Kalikst II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kalikst II
Callistus Secundus
Guido
Guy de Vienne
Papież
Kalikst II
Data i miejsce urodzenia ok. 1050
Quingey
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1124
Rzym
Papież
Okres sprawowania 1119-1124
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 2 lutego 1119

Kalikst II (łac. Callistus II, właśc. Gwidon z Burgundii[1]; ur. ok. 1050 w Quingey[potrzebne źródło] – zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie[2]) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Gwidon był synem hrabiego Burgundii, Wilhelma[3] i był krewnym królewskich rodów Niemiec, Anglii i Francji[2]. Od 1088 roku był arcybiskupem Vienne; stanowczo popierał reformy i stał na czele opozycji wobec Paschalisa II[2]. Po śmierci Gelazego II, towarzyszący mu kardynałowie wybrali Gwidona na Stolicę Piotrową i konsekrowali 9 lutego 1119 w Vienne[2]. Rzymscy kardynałowie zaakceptowali jego wybór 1 marca[2].

Początkowo papież wyrażał zdecydowanie w sporze o inwestyturę[1]. Jednak zarówno on, jak i król Henryk V Salicki przygotowywali porozumienie w tej sprawie, by zakończyć konflikt trwający od lat[1]. Obie strony przygotowały projekt porozumienia, które miało być podpisane w Mouzon, do czego jednak nie doszło, ze względu na wzajemny brak zaufania[2]. W konsekwencji, papież pod koniec października 1119 roku, obłożył Henryka klątwą i ponownie zakazał inwestytury[2]. W międzyczasie udało mu się także schwytać antypapieża Grzegorza VIII i wtrącić do niewoli[2].

W 1121 roku, naciskany przez książąt niemieckich, król Henryk, zmuszony został do zawarcia porozumienia z Kalikstem[2]. W wyniku negocjacji legatów papieskich (m.in. Lamberta z Ostii) wypracowano tekst, który został podpisany 23 września 1122 roku[2]. Sformułowany tekst ten był głównym elementem Konkordat wormackiego[1]. Głównym postanowieniem konkordatu było zrzeczenie się cesarza praw do inwestytury i wpływu na konsekrację biskupów[2].

W 1123 zwołał Sobór laterański I, na którym zdelegalizowano wszystkie małżeństwa księży i ostatecznie wprowadzono celibat, a także wdrożono postanowienia konkordatu z Wormacji[2]. Ponadto ustanowił Rok Święty Jakubowy.

Kalikst zmarł w Rzymie, 13 grudnia 1124 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 230-231. ISBN 83-06-02633-0.
  3. Guy de Bourgogne (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2014-04-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Gelazjusz II
Emblem of the Papacy SE.svg Papież Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Honoriusz II