IAI Nesher
| IAI Nesher | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Izrael |
| Producent | Israel Aerospace Industries |
| Typ | samolot myśliwsko-bombowy |
| Konstrukcja | metalowa |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 8 stycznia 1971 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 x Silnik turboodrzutowy Atar 09C-3 |
| Ciąg | 42 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 8,22 m |
| Długość | 14,75 m |
| Wysokość | 4,25 m |
| Powierzchnia nośna | 34,8 m² |
| Masa | |
| Własna | 6 600 kg |
| Startowa | 13 500 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 2,1 Ma |
| Pułap | 17 680 m |
| Zasięg | 1 300 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Izrael Argentyna | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Israel Aircraft Industries Nesher (orzeł) – jednomiejscowy myśliwiec bombardujący, kopia Dassault Mirage 5.
Opis konstrukcji [edytuj]
Specjaliści wojsk powietrznych Izraela uważali, że elektronika Mirage III jest zbyt bogata dla warunków pogodowych Bliskiego Wschodu. Zażądano od Dassault Aviation zaprojektowania uboższej i tańszej wersji bez radaru. Wynikiem tych prac był Mirage 5, którego Izrael zamówił 50 egz. pod oznaczeniem Mirage 5J. Po wojnie sześciodniowej w 1967 roku, Francja nałożyła embargo na dostawy do Izraela. Przewidując tę możliwość rozpoczęto prace nad rozwojem Mirage IIIC i przystosowaniem go do zadań myśliwca przechwytującego i do zwalczania celów naziemnych. Izraelskie wojska lotnicze w krótkim terminie potrzebowały uzupełnienia strat poniesionych w 1967 roku. IAI zareagowały natychmiast projektem podobnego do Mirage 5 samolotu Nesher, który powstał w oparciu o konstrukcję płatowca Mirage IIIC. Techniczne szczegóły uzyskano dzięki pracy szpiegów Mossadu.
Według nowszych źródeł Francja, która przejęła już zbudowane dla Izraela Mirage 5J jako 5F w 1972 roku, zgodziła się dostarczyć w tajemnicy zestawy do zmontowania samolotów na miejscu przez IAI, w procederze miały brać również udział samoloty El Al lądujące w Mérignac, a w dokumentach miały być sklasyfikowane jako części zamienne do Mirage III. W ramach tej nieujawnionej licencji Izrael otrzymał pełną dokumentację techninczą, pozbawioną jednak planów kluczowych podzespołów tj. silników od ATAR, które dostarczano kompletne. Izrael nielegalnie kupił plany tych silników od obywatela Szwajcarii, gdzie produkowano Mirage III na licencji. Wersja z wykradzeniem całej dokumentacji mogła powstać, aby wytłumaczyć obecność samolotów objętych embargiem w Izraelu, Francuzi skorzystali na nim sprzedając około 200 Mirage 5 do krajów arabskich.
IAI zbudowały 61 szt. tego samolotu, z czego część wyeksportowano pod oznaczeniem Dagger do Argentyny, ostatnie Neshery w służbie Izraelskiej wycofano w 1980 roku. Te samoloty zastąpiła wersja rozwojowa IAI Kfir, która powstała dzięki przychylności USA, które zapewniły amerykański silnik General Electric J-79.
Uzbrojenie
- 2 działka 30 mm i 4000 kg uzbrojenia podwieszanego na 1 stanowisku pod kadłubem i 6 pod skrzydłami.
Użytkownicy [edytuj]
Hejl HaAwir (1971–1980)- 51 × „Nesher S“
- 10 × „Nesher T“
- 5 Nesher T sprzedano do RPA w celu przebudowy na Atlas Cheetah D.
Fuerza Aérea Argentina (ex-izraelskie, 1978–2012)- 35 × „Dagger A“
- 4 × „Dagger B“
Bibliografia [edytuj]
- Amos Dor: IAI Nesher. 2000. fisherlibrary.org.il
|
|||||||||||
