Antypapież Grzegorz VIII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grzegorz VIII
Maurice Bourdin
antypapież
Antypapież Grzegorz VIII przed papieżem Kalikstem II (ilustracja z Kroniki norymberskiej)
Antypapież Grzegorz VIII przed papieżem Kalikstem II (ilustracja z Kroniki norymberskiej)
Data urodzenia brak danych
Data śmierci ok. 1140
antypapież
Okres sprawowania 1118-1121
arcybiskup Bragi
Okres sprawowania 1109-1118
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 8 marca 1118

Grzegorz VIII (właśc. Maurice Bourdin; zm. ok. 1140[1]) – antypapież w okresie od 8 marca 1118 do kwietnia 1121[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Z pochodzenia Francuz, benedyktyn z Cluny, od 1099 sprawował urząd biskupa Coimbry[1]. Po odbyciu pielgrzymki do Ziemi Świętej został arcybiskupem Bragi w 1109[1]. Dążąc do rozszerzenia jurysdykcji swojej metropolii popadł w konflikt z prymasem Hiszpanii, arcybiskupem Bernardem z Toledo[1]. W związku z tym konfliktem został wezwany do Rzymu przez papieża Paschalisa II w 1114[1]. W 1116 Paschalis II powierzył mu misję wobec króla niemieckiego Henryka V, który przybył wówczas ze zbrojną wyprawą do Italii w związku z tzw. sporem o inwestyturę, między cesarstwem a papiestwem[1]. Maurycy przeszedł wówczas na stronę cesarza i został ekskomunikowany przez Paschalisa II[1].

Po śmierci Paschalisa II doszło do wyboru Gelazjusza II, którego nie uznała jednak partia cesarska w Rzymie. 8 marca 1118 Henryk V po uprzednim opanowaniu Rzymu doprowadził do unieważnienia elekcji Gelazjusza i desygnował na papieża arcybiskupa Maurycego, który przyjął imię Grzegorza VIII[2]. W rewanżu koronował on Henryka V na cesarza. Obrzucony klątwą przez papieża Gelazjusza II Grzegorz VIII został ostatecznie pokonany i zdetronizowany przez Kaliksta II w kwietniu 1121 roku[2]. Do końca życia był więziony w różnych klasztorach[2]. Zmarł prawdopodobnie w opactwie SS. Trinita di Cava, ok. 1140 roku[1].

Kolegium Kardynalskie Grzegorza VIII[edytuj | edytuj kod]

Brak danych o kardynałach mianowanych przez Grzegorza VIII, wiadomo jednak, że w marcu 1118 roku jego władzę uznało trzech kardynałów mianowanych jeszcze przez antypapieża Klemensa III (1084-1100):

  • Romanus — kardynał-prezbiter S. Marco i prepozyt kościoła S. Marcello
  • Cinthius — kardynał-prezbiter S. Crisogono
  • Teuzo — kardynał-prezbiter

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 228-229. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 82. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]