Andrew Bynum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrew Bynum
Andrew Bynum podczas meczu z Miami Heat
Andrew Bynum podczas meczu z Miami Heat
center
Pełne imię i nazwisko Andrew Lee Bynum
Data i miejsce urodzenia 27 października 1987
Plainsboro,  Stany Zjednoczone
Wzrost 213 cm
Masa ciała 129 kg
Kariera
Aktywność od 2005
Szkoła średnia St. Joseph (Metuchen)
West Windsor (Plainsboro)
Draft 2005, numer: 10
Los Angeles Lakers
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Andrew Lee Bynum, (ur. 27 października 1987 w Plainsboro, New Jersey) – amerykański koszykarz występujący na pozycji środkowego. Mistrz NBA z 2009 r. i 2010 r.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Bynum miał grać na Uniwersytecie Connecticut, ale zdecydował się porzucić college i wziął udział w drafcie w 2005 roku, gdzie został wybrany przez Lakers z numerem 10 jako najmłodszy gracz, jaki kiedykolwiek został wybrany. Miał 17 lat, osiem miesięcy i dwa dni.

2 listopada 2005, podczas otwierającego się sezonu w meczu Lakers przeciwko Denver, zagrał sześć minut i stał się najmłodszym graczem, który kiedykolwiek zagrał w meczu NBA. Nie trafił dwóch rzutów, jednak miał 2 zbiórki i 2 bloki[1]. Debiutancki sezon zakończył ze średnimi 1.6 punktu i 1.7 zbiórki, grając po 7.3 minuty na mecz.

Drugi sezon był jak dotąd jedynym, w którym rozegrał 82 mecze, nie zmagając się z żadnymi kontuzjami. Skorzystał z kontuzji Kwame Browna i Chrisa Mihma i wskoczył do pierwszej piątki. Jego średnie podskoczyły do 7.8 punktu i 5.9 zbiórki na mecz. Blokował też średnio 1.6 rzutu. W trakcie sezonu pojawiły się plotki, jakoby miał zostać wymieniony do New Jersey Nets w zamian za Jasona Kidda[2]. Do wymiany jednak nie doszło.

Sezon 2007/08 był dla niego przełomowym. Otrzymał na stałe rolę zawodnika pierwszej piątki. Jego średnie przekroczyły poziom double-double - 13.1 punktu i 10.2 zbiórki. 13 stycznia 2008 doznał kontuzji, która zakończyła dla niego sezon. W meczu przeciwko Memphis Grizzlies przy walce o zbiórkę wylądował na stopie Lamara Odoma i doznał kontuzji kolana[3]. Aby wzmocnić skład i załatać dziurę po Bynumie, Lakers pozyskali z Memphis Grizzlies Pau Gasola. Z Hiszpanem w składzie dotarli do finału NBA, gdzie przegrali 2:4 z Boston Celtics.

Przed rozgrywkami 2008/09 podpisał nowy, 4-letni kontrakt w wysokości 58 milionów dolarów[4]. 31 stycznia 2009 roku, ponownie w meczu przeciwko Memphis Grizzlies doznał kontuzji kolana. Tym razem zerwał więzadła krzyżowe po zderzeniu z kolegą z drużyny, Kobe Bryantem[5]. Do gry wrócił 9 kwietnia 2009 w meczu przeciwko Denver Nuggets. Do końca sezonu jednak nie grał już na tak wysokim poziomie jak wcześniej, bo uraz nie został do końca wyleczony. Pomimo tego, Bynum razem z Los Angeles Lakers mógł świętować zdobycie mistrzostwa NBA.

W sezonie 2009/10 Bynuma omijały groźne urazy aż do pierwszej rundy play-off i starcia z Oklahoma City Thunder. Tam, w szóstym meczu rywalizacji kolejny raz doznał kontuzji kolana. Dograł jednak do końca rozgrywek i zdobył kolejne mistrzostwo NBA, pokonując Boston Celtics 4:3. Po zakończeniu sezonu poddał się kolejnej operacji kolana.

Poddał się jej dopiero 28 lipca, a rehabilitacja trwała na tyle długo, że Bynum opuścił początek sezonu 2010/11. Pierwszy mecz rozegrał dopiero 14 grudnia przeciwko Washington Wizards. Trener Phil Jackson ograniczył jego minuty do 27.8 na mecz, żeby zminimalizować ryzyko kontuzji. To się udało, ale drużyna nie była już tak silna jak w poprzednich rozgrywkach.

Dodatkowo Bynum zaczął zachowywać się niesportowo na boisku. 20 marca został zawieszony na dwa mecze za faul na Michaelu Beasleyu[6]. Sytuacja powtórzyła się w czwartym meczu półfinału konferencji przeciwko Dallas Mavericks. Tym razem faulowanym był J.J. Barea. Bynum został zawieszony na 5 meczów kolejnego sezonu (później skrócone do 4) i otrzymał 25 tys. dolarów kary[7].

Sezon 2011/12 był najlepszy w karierze Bynuma. Pierwszy raz w karierze został wybrany do meczu gwiazd[8]. Poza zawieszeniem z początku rozgrywek, opuścił tylko jeden mecz z powodu kontuzji. W meczu otwierającym play-off zanotował triple-double: 10 punktów, 13 zbiórek i 10 bloków. Wyrównał tym samym rekord play-off w liczbie bloków w jednym meczu, należący do Marka Eatona i Hakeema Olajuwona.

4 czerwca 2012 Los Angeles Lakers skorzystali z opcji w jego kontrakcie i automatycznie przedłużyli go do końca sezonu 2012/13. 10 sierpnia Bynum został oddany w wymianie między czterema klubami do Philadelphia 76ers[9]. W zespole z Filadelfii nie zagrał jednak ani jednego meczu - z sezonu 2012/13 wykluczyły go problemy z kolanami. W lipcu 2013 podpisał kontrakt z Cleveland Cavaliers. 28 grudnia został zawieszony przez klub w związku z działaniem szkodzącym zespołowi. 6 stycznia 2014 w wyniku wymiany trafił do Chicago Bulls. Nowy klub postanowił jednak od razu pozbyć się Bynuma. W lutym 2014 podpisał kontrakt na resztę sezonu 2013/14 z Indianą Pacers[10].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

  • Punkty 42 vs. L.A. Clippers 01/22/09
  • Zbiórki 30 vs. San Antonio 11/04/2012
  • Asysty 6 vs. San Antonio 02/03/11
  • Przechwyty 3 (2 razy)
  • Bloki 10 vs. Denver 29/04/2012
  • Minuty 49 (2 razy)

Przypisy

  1. Los Angeles Lakers at Denver Nuggets Box Score, November 2, 2005 (ang.). Basketball-reference.com, 3 listopada 2005. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  2. Ric Bucher: Kidd confirms that agent has been talking to Nets about trade (ang.). ESPN.com, 29 stycznia 2008. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  3. Associated Press: Lakers have enough after losing Bynum to win 6th straight (ang.). ESPN.com, 13 stycznia 2008. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  4. Jahmal Corner: Lakers sign center Bynum to four-year extension (ang.). Reuters.com, 31 października 2008. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  5. Steve Aschburner: Bynum's latest knee injury a huge setback for Lakers -- and Bynum (ang.). Sportsillustrated.com, 2 lutego 2009. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  6. Dave McMenamin: Andrew Bynum suspended 2 games (ang.). ESPN.com, 21 marca 2011. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  7. Dave McMenamin: Andrew Bynum suspended, fined (ang.). 2takty.com, 11 maja 2011. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  8. Howard top vote-getter in 2012 All-Star balloting (ang.). NBA.com, 2 lutego 2012. [dostęp 10 sierpnia 2012].
  9. It's official: Howard dealt to Lakers in four-team trade (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-11].
  10. Andrew Bynum signs with Pacers (ang.). espn.go.com. [dostęp 2014-08-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]