu dochodząc aż do finału, w którym przegrała ze starszą siostrą Venus 5:7 4:6. Wcześniej pokonała kolejno Kaię Kanepi, Urszulę Radwańską, Amélie Mauresmo, Bethanie Mattek, Agnieszkę Radwańską oraz Zheng Jie.
Na igrzyskach olimpijskich w 2008 roku wraz z Venus Williams zdobyła złoty medal w grze podwójnej, natomiast w rozgrywkach singla doszła do ćwierćfinału ulegając Jelenie Diemientjewej 6:3, 4:6, 3-6.
Czwartym wygranym turniejem w sezonie był wielkoszlemowy US Open. W ćwierćfinale pokonała swoją starszą siostrę Venus Williams 7:6(6), 7:6(7), mimo że w obu setach to Venus miała więcej piłek na wygranie partii. W półfinale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:3, 6:2, natomiast w finale 6:4, 7:5 Serbkę Jelenę Janković, dla której był to pierwszy finał turnieju wielkoszlemowego w karierze. Dzięki wygranej Serena awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA, wyprzedzając serbskie tenisistki Anę Ivanović i przeciwniczkę z finału – Jelenę Janković. Pobiła tym samym rekord długości nieobecności na miejscu liderki rankingu – 5 lat i 1 miesiąc.
2009[edytuj]
Na początku nowego sezonu wystąpiła w Sydney. Rozstawiana z jedynką Serena w ćwierćfinale, broniąc dwóch piłek meczowych, pokonała Caroline Wozniacki 6:7,6:3,7:6. Półfinałowy mecz przegrała z Jeleną Diemientjewą 3:6,1:6. W rozgrywanych w Melbourne Otwartych Mistrzostwach Australii Serena zwyciężyła zarówno w grze pojedynczej (pokonując między innymi Rosjanki Swietłanę Kuźniecową oraz Jelenę Diemientjewą, zaś w finale nie dała szans Dinarze Safinie), jak i podwójnej, w parze z siostrą Venus. Po tym sukcesie awansowała na pierwszą pozycję w rankingu singlowym.
Podczas Dubai Tennis Championships w półfinale doszło do kolejnej konfrontacji sióstr Williams. Mecz wygrała starsza, Venus
W Miami broniąc tytułu wywalczonego sprzed roku odpadła w finale po słabym meczu z Azarenką. W drodze do finału pokonała w czwartej rundzie Zheng Jie 7:5,5:7,6:3, w ćwierćfinale Li Na 4:6, 7:5, 6:2, a w półfinale Venus Williams 6:4, 3:6, 6:3. W związku z nieobronieniem tytułu spadła z pierwszego miejsca w rankingu.
Słabą formę pokazywała podczas turniejów na kortach ziemnych. Osiągnęła drugą rundę w Rzymie i pierwszą w Madrycie. Z kolei na French Open przegrała w ćwierćfinale z późniejszą mistrzynią turnieju w Paryżu, Swietłaną Kuzniecową.
Kolejny tytuł wielkoszlemowy wywalczyła na kortach Wimbledonu. Do meczu półfinałowego wygrała z Neuzą Silvą, Jarmilą Groth, Robertą Vinci, Danielą Hantuchovą i Wiktorią Azarenką nie tracąc seta. Dopiero w dramatycznym półfinale wygranym 6:7, 7:5, 8:6 pierwszą i jedyną która dokonała tej sztuki była Jelena Diemientjewa. W finale pokonała siostrę Venus 7:6,6:2.
W US Open 2009 rozstawiona z numerem 2 dotarła zgodnie z oczekiwaniami do półfinału, gdzie niespodziewanie i niesportowo przegrała w dwóch setach z Kim Clijsters: serwując przy stanie 4:6, 5:6, 15-30 straciła ostatnie dwa punkty bez wprowadzenia piłki na trajektorię. Sędzia liniowa wywołała błąd stóp, co tak rozwścieczyło Williams, że podeszła do narożnika i wygrażała sędziemu, w następstwie czego otrzymała drugie ostrzeżenie (pierwsze dotyczyło złamania rakiety), a tym samym punkt karny, co przy meczbolu oznaczało koniec spotkania[1].
2010[edytuj]
Sezon 2010 zaczęła od występu w turnieju w Sydney gdzie awansowała do finału po bardzo ciężkim półfinale z Aravane Rezaï, w finale przegrała z Jeleną Diemientjewą 3:6, 2:6. Na Australian Open jechała jako obrończyni tytułu. w I rundzie wygrała z Urszulą Radwańską 6:2, 6:1. W następnym meczu spotkała się z Petrą Kvitovą wygrywając takim samym wynikiem. W III rundzie spotkała się z Carla Suárez Navarro gdzie wygrała 6:3, 6:0. W IV rundzie spotkała się z faworytką gospodarzy z Samantha Stosur i wygrała 6:4, 6:2. W ćwierćfinale przegrywała już 4:6, 0:4 ale wygrała 4:6, 7:6, 6:2 z Wiktorią Azarenką. W półfinale spotkała się z Chinką Li Na wygrywając 7:6, 7:6. W finale wygrała z Justine Henin 6:4, 3:6, 6:2. W tym samym turnieju w parze z Venus Williams wygrały również turniej deblowy. W czasie turnieju Australian Open doznała kontuzji, która wykluczyła ją z turnieju w Dubaju, Indian Wells i Miami. Serena zapowiedziała swój powrót na turniej w Rzymie. Kolejny start we French Open nie przyniósł większych sukcesów w grze pojedynczej, Serena odpadła w ćwierćfinale przegrywając z Samantha Stosur 2:6, 7:6, 6:8. W deblu odniosła Serena wraz z siostrą Venus Williams zwycięstwo, pokonały w finale Kveta Peschke i Katarina Srebotnik. Tym samym, Amerykanki zdobyły niekalendarzowego Wielkiego Szlema. Na trawiastych kortach Wimbledonu pokonując m.in. Anna Czakwetadze, Dominika Cibulková, Mariję Szarapową, Li Na, Petre Kvitovą dotarła do finału w którym wygrała z Wierą Zwonariową 6:3, 6:2. Musiała zrezygnować z występu w czwartym wielkoszlemowym turnieju w sezonie – US Open – z powodu urazu prawej stopy, którego nabawiła się 7 lipca (tuż po zakończeniu turnieju w Wimbledonie) w Monachium. Otóż podczas wizyty w restauracji nastąpiła na rozbite szkło i zraniła stopę na tyle poważnie, że wymagało to interwencji chirurgicznej, a w konsekwencji wyeliminowało ją ze wszystkich (po Wimbledonie) letnich turniejów na kortach twardych, w tym z US Open.
2011[edytuj]
W styczniu, z powodu przedłużającej się rehabilitacji po zranieniu prawej stopy doznanym w lipcu 2010, wycofała się z udziału w Pucharze Hopmana i pierwszym turnieju wielkoszlemowym – Australian Open, w którym miała bronić tytułu oraz nie wystąpiła w French Open 2011.
2012[edytuj]
W kwietniu, zwyciężając w turnieju w Charleston, zdobyła czterdziesty tytuł singlowy. W finale pokonała Lucie Šafářová wynikiem 6:0, 6:1[2]. W maju zwyciężyła w turnieju Premier Mandatory w Madrycie. W finale pokonała Wiktorię Azarenkę 6:1, 6:3[3]. W całym turnieju zwyciężyła z trzema liderkami rankingu singlowego WTA – Azarenką, Szarapową oraz Wozniacki.
Na przełomie czerwca i lipca triumfowała w wielkoszlemowym Wimbledonie. W pierwszej rundzie pokonała Barborę Záhlavovą-Strýcovą 6:2, 6:4. Następnie wygrała z Melindą Czink 6:1, 6:4. W trzeciej rundzie pokonała Zheng Jie 6:7(5), 6:2, 9:7. W meczu kolejnej rundy pokonała zawodniczkę z dziką kartą, Jarosławę Szwiedową 6:1, 2:6, 7:5. W ćwierćfinale pokonała obrończynię tytułu, Petrę Kvitovą 6:3, 7:5. W spotkaniu o finał zwyciężyła z liderką rankingu singlowego Wiktoryją Azaranką 6:3, 7:6(6). W meczu finałowym pokonała Agnieszkę Radwańską 6:1, 5:7, 6:2 i zdobyła swój czternasty wielkoszlemowy tytuł. W grze podwójnej, razem z siostrą Venus, również odniosła triumf. W finałowym pojedynku pokonały Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką 7:5, 6:4. Tydzień po zakończeniu Wimbledonu zwyciężyła w turnieju kategorii Premier w Stanford. W finale pokonała szczęśliwą przegraną, Coco Vandeweghe, 7:5, 6:3.
W sierpniu zdobyła złoty medal podczas singlowych zawodów organizowanych z okazji XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich. W całym turnieju nie straciła żadnego seta, a w finale pokonała Mariję Szarapową wynikiem 6:0, 6:1. W grze podwójnej uczestniczyła razem z siostrą Venus. Razem zdobyły trzeci złoty medal igrzysk olimpijskich w rozgrywkach deblowych. W finale pokonały ponownie Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką wynikiem 6:4, 6:4.
Swój piętnasty wielkoszlemowy triumf odniosła podczas US Open. W całym turnieju Amerykanka straciła jednego seta, w finałowym spotkaniu z Wiktoryją Azaranką, wygranym przez Williams 6:2, 2:6, 7:5. We wcześniejszych pojedynkach Williams straciła 19 gemów. Dla Amerykanki był to pierwszy trzysetowy mecz na obiektach USTA Billie Jean King National Tennis Center od 2006 roku, gdy w IV rundzie uległa Amélie Mauresmo. Był to także pierwszy trzysetowy finał US Open od 1995 roku[4]. Siostry Williams występowały także w deblu, ale odpadły w trzeciej rundzie. Podczas kończącego rozgrywki sezonowe kobiet turnieju WTA Championships Serena Williams uzyskała zwycięstwo. W turnieju pokonała Kerber, Li, Azarenkę, Radwańską i Szarapową, a pojedynkach z nimi nie straciła seta. Rok ten zakończyła na trzecim miejscu w rankingu singlowym WTA.
2013[edytuj]
Na początku stycznia zwyciężyła w turnieju w Brisbane. W pierwszej rundzie zwyciężyła z rodaczką Varvarą Lepchenko 6:2, 6:1. W kolejnym meczu pokonała Alizé Cornet 6:2, 6:2. W ćwierćfinale wygrała z Sloane Stephens wynikiem 6:4, 6:3. W kolejnym spotkaniu liderka rankingu singlowego, Wiktoryja Azaranka, oddała jej mecz walkowerem. W pojedynku o tytuł pokonała Anastasiję Pawluczenkową wynikiem 6:2, 6:1. W Australian Open rozstawiona była z numerem trzecim. W pierwszym spotkaniu pokonała Edinę Gallovits-Hall bez straty gema. W kolejnej rundzie zwyciężyła z Garbiñe Muguruzą 6:2, 6:0. W trzeciej rundzie pokonała Ayumi Moritę 6:1, 6:3. W czwartej rundzie jej przeciwniczką była Marija Kirilenko, z którą wygrała 6:2, 6:0. W meczu o półfinał ulegając Sloane Stephens 6:3, 5:7, 4:6, odpadła z dalszej rywalizacji. W Ad-Dausze, gdzie była rozstawiona z numerem drugim, w pierwszej rundzie miała wolny los. W swoim pierwszym spotkaniu pokonała Darję Gawriłową wynikiem 6:2, 6:1, natomiast w kolejnym meczu wygrała z Urszulę Radwańską 6:0, 6:3. W pojedynku ćwierćfinałowym zwyciężyła z Petrą Kvitovą 3:6, 6:3, 7:5, dzięki czemu zapewniła sobie powrót na pierwsze miejsce w rankingu singlowym WTA Tour w najbliższym notowaniu[5]. W meczu o finał zwyciężyła z Mariją Szarapową 6:3, 6:2, a w spotkaniu mistrzowskim uległa Wiktoryi Azarance 6:7(6), 6:2, 3:6. Z gry w Dubaju wycofała się zbyt późno, w związku z czym została na nią nałożona kara w wysokości 50 000 dolarów[6].
W marcu wygrała turniej z cyklu WTA Premier Mandatory w Miami. W turnieju pokonała kolejno: Flavię Pennettę, Ayumi Moritę, Dominikę Cibulkovą, Li Na i Agnieszkę Radwańską. W finale udało jej się pokonać Mariję Szarapową wynikiem 4:6, 6:3, 6:0. W następnym tygodniu wygrała turniej w Charleston. W finale pokonała Serbkę Jelenę Janković 3:6, 6:0, 6:2.
W połowie maja, udało jej się obronić tytuł, po wygraniu kolejnego turnieju z cyklu WTA Premier Mandatory w Madrycie. W finale imprezy zmierzyła się z Rosjanką Marią Szarapową, którą pokonała 6:1, 6:4. Następnym turniejem, w którym Serena wzięła udział były zawody w Rzymie (turniej Internazionali BNL d'Italia). W pierwszej rundzie miała wolny los, a w kolejnych pokonała : Laurę Robson, Dominikę Cibulkovą, Carlę Suárez Navarro, Simonę Halep, a w finale Victorię Azarenkę. W całym turnieju nie straciła seta i przegrała tylko 14 gemów.
Turnieje WTA[edytuj]
Gra pojedyncza[edytuj]
Mistrzyni (52)[edytuj]
| Lp. | Data | Turniej | Kat. | Pula | Naw. | Finalistka | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 28/02/1999 | Kategoria II | 520 000 $ | dywan | 6:2, 3:6, 7:6(4) | ||
| 2. | 14/03/1999 | Kategoria I | 1 300 000 $ | twarda | 6:3, 3:6, 7:5 | ||
| 3. | 15/08/1999 | Kategoria II | 520 000 $ | twarda | 6:1, 6:4 | ||
| 4. | 12/09/1999 | Wielki Szlem | 7 251 500 $ | twarda | 6:3, 7:6(4) | ||
| 5. | 03/10/1999 | Kategoria I | 2 450 000 $ | dywan | 6:1, 3:6, 6:3 | ||
| 6. | 21/02/2000 | Kategoria II | 535 000 $ | dywan | 6:1, 6:1 | ||
| 7. | 13/08/2000 | Kategoria II | 535 000 $ | twarda | 4:6, 6:4, 7:6(1) | ||
| 8. | 08/10/2000 | Kategoria II | 535 000 $ | twarda | 7:5, 6:1 | ||
| 9. | 17/03/2001 | Kategoria I | 2 050 000 $ | twarda | 4:6, 6:4, 6:2 | ||
| 10. | 19/08/2001 | Kategoria I | 1 200 000 $ | twarda | 6:1, 6:7(7), 6:3 | ||
| 11. | 04/11/2001 | Championships | 3 000 000 $ | twarda | walkower | ||
| 12. | 03/03/2002 | Kategoria II | 585 000 $ | twarda | 6:2, 4:6, 6:4 | ||
| 13. | 01/04/2002 | Kategoria I | 2 860 000 $ | twarda | 7:5, 7:6(4) | ||
| 14. | 19/05/2002 | Kategoria I | 1 224 000 $ | ziemna | 7:6(6), 6:4 | ||
| 15. | 09/06/2002 | Wielki Szlem | 5 011 256 $ | ziemna | 7:5, 6:3 | ||
| 16. | 07/07/2002 | Wielki Szlem | 5 450 958 $ | trawa | 7:6(4), 6:3 | ||
| 17. | 08/09/2002 | Wielki Szlem | 7 129 000 $ | twarda | 6:4, 6:3 | ||
| 18. | 22/09/2002 | Kategoria II | 585 000 $ | twarda | 2:6, 6:3, 6:3 | ||
| 19. | 29/09/2002 | Kategoria II | 585 000 $ | dywan | 6:3, 6:2 | ||
| 20. | 26/01/2003 | Wielki Szlem | 4 838 625 $ | twarda | 7:6(4), 3:6, 6:4 | ||
| 21. | 09/02/2003 | Kategoria II | 585 000 $ | dywan | 6:3, 6:2 | ||
| 22. | 29/03/2003 | Kategoria I | 2 960 000 $ | twarda | 4:6, 6:4, 6:1 | ||
| 23. | 06/07/2003 | Wielki Szlem | 6 246 871 $ | trawa | 4:6, 6:4, 6:2 | ||
| 24. | 04/04/2004 | Kategoria I | 3 060 000 $ | twarda | 6:1, 6:1 | ||
| 25. | 26/09/2004 | Kategoria II | 585 000 $ | twarda | 4:6, 7:5, 6:4 | ||
| 26. | 29/01/2005 | Wielki Szlem | 5 952 601 $ | twarda | 2:6, 6:3, 6:0 | ||
| 27. | 27/01/2007 | Wielki Szlem | 6 737 973 $ | twarda | 6:1, 6:2 | ||
| 28. | 31/03/2007 | Kategoria I | 3 450 000 $ | twarda | 0:6, 7:5, 6:3 | ||
| 29. | 09/03/2008 | Kategoria II | 600 000 $ | twarda | 7:5, 6:3 | ||
| 30. | 05/04/2008 | Kategoria I | 3 770 000 $ | twarda | 6:1, 5:7, 6:3 | ||
| 31. | 20/04/2008 | Kategoria I | 1 340 000 $ | ziemna | 6:4, 3:6, 6:3 | ||
| 32. | 07/09/2008 | Wielki Szlem | 9 350 000 $ | twarda | 6:4, 7:5 | ||
| 33. | 31/01/2009 | Wielki Szlem | 7 262 973 $ | twarda | 6:0, 6:3 | ||
| 34. | 04/07/2009 | Wielki Szlem | 9 487 267 $ | trawa | 7:6(3), 6:2 | ||
| 35. | 01/11/2009 | Championships | 4 450 000 $ | twarda | 6:2, 7:6(4) | ||
| 36. | 30/01/2010 | Wielki Szlem | 9 421 633 $ | twarda | 6:4, 3:6, 6:2 | ||
| 37. | 03/07/2010 | Wielki Szlem | 9 781 631 $ | trawa | 6:3, 6:2 | ||
| 38. | 31/07/2011 | Premier | 700 000 $ | twarda | 7:5, 6:1 | ||
| 39. | 14/08/2011 | Premier 5 | 2 050 000 $ | twarda | 6:4, 6:2 | ||
| 40. | 08/04/2012 | Premier | 740 000 $ | ziemna | 6:0, 6:1 | ||
| 41. | 13/05/2012 | Premier Mandatory | 3 755 140 € | ziemna | 6:1, 6:3 | ||
| 42. | 07/07/2012 | Wielki Szlem | 11 540 000 £ | trawa | 6:1, 5:7, 6:2 | ||
| 43. | 15/07/2012 | Premier | 740 000 $ | twarda | 7:5, 6:3 | ||
| 44. | 04/08/2012 | IO | trawa | 6:0, 6:1 | |||
| 45. | 09/09/2012 | Wielki Szlem | 11 517 008 $ | twarda | 6:2, 2:6, 7:5 | ||
| 46. | 28/10/2012 | Championships | 4 900 000 $ | twarda | 6:4, 6:3 | ||
| 47. | 05/01/2013 | Premier | 1 000 000 $ | twarda | 6:2, 6:1 | ||
| 48. | 30/03/2013 | Premier Mandatory | 5 185 625 $ | twarda | 4:6, 6:3, 6:0 | ||
| 49. | 07/04/2013 | Premier | 795 707 $ | ziemna | 3:6, 6:0, 6:2 | ||
| 50. | 12/05/2013 | Premier Mandatory | 4 033 254 € | ziemna | 6:1, 6:4 | ||
| 51. | 19/05/2013 | Premier 5 | 2 369 000 $ | ziemna | 6:1, 6:3 | ||
| 52. | 08/06/2013 | Wielki Szlem | 9 984 000 € | ziemna | 6:4, 6:4 |
Gra podwójna[edytuj]
Mistrzyni (22)[edytuj]
Gra mieszana[edytuj]
Mistrzyni (2)[edytuj]
| Lp. | Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partner | Finaliści | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 05/07/1998 | Wielki Szlem | 4 404 163 | trawa | 6:4, 6:4 | |||
| 2. | 13/09/1998 | Wielki Szlem | 6 012 000 | twarda | 6:2, 6:2 |
Przypisy
- ↑ Wielka draka w dzielnicy Queens – Rzeczpospolita. [dostęp 2009-09-14].
- ↑ Łukasz Iwanek: WTA Charleston: Serena zdobyła 40. tytuł (pol.). sportowefakty.pl, 2012-04-08. [dostęp 2012-04-08].
- ↑ Serena Overpowers Azarenka, Wins Madrid (ang.). wtatennis.com, 2012-05-13. [dostęp 2012-05-13].
- ↑ Łukasz Iwanek: US Open: Serena Williams powstała z kolan i zdobyła 15. wielkoszlemowy tytuł (pol.). W: US Open [on-line]. sportowefakty.pl, 2012-09-10. [dostęp 2012-09-10].
- ↑ Rafał Smoliński: WTA Ad-Dauha: Kvitova nie zatrzymała Williams, będzie zmiana liderki rankingu! (pol.). W: WTA Ad-Dauha [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-15. [dostęp 2013-02-15].
- ↑ Polska Agencja Prasowa: WTA Dubaj: Serena Williams i Wiktoria Azarenka surowo ukarane (pol.). W: WTA Dubaj [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-21. [dostęp 2013-02-23].
Bibliografia[edytuj]
- Profil na stronie WTA (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-01-20].
- Profil na stronie Pucharu Federacji (ang.). fedcup.com. [dostęp 2013-01-20].
- Serena Williams Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 6 marca 2011].
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Oficjalna strona internetowa Sereny Williams (ang.)
- "Pierwsza imprezowiczka w Kalifornii". Czy to koniec kariery Sereny Williams? (pol.). Sport.pl. [dostęp 6 marca 2011].
- Całkiem inne niż reszta, Krzysztof Rawa, Rzeczpospolita, 19-08-2012
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
- Amerykańskie tenisistki
- Triumfatorki Australian Open
- Triumfatorki French Open
- Triumfatorki US Open
- Triumfatorki Wimbledonu
- Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Sydney 2000
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Pekin 2008
- Zdobywcy Pucharu Hopmana
- Liderki rankingu WTA
- Urodzeni w 1981
- Amerykańscy medaliści olimpijscy
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Londyn 2012