Almira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: inne znaczenia.
G. F. Händel. Obraz pędzla Balthasara Dennera

Almira (pełny tytuł: Der in Kronen erlangte Glückswechsel, oder: Almira Königin von Kastilien) – opera w trzech aktach Georga Friedricha Händla do libretta Friedricha Christiana Feustkinga według Giulio Pancieri (HWV 1, ChA 55, HHA II/1.)

Opis[edytuj | edytuj kod]

Almira jest pierwszą operą, którą skomponował Georg Friedrich Händel. Została wystawiona w Theather am Gänsemarkt w Hamburgu 8 stycznia 1705 roku. W przeciwieństwie do późniejszych oper kompozytora, inspirowanych doświadczeniami wyniesionymi z wizyty we Włoszech (1705-1707) zawierała muzykę typową dla niemieckiego Baroku.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Soliści:

  • 3 soprany (Almira, Edilia, Bellante),
  • 3 tenory (Osman, Fernando, Tabarco),
  • 2 basy (Raymondo, Consalvo),

Chór: S., A., T., B.

Instrumenty:

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Instrumentalna sarabanda z III aktu opery Almira została przerobiona na arię Lascia la spina z oratorium Il Trionfo del Tempo e del Disinganno HWV 46a, która to z kolei została wykorzystana jako Lascia ch'io pianga z opery Rinaldo HWV 7.

W 1996 roku Andrew Lawrence-King z zespołem Fiori Musicali dokonał nagrania Almiry dla wytwórni CPO.