Balkon
Balkon - element architektoniczny budynku, stanowiący część składową lokalu (mieszkania), powiązany zazwyczaj z pomieszczeniem reprezentacyjnym. Jest to przestrzeń użytkowa i rekreacyjna, stanowiąca połączenie wnętrza budynku (mieszkania) z zewnętrzem, będąca namiastką "zielonej izby" lub tarasu.
Współczesny balkon składa się zwykle z płyty żelbetowej zawieszonej wspornikowo o szerokości do 1,50 m (możliwe są większe szerokości przy zastosowaniu odpowiednich rozwiązań budowlanych). Może być wsparta na wystających ze ściany ozdobnych wspornikach (kamiennych, belkach stalowych lub żelbetowych) i ograniczony balustradą wysokości 0,90- 1,1m. Do wnętrza mieszkania prowadzą drzwi balkonowe. Balkony umieszcza się na wysokości co najmniej 1 piętra nad ziemią.
Przestrzeń zewnętrza, obudowana z trzech stron to loggia.
Oprócz funkcji typowo użytkowej, jaką spełnia balkon, równie ważne są konsekwencje plastyczne w bryle budynku. Balkony i loggie sygnalizują treść budynku i podkreślają jego mieszkalny, a także humanitarny charakter.
Ze względów bezpieczeństwa obecnie w budynkach wysokich i wysokościowych stosowanie balkonów powyżej 25 metrów jest niedopuszczalne[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz.U. Nr 89, poz. 414),VII. Bezpieczeństwo użytkowania, § 303.
