IAI Nesher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
IAI Nesher
IAI Nesher
Dane podstawowe
Państwo  Izrael
Producent Israel Aerospace Industries
Typ samolot myśliwsko-bombowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Historia
Data oblotu 8 stycznia 1971
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turboodrzutowy Atar 09C-3
Ciąg 42 kN
Wymiary
Rozpiętość 8,22 m
Długość 14,75 m
Wysokość 4,25 m
Powierzchnia nośna 34,8 m²
Masa
Własna 6 600 kg
Startowa 13 500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 2,1 Ma
Pułap 17 680 m
Zasięg 1 300 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Izrael Argentyna
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Israel Aircraft Industries Nesher (orzeł) – jednomiejscowy myśliwiec bombardujący, kopia Dassault Mirage 5.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Specjaliści wojsk powietrznych Izraela uważali, że elektronika Mirage III jest zbyt bogata dla warunków pogodowych Bliskiego Wschodu. Zażądano od Dassault Aviation zaprojektowania uboższej i tańszej wersji bez radaru. Wynikiem tych prac był Mirage 5, którego Izrael zamówił 50 egz. pod oznaczeniem Mirage 5J. Po wojnie sześciodniowej w 1967 roku, Francja nałożyła embargo na dostawy do Izraela. Przewidując tę możliwość rozpoczęto prace nad rozwojem Mirage IIIC i przystosowaniem go do zadań myśliwca przechwytującego i do zwalczania celów naziemnych. Izraelskie wojska lotnicze w krótkim terminie potrzebowały uzupełnienia strat poniesionych w 1967 roku. IAI zareagowały natychmiast projektem podobnego do Mirage 5 samolotu Nesher, który powstał w oparciu o konstrukcję płatowca Mirage IIIC. Techniczne szczegóły uzyskano dzięki pracy szpiegów Mossadu.

Według nowszych źródeł Francja, która przejęła już zbudowane dla Izraela Mirage 5J jako 5F w 1972 roku, zgodziła się dostarczyć w tajemnicy zestawy do zmontowania samolotów na miejscu przez IAI, w procederze miały brać również udział samoloty El Al lądujące w Mérignac, a w dokumentach miały być sklasyfikowane jako części zamienne do Mirage III. W ramach tej nieujawnionej licencji Izrael otrzymał pełną dokumentację techninczą, pozbawioną jednak planów kluczowych podzespołów tj. silników od ATAR, które dostarczano kompletne. Izrael nielegalnie kupił plany tych silników od obywatela Szwajcarii, gdzie produkowano Mirage III na licencji. Wersja z wykradzeniem całej dokumentacji mogła powstać, aby wytłumaczyć obecność samolotów objętych embargiem w Izraelu, Francuzi skorzystali na nim sprzedając około 200 Mirage 5 do krajów arabskich.

IAI zbudowały 61 szt. tego samolotu, z czego część wyeksportowano pod oznaczeniem Dagger do Argentyny, ostatnie Neshery w służbie Izraelskiej wycofano w 1980 roku. Te samoloty zastąpiła wersja rozwojowa IAI Kfir, powstała dzięki przychylności USA, które zapewniły amerykański silnik General Electric J-79.

Uzbrojenie

  • 2 działka 30 mm i 4000 kg uzbrojenia podwieszanego na 1 stanowisku pod kadłubem i 6 pod skrzydłami.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Izrael Hejl HaAwir (1971–1980)
51 × „Nesher S“
10 × „Nesher T“
5 Nesher T sprzedano do RPA w celu przebudowy na Atlas Cheetah D.
Argentyna Fuerza Aérea Argentina (ex-izraelskie, 1978–2012)
35 × „Dagger A“
4 × „Dagger B“
Zmodernizowane po 1982 z awioniką i HUD z IAI Kfir C.2, przemianowane na Finger.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]