Alpejski gończy krótkonożny
| Alpejski gończy krótkonożny | |
 Alpejski gończy krótkonożny |
|
| Inne nazwy | Alpejski jamniko-gończy, Alpenländische Dachsbracke, Alpine Dachsbracke, Basset des Alpes, Perro tejonero alpino |
| Kraj patronacki | Austria |
| Wymiary | |
| Wysokość | 37 - 38 cm (psy), 36 - 37 cm (suki) |
| Masa | 15 - 18 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | grupa VI, sekcja 2, numer wzorca 254 |
| AKC | nie uznana |
| ANKC | nie uznana |
| CKC | nie uznana |
| KC(UK) | nie uznana |
| NZKC | nie uznana |
| UKC | Grupa 2 - Scenthound |
| Wzorce rasy | |
| FCI • | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Alpejski gończy krótkonożny - jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych. Zaklasyfikowana do sekcji posokowców. Według FCI podlega próbom pracy.
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Psy typu jamniko-gończego występowały na terenie Alp Bawarskich, Alp Austriackich oraz w Gryzonii. Rasa powstała na skutek skrzyżowania psów gończych i jamnika. Zanim ustalono standard tej rasy, psy te nie były jednolite pod względem eksterieru, lecz pod względem użytkowości, do której przykładano największą wagę. Wszystkie sprawdzały się na polowaniach w trudnych warunkach górskich. Starania w kierunku opracowania wzorca i otworzenia czystych hodowli zostały zwieńczone założeniem 15 marca 1896 r. w Monachium "Międzynarodowego Klubu Jamniko-Gończych". W dwanaście lat później klub ten rozpadł się tworząc kilka mniejszych jednostek. Przez FCI Alpejski gończy krótkonożny został uznany w 1975 r. Obowiązujący standard opublikowano 10 października 1995 r.
[edytuj] Wygląd
Ze względu na budowę zewnętrzną tych psów, przypominającą formę pośrednią pomiędzy jamnikiem a psem gończym, zalicza się je do grupy psów jamniko-gończych.
[edytuj] Szata i umaszczenie
Sierść jest krótka i gładka poza szyją i ogonem na którym występuje szczotka. Umaszczenie jest czarne, brązowe, czarne z rudordzawym nalotem, czerwone lub czerwone z czarnymi znaczeniami.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Alpejski gończy krótkonożny jest psem wytrzymałym i upartym, odpornym na niekorzystne warunki atmosferyczne.
[edytuj] Użytkowość
Pies używany do polowań w górach, jako posokowiec - do tropienia po "farbie" zranionej zwierzyny grubej oraz jako pies gończy na dziki, zające i lisy. Nadaje się na psa do towarzystwa, choć z powodu swojej użytkowości jest przeważnie w posiadaniu myśliwych.
[edytuj] Popularność
Rasa ta w Polsce jest rzadko spotykana, większą popularnością cieszy się w rejonach z których pochodzi, czyli w alpejskich częściach Austrii czy Bawarii.
[edytuj] Bibliografia
- Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
- Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001
