Serena Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Serena Williams
Serena Williams
Serena Williams podczas wywiadu
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Palm Beach Gardens
Data i miejsce urodzenia 26 września 1981
Saginaw, Michigan
Wzrost 175 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery aktywna
Trener Richard Williams, Oracene Price, Patrick Mouratoglou
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 60
Najwyżej w rankingu 1 (8 lipca 2002)
Australian Open W (2003, 2005, 2007, 2009, 2010)
Roland Garros W (2002, 2013)
Wimbledon W (2002, 2003, 2009, 2010, 2012)
US Open W (1999, 2002, 2008, 2012, 2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 22
Najwyżej w rankingu 1 (7 czerwca 2010)
Australian Open W (2001, 2003, 2009, 2010)
Roland Garros W (1999, 2010)
Wimbledon W (2000, 2002, 2008, 2009, 2012)
US Open W (1999, 2009)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Return Sereny Williams podczas US Open 2006
Serena Williams na Roland Garros 2007

Serena Jameka Williams (ur. 26 września 1981 w Saginaw, Michigan) – amerykańska tenisistka, zdobywczyni Niekalendarzowego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywczyni Karierowego Złotego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, mistrzyni olimpijska w grze pojedynczej z Londynu (2012) i w grze podwójnej z Sydney (2000), Pekinu (2008) i Londynu (2012), wielokrotna zdobywczyni nagród WTA różnych kategorii.

W grze pojedynczej 60-krotnie wygrała turnieje WTA, w tym 17 wielkoszlemowych: US Open 1999, French Open 2002, Wimbledon 2002, US Open 2002, Australian Open 2003, Wimbledon 2003, Australian Open 2005, Australian Open 2007, US Open 2008, Australian Open 2009, Wimbledon 2009, Australian Open 2010, Wimbledon 2010, Wimbledon 2012, US Open 2012, French Open 2013 oraz US Open 2013. Jest szóstą tenisistką w historii, która w tym samym czasie przodowała w klasyfikacji singlistek i deblistek.

Jest młodszą siostrą tenisistki Venus Williams, także mistrzyni wielkoszlemowych turniejów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

1995-2004[edytuj | edytuj kod]

W 1995 roku została profesjonalistką.

Od czerwca 2002 do sierpnia 2003 zajmowała pierwsze miejsce w rankingu WTA. Na koniec 2003 zajmowała 3. miejsce w tym rankingu. W grze podwójnej wygrała 11 turniejów, w tym 6 wielkoszlemowych.

Z powodu kontuzji nie występowała od zwycięskiego Wimbledonu latem 2003 aż do marca 2004. Wygrała w kwietniu 2004 swój pierwszy turniej po powrocie w Miami, pokonując w finale Jelenę Diemientjewą. Dotarła do finału na Wimbledonie 2004, jednak w decydującym meczu uległa niespodziewanie Mariji Szarapowej. Również z Szarapową przegrała finał Masters 2004. W finale Australian Open 2005 pokonała liderkę rankingu światowego Lindsay Davenport i awansowała na drugie miejsce rankingu WTA.

2005[edytuj | edytuj kod]

Wygrana w Australian Open 2005 to najlepsze jej osiągnięcie tego sezonu. Nękana kontuzjami, wycofywała się z kolejnych turniejów lub przegrywała we wczesnych fazach z mało znanymi zawodniczkami. W Paryżu (turniej halowy w lutym) poddała walkowerem mecz przeciwko Dinarze Safinie, kilka tygodni później skreczowała w półfinale w Dubaju z Jeleną Janković przy stanie 0:6, 3:4. W Miami uległa siostrze Venus, a na turnieju w Amelia Island po raz kolejny skreczowała, tym razem z Silvią Fariną. W Rzymie przegrała z Francescą Schiavone, a w trzeciej rundzie Wimbledonu 2005 z Jill Craybas. W IV rundzie US Open zdecydowanie znów uległa Venus. Sezon zakończyła w Pekinie, przegrywając w drugiej rundzie z Sun Tiantian (w pierwszej rundzie miała wolny los).

2006[edytuj | edytuj kod]

Żadnego turnieju nie wygrała w 2006, biorąc udział jedynie w czterech imprezach. Na początku roku uległa Danieli Hantuchovej w trzeciej rundzie Australian Open 2006 i nie zdołała obronić wywalczonego tam tytułu. Z powodu kontuzji kolana nie zagrała w Charleston, Berlinie, Rzymie i na French Open 2006. Pojawiła się dopiero w lipcu w Cincinnati. Wygrała z nr 2 Anastasiją Myskiną, Bethanie Mattek i Amy Frazier, ulegając w półfinale Wierze Zwonariowej. W Los Angeles zrewanżowała się Hantuchovej za porażkę w Australian Open 2006; wyeliminowała również Ashley Harkleroad, Meghann Shaughnessy i Mariję Kirilenko, przegrywając w dwóch setach 3:6 4:6 z Jeleną Janković.

Jej ostatni turniej w sezonie to US Open 2006, gdzie bez straty seta doszła do IV rundy, a tam uległa najwyżej rozstawionej Amélie Mauresmo. W klasyfikacji końcoworocznej rankingu WTA na 2006 zajmowała miejsce pod koniec pierwszej setki tenisistek.

2007[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2007 wystartowała w turnieju w Hobart, gdzie po pokonaniu dwóch rywalek przegrała w ćwierćfinale z Sybille Bammer. Następnie jako nie rozstawiona zawodniczka zaczęła grę w Australian Open 2007, gdzie już w I rundzie pokonała Marę Santagelo (32. w rankingu WTA). Następnie uporała się z wyżej notowanymi rywalkami: Nadią Pietrową (WTA: 6), Jeleną Janković (WTA. 11), Szachar Pe’er (WTA. 17), by dotrzeć do półfinału, w którym pokonała Nicole Vaidišovą (WTA. 12). W finale turnieju pokonała Mariję Szarapową (WTA. 2) 6:1, 6:2.

W kolejnym wielkoszlemowym turnieju, czyli French Open 2007 dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała w trzech setach z Justine Henin.

Siostry Serena i Venus Williams grały rakietami wysadzanymi złotem podczas wielkoszlemowego turnieju na trawiastych kortach Wimbledonu 2007 (turnieju z pulą nagród 11,282 mln funtów). Rozstawiona w turnieju z nr 7 Serena Williams występowała na londyńskiej trawie z czarną rakietą limitowanej edycji Wilson Factor Experimental, natomiast Venus (rozstawiona z nr 24) – białą wersją tego modelu. Obie ramy były przyozdobione elementami wykonanymi z 22-karatowego złota. Serena dotarła do ćwierćfinału turnieju, natomiast jej siostra została jego mistrzynią.

2008[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2008 razem z Mardy Fishem zdobyła Puchar Hopmana. Nie obroniła wywalczonego przed rokiem wielkoszlemowego tytułu Australian Open. W Australian Open odpadła w ćwierćfinale, po porażce z Serbką Jeleną Janković 3:6, 4:6.

Po wycofaniu się z turniejów w Paryżu, Antwerpii i Dubaju wystąpiła w Bangalore, gdzie została rozstawiona z numerem trzecim. Po wolnej pierwszej rundzie, w drugiej pokonała Tziporę Obziler 7:5, 6:0. W ćwierćfinale ograła Anastasiję Rodionową 6:1, 6:4, by w półfinale po raz piętnasty zmierzyć się z siostrą, Venus. Po ponad dwóch godzinach walki wygrała z siostrą, 6:3, 3:6, 7:6, mimo iż w trzecim secie broniła piłki meczowej. W finale zrewanżowała się Patty Schnyder za dwie ubiegłoroczne porażki, zwyciężając 7:5, 6:3 i tym samym sięgnęła po dwudziesty dziewiąty tytuł w karierze.

Po tradycyjnej już od kilku lat nieobecności w Indian Wells, kolejnym jej startem był turniej Sony Ericsson Open w Miami. Rozstawiona z numerem ósmym miała pierwszą rundę wolną. W drugiej pokonała Edinę Gallovits 6:1, 6:2. W trzeciej rundzie mimo wyniku 6:7, 0:3 zdołała wygrać z Flavią Pennettą 6:7(6), 6:3, 6:2. W meczu o ćwierćfinał bez problemów ograła Kaię Kanepi 6:3, 6:3. W szlagierowym ćwierćfinale miało dojść do rewanżu za ubiegłoroczny finał tego turnieju z Justine Henin. Belgijka jednak nie sprostała znakomicie grającej Serenie Williams i to Amerykanka wygrała 6:2, 6:0. W półfinale wygrała ze Swietłaną Kuzniecową 3:6, 7:5, 6:3. W finale po dramatycznym spotkaniu pokonała Jelenę Janković 6:1, 5:7, 6:3 i po raz piąty triumfowała w turnieju. Tym samym wyrównała rekord Steffi Graf, która w Miami wygrywała w latach 1987-1988 i 1994-1996.

W turnieju Family Circle Cup, rozgrywanym na amerykańskim kortach ziemnych w Charleston rozpoczęła od łatwego zwycięstwa w drugiej rundzie, po wolnej pierwszej, nad Giselą Dulko 6:3, 6:4. W trzeciej po stracie pierwszego seta 4:6 z Katariną Srebotnik dwa kolejne wygrała 6:3, 6:4 i w walce o półfinał zmierzyła się z Mariją Szarapową. Po dramatycznym meczu, trwającym dwie i pół godziny zwyciężyła 7:5, 4:6, 6:1. W półfinale mimo prowadzenia Alizé Cornet 1:4, zdołała wygrać 7:5, 6:3. W meczu o tytuł pokonała 6:4 3:6 6:3 Wierę Zwonariową, która wcześniej wyeliminowała Jelenę Janković, Jelenę Diemientjewą i Marion Bartoli, sięgając tym samym po trzecie turniejowe zwycięstwo w 2008 roku.

Kolejne występy nie przyniosły jej już takich sukcesów, odpadła w ćwierćfinale turnieju w Berlinie z Rosjanką Dinarą Safiną 6:2 1:6 6:7(5). Oddała walkowerem ćwierćfinałowy mecz w Rzymie na korzyść Francuzki Alizé Cornet. Na kortach Rolanda Garrosa doszła tylko do trzeciej rundy, przegrała z Katariną Srebotnik 4:6 4:6.

Bardzo udany występ zanotowała na londyńskich kortach Wimbledonu dochodząc aż do finału, w którym przegrała ze starszą siostrą Venus 5:7 4:6. Wcześniej pokonała kolejno Kaię Kanepi, Urszulę Radwańską, Amélie Mauresmo, Bethanie Mattek, Agnieszkę Radwańską oraz Zheng Jie.

Na igrzyskach olimpijskich w 2008 roku wraz z Venus Williams zdobyła złoty medal w grze podwójnej, natomiast w rozgrywkach singla doszła do ćwierćfinału ulegając Jelenie Diemientjewej 6:3, 4:6, 3-6.

Czwartym wygranym turniejem w sezonie był wielkoszlemowy US Open. W ćwierćfinale pokonała swoją starszą siostrę Venus Williams 7:6(6), 7:6(7), mimo że w obu setach to Venus miała więcej piłek na wygranie partii. W półfinale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:3, 6:2, natomiast w finale 6:4, 7:5 Serbkę Jelenę Janković, dla której był to pierwszy finał turnieju wielkoszlemowego w karierze. Dzięki wygranej Serena awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA, wyprzedzając serbskie tenisistki Anę Ivanović i przeciwniczkę z finału – Jelenę Janković. Pobiła tym samym rekord długości nieobecności na miejscu liderki rankingu – 5 lat i 1 miesiąc.

2009[edytuj | edytuj kod]

Serena Williams podczas Australian Open 2009

Na początku nowego sezonu wystąpiła w Sydney. Rozstawiana z jedynką Serena w ćwierćfinale, broniąc dwóch piłek meczowych, pokonała Caroline Wozniacki 6:7,6:3,7:6. Półfinałowy mecz przegrała z Jeleną Diemientjewą 3:6,1:6. W rozgrywanych w Melbourne Otwartych Mistrzostwach Australii Serena zwyciężyła zarówno w grze pojedynczej (pokonując między innymi Rosjanki Swietłanę Kuźniecową oraz Jelenę Diemientjewą, zaś w finale nie dała szans Dinarze Safinie), jak i podwójnej, w parze z siostrą Venus. Po tym sukcesie awansowała na pierwszą pozycję w rankingu singlowym.

Podczas Dubai Tennis Championships w półfinale doszło do kolejnej konfrontacji sióstr Williams. Mecz wygrała starsza, Venus

W Miami broniąc tytułu wywalczonego sprzed roku odpadła w finale po słabym meczu z Azarenką. W drodze do finału pokonała w czwartej rundzie Zheng Jie 7:5,5:7,6:3, w ćwierćfinale Li Na 4:6, 7:5, 6:2, a w półfinale Venus Williams 6:4, 3:6, 6:3. W związku z nieobronieniem tytułu spadła z pierwszego miejsca w rankingu.

Słabą formę pokazywała podczas turniejów na kortach ziemnych. Osiągnęła drugą rundę w Rzymie i pierwszą w Madrycie. Z kolei na French Open przegrała w ćwierćfinale z późniejszą mistrzynią turnieju w Paryżu, Swietłaną Kuzniecową.

Kolejny tytuł wielkoszlemowy wywalczyła na kortach Wimbledonu. Do meczu półfinałowego wygrała z Neuzą Silvą, Jarmilą Groth, Robertą Vinci, Danielą Hantuchovą i Wiktorią Azarenką nie tracąc seta. Dopiero w dramatycznym półfinale wygranym 6:7, 7:5, 8:6 pierwszą i jedyną która dokonała tej sztuki była Jelena Diemientjewa. W finale pokonała siostrę Venus 7:6,6:2.

W US Open 2009 rozstawiona z numerem 2 dotarła zgodnie z oczekiwaniami do półfinału, gdzie niespodziewanie i niesportowo przegrała w dwóch setach z Kim Clijsters: serwując przy stanie 4:6, 5:6, 15-30 straciła ostatnie dwa punkty bez wprowadzenia piłki na trajektorię. Sędzia liniowa wywołała błąd stóp, co tak rozwścieczyło Williams, że podeszła do narożnika i wygrażała sędziemu, w następstwie czego otrzymała drugie ostrzeżenie (pierwsze dotyczyło złamania rakiety), a tym samym punkt karny, co przy meczbolu oznaczało koniec spotkania[1].

2010[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010 zaczęła od występu w turnieju w Sydney gdzie awansowała do finału po bardzo ciężkim półfinale z Aravane Rezaï, w finale przegrała z Jeleną Diemientjewą 3:6, 2:6. Na Australian Open jechała jako obrończyni tytułu. w I rundzie wygrała z Urszulą Radwańską 6:2, 6:1. W następnym meczu spotkała się z Petrą Kvitovą wygrywając takim samym wynikiem. W III rundzie spotkała się z Carla Suárez Navarro gdzie wygrała 6:3, 6:0. W IV rundzie spotkała się z faworytką gospodarzy z Samantha Stosur i wygrała 6:4, 6:2. W ćwierćfinale przegrywała już 4:6, 0:4 ale wygrała 4:6, 7:6, 6:2 z Wiktorią Azarenką. W półfinale spotkała się z Chinką Li Na wygrywając 7:6, 7:6. W finale wygrała z Justine Henin 6:4, 3:6, 6:2. W tym samym turnieju w parze z Venus Williams wygrały również turniej deblowy. W czasie turnieju Australian Open doznała kontuzji, która wykluczyła ją z turnieju w Dubaju, Indian Wells i Miami. Serena zapowiedziała swój powrót na turniej w Rzymie. Kolejny start we French Open nie przyniósł większych sukcesów w grze pojedynczej, Serena odpadła w ćwierćfinale przegrywając z Samantha Stosur 2:6, 7:6, 6:8. W deblu odniosła Serena wraz z siostrą Venus Williams zwycięstwo, pokonały w finale Kveta Peschke i Katarina Srebotnik. Tym samym, Amerykanki zdobyły niekalendarzowego Wielkiego Szlema. Na trawiastych kortach Wimbledonu pokonując m.in. Anna Czakwetadze, Dominika Cibulková, Mariję Szarapową, Li Na, Petre Kvitovą dotarła do finału w którym wygrała z Wierą Zwonariową 6:3, 6:2. Musiała zrezygnować z występu w czwartym wielkoszlemowym turnieju w sezonie – US Open – z powodu urazu prawej stopy, którego nabawiła się 7 lipca (tuż po zakończeniu turnieju w Wimbledonie) w Monachium. Otóż podczas wizyty w restauracji nastąpiła na rozbite szkło i zraniła stopę na tyle poważnie, że wymagało to interwencji chirurgicznej, a w konsekwencji wyeliminowało ją ze wszystkich (po Wimbledonie) letnich turniejów na kortach twardych, w tym z US Open.

2011[edytuj | edytuj kod]

W styczniu, z powodu przedłużającej się rehabilitacji po zranieniu prawej stopy doznanym w lipcu 2010, wycofała się z udziału w Pucharze Hopmana i pierwszym turnieju wielkoszlemowym – Australian Open, w którym miała bronić tytułu oraz nie wystąpiła w French Open 2011.

2012[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu, zwyciężając w turnieju w Charleston, zdobyła czterdziesty tytuł singlowy. W finale pokonała Lucie Šafářová wynikiem 6:0, 6:1[2]. W maju zwyciężyła w turnieju Premier Mandatory w Madrycie. W finale pokonała Wiktorię Azarenkę 6:1, 6:3[3]. W całym turnieju zwyciężyła z trzema liderkami rankingu singlowego WTA – Azarenką, Szarapową oraz Wozniacki.

Na przełomie czerwca i lipca triumfowała w wielkoszlemowym Wimbledonie. W pierwszej rundzie pokonała Barborę Záhlavovą-Strýcovą 6:2, 6:4. Następnie wygrała z Melindą Czink 6:1, 6:4. W trzeciej rundzie pokonała Zheng Jie 6:7(5), 6:2, 9:7. W meczu kolejnej rundy pokonała zawodniczkę z dziką kartą, Jarosławę Szwiedową 6:1, 2:6, 7:5. W ćwierćfinale pokonała obrończynię tytułu, Petrę Kvitovą 6:3, 7:5. W spotkaniu o finał zwyciężyła z liderką rankingu singlowego Wiktoryją Azaranką 6:3, 7:6(6). W meczu finałowym pokonała Agnieszkę Radwańską 6:1, 5:7, 6:2 i zdobyła swój czternasty wielkoszlemowy tytuł. W grze podwójnej, razem z siostrą Venus, również odniosła triumf. W finałowym pojedynku pokonały Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką 7:5, 6:4. Tydzień po zakończeniu Wimbledonu zwyciężyła w turnieju kategorii Premier w Stanford. W finale pokonała szczęśliwą przegraną, Coco Vandeweghe, 7:5, 6:3.

W sierpniu zdobyła złoty medal podczas singlowych zawodów organizowanych z okazji XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich. W całym turnieju nie straciła żadnego seta, a w finale pokonała Mariję Szarapową wynikiem 6:0, 6:1. W grze podwójnej uczestniczyła razem z siostrą Venus. Razem zdobyły trzeci złoty medal igrzysk olimpijskich w rozgrywkach deblowych. W finale pokonały ponownie Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką wynikiem 6:4, 6:4.

Swój piętnasty wielkoszlemowy triumf odniosła podczas US Open. W całym turnieju Amerykanka straciła jednego seta, w finałowym spotkaniu z Wiktoryją Azaranką, wygranym przez Williams 6:2, 2:6, 7:5. We wcześniejszych pojedynkach Williams straciła 19 gemów. Dla Amerykanki był to pierwszy trzysetowy mecz na obiektach USTA Billie Jean King National Tennis Center od 2006 roku, gdy w IV rundzie uległa Amélie Mauresmo. Był to także pierwszy trzysetowy finał US Open od 1995 roku[4]. Siostry Williams występowały także w deblu, ale odpadły w trzeciej rundzie. Podczas kończącego rozgrywki sezonowe kobiet turnieju WTA Championships Serena Williams uzyskała zwycięstwo. W turnieju pokonała Kerber, Li, Azarenkę, Radwańską i Szarapową, a pojedynkach z nimi nie straciła seta. Rok ten zakończyła na trzecim miejscu w rankingu singlowym WTA.

2013[edytuj | edytuj kod]

Serena Williams podczas Fed Cup 2013

Na początku stycznia zwyciężyła w turnieju w Brisbane. W pierwszej rundzie zwyciężyła z rodaczką Varvarą Lepchenko 6:2, 6:1. W kolejnym meczu pokonała Alizé Cornet 6:2, 6:2. W ćwierćfinale wygrała z Sloane Stephens wynikiem 6:4, 6:3. W kolejnym spotkaniu liderka rankingu singlowego, Wiktoryja Azaranka, oddała jej mecz walkowerem. W pojedynku o tytuł pokonała Anastasiję Pawluczenkową wynikiem 6:2, 6:1. W Australian Open rozstawiona była z numerem trzecim. W pierwszym spotkaniu pokonała Edinę Gallovits-Hall bez straty gema. W kolejnej rundzie zwyciężyła z Garbiñe Muguruzą 6:2, 6:0. W trzeciej rundzie pokonała Ayumi Moritę 6:1, 6:3. W czwartej rundzie jej przeciwniczką była Marija Kirilenko, z którą wygrała 6:2, 6:0. W meczu o półfinał ulegając Sloane Stephens 6:3, 5:7, 4:6, odpadła z dalszej rywalizacji. W Ad-Dausze, gdzie była rozstawiona z numerem drugim, w pierwszej rundzie miała wolny los. W swoim pierwszym spotkaniu pokonała Darję Gawriłową wynikiem 6:2, 6:1, natomiast w kolejnym meczu wygrała z Urszulę Radwańską 6:0, 6:3. W pojedynku ćwierćfinałowym zwyciężyła z Petrą Kvitovą 3:6, 6:3, 7:5, dzięki czemu zapewniła sobie powrót na pierwsze miejsce w rankingu singlowym WTA Tour w najbliższym notowaniu[5]. W meczu o finał zwyciężyła z Mariją Szarapową 6:3, 6:2, a w spotkaniu mistrzowskim uległa Wiktoryi Azarance 6:7(6), 6:2, 3:6. Z gry w Dubaju wycofała się zbyt późno, w związku z czym została na nią nałożona kara w wysokości 50 000 dolarów[6].

W marcu wygrała turniej z cyklu WTA Premier Mandatory w Miami. W turnieju pokonała m.in. Li Na i Agnieszkę Radwańską. W finale zwyciężyła z Mariją Szarapową wynikiem 4:6, 6:3, 6:0. W następnym tygodniu wygrała turniej w Charleston. W finale pokonała Jelenę Janković 3:6, 6:0, 6:2. W połowie maja obroniła tytuł zawodów WTA Premier Mandatory w Madrycie. W finale imprezy ponownie pokonała Mariję Szarapową, tym razem wynikiem 6:1, 6:4. Następnie wzięła udział w rywalizacji w Rzymie. W meczu mistrzowskim wygrała z Wiktoryją Azaranką 6:1, 6:3. W całym turnieju nie straciła seta i przegrała tylko 14 gemów.

W drugim wielkoszlemowym turnieju w sezonie – French Open – rozstawiona była z numerem pierwszym w grze pojedynczej. W pierwszych czterech meczach przegrała razem dziesięć gemów. Jedyną zawodniczką, która wygrała z Williams seta w tych zawodach, była Swietłana Kuzniecowa, jednak mecz jednak zakończył się zwycięstwem Amerykanki 6:1, 3:6, 6:3. W półfinale Serena Williams pokonała Sarę Errani 6:0, 6:1. W finale zmierzyła się natomiast z Szarapową, którą pokonała dwukrotnie 6:4. Było to jej drugie singlowe zwycięstwo na kortach Wielkiego Szlema w Paryżu. W grze podwójnej siostry Williams były rozstawione z numerem dwunastym, a zarazem otrzymały dziką kartę, lecz pierwszy mecz poddały walkowerem.

Na Wimbledonie najwyżej rozstawiona Amerykanka awansowała do czwartej rundy, tracąc w międzyczasie jedenaście gemów. W spotkaniu o ćwierćfinał uległa późniejszej finalistce, Sabine Lisicki, 2:6, 6:1, 4:6. Jej kolejnym turniejem były zawody w Båstad, gdzie triumfowała. W meczu mistrzowskim pokonała Johannę Larsson 6:4, 6:1.

Okres przygotowujący do US Open rozpoczęła od udziału w turnieju w Toronto. Zwyciężyła w nim, pokonując w finale Soranę Cîrsteę 6:2, 6:0. W następnym tygodniu wzięła udział w turnieju w Cincinnati, w którym przegrała w finale z Azaranką 6:2, 2:6, 6:7(6). W grze pojedynczej na US Open Amerykanka osiągnęła finał, w którym pokonała Białorusinkę 7:5, 6:7(6), 6:1. W całym turnieju straciła jednego seta. W grze podwójnej siostry Williams awansowały do półfinału, eliminując z zawodów m.in. najwyżej rozstawione Errani i Vinci.

W ostatnim w sezonie turnieju rangi WTA Premier Mandatory rozgrywanym w Pekinie Amerykanka odniosła zwycięstwo, nie tracąc w całych zawodach ani jednego seta. W meczu mistrzowskim pokonała Jelenę Janković w dwóch setach po 6:2. W kończącym sezon Turnieju Mistrzyń wygrała rywalizację z kompletem zwycięstw. Poprzez zwycięstwo 2:6, 6:3, 6:0 nad Li Na odniosła czwarty triumf w mistrzostwach WTA Tour i jednocześnie jedenaste turniejowe zwycięstwo w sezonie. W 2013 roku Amerykanka zarobiła ponad 12 mln dolarów i zakończyła sezon na pierwszym miejscu w ranking WTA Tour.

2014[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2014 Amerykanka rozpoczęła od udziału w zawodach w Brisbane. Awansowała w nich do finału, w którym pokonała Wiktoryję Azarankę 6:4, 7:5. Na Australian Open awansowała do czwartej rundy, w której uległa Anie Ivanović 6:4, 3:6, 3:6. Udział w rozgrywkach w Dubaju rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Jekatierinę Makarową 7:6(8), 6:0. W ćwierćfinale wygrała z Jeleną Janković 6:2, 6:2, natomiast w kolejnym meczu przegrała z Alizé Cornet 4:6, 4:6. W marcu, podobnie jak w poprzednim sezonie, wygrała turniej w Miami. W turnieju pokonała m.in. Angelique Kerber i Mariję Szarapową. W finale zwyciężyła z Li Na wynikiem 7:5, 6:1. W całym turnieju przegrała jednego seta – w spotkaniu trzeciej rundy z Caroline Garcią.

Okres gry na nawierzchni ceglanej rozpoczęła w Charleston, gdzie przegrała w drugiej rundzie z Janą Čepelovą 4:6, 4:6. W Madrycie zanotowała ćwierćfinał, w którym mecz przeciw Petrze Kvitovej oddała walkowerem. W następnym tygodniu triumfowała w Rzymie. W meczu mistrzowskim pokonała Sarę Errani 6:3, 6:0. Na French Open przegrała w drugiej rundzie z Garbiñe Muguruzą 2:6, 2:6.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Statystyki Sereny Williams.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (17)
Igrzyska olimpijskie (1)
WTA Tour Championships (4)
od
2009
Premier Mandatory (5)
Premier 5 (4)
Premier (6)
International (1)
do
2008
Tier I (10)
Tier II (12)
Tier III (0)
Tier IV (0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (38-12)
Ceglana (11–2)
Trawiasta (6-2)
Dywanowa (4-1)
Wynik końcowy Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 28 lutego 1999 Francja Paryż Ceglana Francja Amélie Mauresmo 6:2, 3:6, 7:6(4)
Zwyciężczyni 2. 14 marca 1999 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Niemcy Steffi Graf 6:3, 3:6, 7:5
Finalistka 1. 29 marca 1999 Stany Zjednoczone Miami Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 2:6, 6:4, 4:6
Zwyciężczyni 3. 15 sierpnia 1999 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Francja Julie Halard-Decugis 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 4. 12 września 1999 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:3, 7:6(4)
Zwyciężczyni 5. 3 października 1999 Niemcy Monachium Dywanowa Stany Zjednoczone Venus Williams 6:1, 3:6, 6:3
Finalistka 2. 7 lutego 2000 Francja Paryż Dywanowa Francja Nathalie Tauziat 5:7, 2:6
Zwyciężczyni 6. 21 lutego 2000 Niemcy Hanower Dywanowa Czechy Denisa Chládková 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 7. 13 sierpnia 2000 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 4:6, 6:4, 7:6(1)
Finalistka 3. 20 sierpnia 2000 Kanada Montreal Twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:0, 3:6, 0:3 krecz
Zwyciężczyni 8. 8 października 2000 Japonia Tokio Twarda Francja Julie Halard-Decugis 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 9. 17 marca 2001 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Belgia Kim Clijsters 4:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 10. 19 sierpnia 2001 Kanada Toronto Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 6:1, 6:7(7), 6:3
Finalistka 4. 8 września 2001 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 11. 4 listopada 2001 Niemcy Monachium Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport walkower
Zwyciężczyni 12. 3 marca 2002 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 6:2, 4:6, 6:4
Zwyciężczyni 13. 1 kwietnia 2002 Stany Zjednoczone Miami Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 7:5, 7:6(4)
Finalistka 5. 6 maja 2002 Niemcy Berlin Ceglana Belgia Justine Henin 2:6, 6:1, 6:7(5)
Zwyciężczyni 14. 19 maja 2002 Włochy Rzym Ceglana Belgia Justine Henin 7:6(6), 6:4
Zwyciężczyni 15. 9 czerwca 2002 Francja Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Venus Williams 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 16. 7 czerwca 2002 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 7:6(4), 6:3
Zwyciężczyni 17. 8 września 2002 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 18. 22 września 2002 Japonia Tokio Twarda Belgia Kim Clijsters 2:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 19. 29 września 2002 Niemcy Lipsk Dywanowa Rosja Anastasija Myskina 6:3, 6:2
Finalistka 6. 11 listopada 2002 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Belgia Kim Clijsters 5:7, 3:6
Zwyciężczyni 20. 26 stycznia 2003 Australia Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 7:6(4), 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 21. 3 lutego 2003 Francja Paryż Dywanowa Francja Amélie Mauresmo 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 22. 29 marca 2003 Stany Zjednoczone Miami Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 4:6, 6:4, 6:1
Finalistka 7. 7 kwietnia 2003 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Belgia Justine Henin 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 23. 6 lipca 2003 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 4:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 24. 4 kwietnia 2004 Stany Zjednoczone Miami Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 6:1, 6:1
Finalistka 8. 21 czerwca 2004 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Rosja Marija Szarapowa 1:6, 4:6
Finalistka 9. 19 lipca 2004 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 25. 26 września 2004 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 4:6, 7:5, 6:4
Finalistka 10. 8 listopada 2004 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:4, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 26. 29 stycznia 2005 Australia Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 2:6, 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 27. 27 stycznia 2007 Australia Melbourne Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 28. 31 marca 2007 Stany Zjednoczone Miami Twarda Belgia Justine Henin 0:6, 7:5, 6:3
Finalistka 11. 14 października 2007 Rosja Moskwa Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 7:5, 1:6, 1:6
Zwyciężczyni 29. 9 marca 2008 Indie Bangalore Twarda Szwajcaria Patty Schnyder 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 30. 5 kwietnia 2008 Stany Zjednoczone Miami Twarda Serbia Jelena Janković 6:1, 5:7, 6:3
Zwyciężczyni 31. 20 kwietnia 2008 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Rosja Wiera Zwonariowa 6:4, 3:6, 6:3
Finalistka 12. 5 lipca 2008 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 32. 7 września 2008 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Serbia Jelena Janković 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 33. 31 stycznia 2009 Australia Melbourne Twarda Rosja Dinara Safina 6:0, 6:3
Finalistka 13. 5 kwietnia 2009 Stany Zjednoczone Miami Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 34. 5 lipca 2009 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 7:6(3), 6:2
Zwycięczyni 35. 1 listopada 2009 Katar Ad-Dauha Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 6:2, 7:6(4)
Finalistka 14. 15 stycznia 2010 Australia Sydney Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 36. 30 stycznia 2010 Australia Melbourne Twarda Belgia Justine Henin 6:4, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 37. 3 lipca 2010 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Rosja Wiera Zwonariowa 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 38. 31 lipca 2011 Stany Zjednoczone Stanford Twarda Francja Marion Bartoli 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 39. 14 sierpnia 2011 Kanada Toronto Twarda Australia Samantha Stosur 6:4, 6:2
Finalistka 15. 11 września 2011 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Australia Samantha Stosur 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 40. 8 kwietnia 2012 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Czechy Lucie Šafářová 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 41. 13 maja 2012 Hiszpania Madryt Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 42. 7 lipca 2012 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Polska Agnieszka Radwańska 6:1, 5:7, 6:2
Zwyciężczyni 43. 15 lipca 2012 Stany Zjednoczone Stanford Twarda Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 44. 4 sierpnia 2012 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Rosja Marija Szarapowa 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 45. 9 września 2012 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:2, 2:6, 7:5
Zwyciężczyni 46. 28 października 2012 Turcja Stambuł Twarda (hala) Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 47. 5 stycznia 2013 Australia Brisbane Twarda Rosja Anastasija Pawluczenkowa 6:2, 6:1
Finalistka 16. 17 lutego 2013 Katar Ad-Dauha Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:7(6), 6:2, 3:6
Zwyciężczyni 48. 30 marca 2013 Stany Zjednoczone Miami Twarda Rosja Marija Szarapowa 4:6, 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 49. 7 kwietnia 2013 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Serbia Jelena Janković 3:6, 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 50. 12 maja 2013 Hiszpania Madryt Ceglana Rosja Marija Szarapowa 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 51. 19 maja 2013 Włochy Rzym Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 52. 8 czerwca 2013 Francja Paryż Ceglana Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 53. 22 lipca 2013 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Johanna Larsson 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 54. 11 sierpnia 2013 Kanada Toronto Twarda Rumunia Sorana Cîrstea 6:2, 6:0
Finalistka 17. 18 sierpnia 2013 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:2, 2:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 55. 8 września 2013 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 7:5, 6:7(6), 6:1
Zwyciężczyni 56. 6 października 2013 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Serbia Jelena Janković 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 57. 27 października 2013 Turcja Stambuł Twarda (hala) Chińska Republika Ludowa Li Na 2:6, 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 58. 4 stycznia 2014 Australia Brisbane Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 59. 29 marca 2014 Stany Zjednoczone Miami Twarda Chińska Republika Ludowa Li Na 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 60. 18 maja 2014 Włochy Rzym Ceglana Włochy Sara Errani 6:3, 6:0

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni (22)[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Turniej Kat. Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 01/03/1998 Stany Zjednoczone Oklahoma City Kategoria III twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Rumunia Catalina Cristea
Australia Kristine Kunce
7:5, 6:2
2. 18/10/1998 Szwajcaria Zurych, European Swisscom Challenge Kategoria I dywan Stany Zjednoczone Venus Williams Republika Południowej Afryki Mariaan de Swardt
Ukraina Ołena Tatarkowa
5:7, 6:1, 6:3
3. 21/02/1999 Niemcy Hanower, Faber Grand Prix Kategoria II dywan Stany Zjednoczone Venus Williams Francja Alexandra Fusai
Francja Nathalie Tauziat
5:7, 6:2, 6:2
4. 06/06/1999 Francja Paryż, Roland Garros Wielki Szlem ziemna Stany Zjednoczone Venus Williams Szwajcaria Martina Hingis
Rosja Anna Kurnikowa
6:3, 6:7(2), 8:6
5. 12/09/1999 Stany Zjednoczone Nowy Jork, US Open Wielki Szlem twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Chanda Rubin
Francja Sandrine Testud
4:6, 6:1, 6:4
6. 09/07/2000 Wielka Brytania Londyn, Wimbledon Wielki Szlem trawa Stany Zjednoczone Venus Williams Francja Julie Halard-Decugis
Japonia Ai Sugiyama
6:3, 6:2
7. 01/10/2000 Australia Sydney, igrzyska olimpijskie IO twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Holandia Kristie Boogert
Holandia Miriam Oremans
6:1, 6:1
8. 28/01/2001 Australia Melbourne, Australian Open Wielki Szlem twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Stany Zjednoczone Corina Morariu
6:2, 4:6, 6:4
9. 07/07/2002 Wielka Brytania Londyn, Wimbledon Wielki Szlem trawa Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
6:2, 7:5
10. 24/09/2002 Niemcy Lipsk, Sparkassen Cup Kategoria II dywan Stany Zjednoczone Alexandra Stevenson Słowacja Janette Husárová
Argentyna Paola Suárez
6:3, 7:5
11. 13/01/2003 Australia Melbourne, Australian Open Wielki Szlem twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
4:6, 6:4, 6:3
12. 05/07/2008 Wielka Brytania Londyn, Wimbledon Wielki Szlem trawa Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Samantha Stosur
6:2, 6:2
13. 17/08/2008 Chińska Republika Ludowa Pekin, igrzyska olimpijskie IO twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Hiszpania Virginia Ruano Pascual
6:2, 6:0
14. 30/01/2009 Australia Melbourne, Australian Open Wielki Szlem twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Słowacja Daniela Hantuchová
Japonia Ai Sugiyama
6:3, 6:3
15. 04/07/2009 Wielka Brytania Londyn, Wimbledon Wielki Szlem trawa Stany Zjednoczone Venus Williams Australia Rennae Stubbs
Australia Samantha Stosur
7:6(4), 6:4
16. 02/08/2009 Stany Zjednoczone Stanford, Bank of the West Classic Premier twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Rumunia Monica Niculescu
6:4, 6:1
17. 14/09/2009 Stany Zjednoczone Nowy Jork, US Open Wielki Szlem twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:2, 6:2
18. 29/01/2010 Australia Melbourne, Australian Open Wielki Szlem twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:4, 6:3
19. 15/05/2010 Hiszpania Madryt, Mutua Madrileña Madrid Open Premier Series ziemna Stany Zjednoczone Venus Williams Włochy Flavia Pennetta
Argentyna Gisela Dulko
6:2, 7:5
20. 04/06/2010 Francja Paryż, Roland Garros Wielki Szlem ziemna Stany Zjednoczone Venus Williams Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
6:3, 6:2
21. 07/07/2012 Wielka Brytania Londyn, Wimbledon Wielki Szlem trawa Stany Zjednoczone Venus Williams Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:5, 6:4
22. 05/08/2012 Wielka Brytania Londyn, igrzyska olimpijskie IO trawa Stany Zjednoczone Venus Williams Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
6:4, 6:4

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni (2)[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Turniej Kat. ($) Naw. Partner Finaliści Wynik
1. 05/07/1998 Wielka Brytania Londyn, Wimbledon Wielki Szlem 4 404 163 trawa Białoruś Maks Mirny Chorwacja Mirjana Lučić
Indie Mahesh Bhupathi
6:4, 6:4
2. 13/09/1998 Stany Zjednoczone Nowy Jork, US Open Wielki Szlem 6 012 000 twarda Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:2, 6:2

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Australian Open 2R 3R 4R QF A W A W 3R W QF W W A 4R QF 4R
French Open 4R 3R A QF W SF QF A A QF 3R QF QF A 1R W 2R
Wimbledon 3R A SF QF W W F 3R A QF F W W 4R W 4R 3R
US Open 3R W QF F W A QF 4R 4R QF W SF A F W W

Przypisy

  1. Wielka draka w dzielnicy Queens – Rzeczpospolita. [dostęp 2009-09-14].
  2. Łukasz Iwanek: WTA Charleston: Serena zdobyła 40. tytuł (pol.). sportowefakty.pl, 2012-04-08. [dostęp 2012-04-08].
  3. Serena Overpowers Azarenka, Wins Madrid (ang.). wtatennis.com, 2012-05-13. [dostęp 2012-05-13].
  4. Łukasz Iwanek: US Open: Serena Williams powstała z kolan i zdobyła 15. wielkoszlemowy tytuł (pol.). W: US Open [on-line]. sportowefakty.pl, 2012-09-10. [dostęp 2012-09-10].
  5. Rafał Smoliński: WTA Ad-Dauha: Kvitova nie zatrzymała Williams, będzie zmiana liderki rankingu! (pol.). W: WTA Ad-Dauha [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-15. [dostęp 2013-02-15].
  6. Polska Agencja Prasowa: WTA Dubaj: Serena Williams i Wiktoria Azarenka surowo ukarane (pol.). W: WTA Dubaj [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-21. [dostęp 2013-02-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]