Atlas Cheetah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cheetah
Cheetah C w wersji myśliwskiej
Cheetah C w wersji myśliwskiej
Dane podstawowe
Państwo  Republika Południowej Afryki
Producent Atlas Aircraft Corporation
Typ samolot myśliwski/rozpoznawczy
Załoga 1-2 osoby
Historia
Wycofanie ze służby 2008
Egzemplarze 48+
Dane techniczne
Napęd ATAR 9K50
Wymiary
Rozpiętość 8,22 m
Długość 17,79 m
Wysokość 4,25 m
Powierzchnia nośna 34,85 m
Masa
Startowa 7200 kg
Osiągi
Prędkość maks. 2,05 Ma
Prędkość minimalna 175 km/h
Pułap 15 000 m
Promień działania 1445 km (Hi-Lo-Lo-Hi)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x działko DEFA 552 kalibru 30 mm (250 nab.)
2-4 pociski kierowane V3 Kukri
bomby lotnicze wagomiaru do 500 funtów
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Atlas Cheetahpołudniowoafrykański samolot myśliwski i rozpoznawczy. Zmodernizowana wersja samolotu Dassault Mirage III.

W latach 1962-1972 na uzbrojeniu SAAF znalazło się 58 samolotów Mirage III w wersjach CZ, RZ, BZ, EZ, DZ, R2Z i D2Z. Na przełomie lat 70. i 80. samoloty te przestały spełniać wymagania pola walki. Ponieważ embargo na dostawy broni do RPA uniemożliwiało zastąpienie ich samolotami Dassault Mirage F1CZ których produkcje licencyjna przerwano po przerwaniu dostaw podzespołów z Francji podjęto decyzje o modernizacji posiadanych Mirage III.

Modernizację przeprowadzono prawdopodobnie przy pomocy specjalistów z Izraela. Świadczy o tym podobieństwo niektórych rozwiązań zastosowanych w IAI Kfir i Cheetah, oraz rozwinięta współpraca wojskowa pomiędzy RPA i Izraelem.

Cheetah został wyposażone w niewielkie powierzchnie aerodynamiczne zamocowane do wlotów powietrza. W ten sposób zwiększono maksymalny kąt natarcia do 30°, a manewr pochylania można było wykonać z prędkością kątową do 23° (na poziomie morza) i 17° (na wysokości 4500 m). Na krawędzi natarcia skrzydła dodano uskok, pełniący także funkcję stałego slotu, który poprawił sterowność samolotu, pozwolił na loty z większymi kątami natarcia, a dzięki temu zwiększył maksymalna masę startową o 700 kg. Uskok zwiększył współczynnik oporów aerodynamicznych co zmniejszyło prędkość maksymalną.

Zmieniono konstrukcje przedniej części kadłuba. Po modernizacji jest ona demontowalnym modułem. Przód kadłuba może być łatwo wymieniony nawet w warunkach polowych. Opracowano dwa takie modułu:

  • R2 – wyposażony w kamery montowany na samolotach rozpoznawczych
  • E- z radarem dopplerowskim (prawdopodobnie Elta EL-2001B)

Oba zasobniki zawierają także elektronikę układów nawigacyjnych, ostrzegających przed promieniowaniem radarowym i układu IFF.

Samolot wyposażono w instalację do tankowania w locie przy pomocy przewodu elastycznego. Stała sonda została zainstalowana poza kabiną po prawej stronie kadłuba.

Seryjne samoloty oznaczone jako Cheetah D (wersja dwuosobowa), Cheetah E (wersja jednoosobowa) i docelowa wersja myśliwska Cheetah C. Pierwsze zmodernizowane samoloty zostały dostarczone do jednostek w lecie 1987 roku. Do przebudowy na Cheetah D wykorzystano także pięć izraelskich IAI Nesher T.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]