Antal Doráti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Antal Doráti [ˈɒntɒl ˈdoraːti] (ur. 9 kwietnia 1906 w Budapeszcie, zm. 13 listopada 1988 w Gerzensee, Szwajcaria) – węgiersko-amerykański dyrygent i kompozytor.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Doráti urodził się w rodzinie z muzycznymi tradycjami, jego ojciec był skrzypkiem budapeszteńskiej filharmonii. Po ukończeniu sławnego Fasori Gimnázium, studiował w Akademii Muzycznej im. Franza Liszta, jego profesorami kompozycji byli Zoltán Kodály i Leo Weiner, a fortepianu Béla Bartók.

Doráti debiutował w 1924 w budapeszteńskiej operze. Z końcem lat 30. wyemigrował do USA i w 1947 otrzymał amerykańskie obywatelstwo.

W 1949 dyrygował prawykonaniem ukończonego przez Tibora Serly'ego i Williama Primrose'a koncertu altówkowego Béli Bartóka.

Nagrał wiele płyt, w tym dzieła Haydna (m.in. jego wszystkie 107 symfonii), Bartóka i Zoltána Kodály.

Doráti nie tylko dyrygował, lecz również komponował i aranżował. W 1983 został pasowany przez Elżbietę II na rycerza.

Doráti był stałym dyrygentem następujących orkiestr:

link[edytuj | edytuj kod]