Banteng
| Ten artykuł od 2012-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Banteng | |
| Bos javanicus | |
| d'Alton, 1823 | |
Samiec z samicą |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Podrodzina | Bovinae |
| Rodzaj | Bos |
| Gatunek | banteng |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
Banteng (Bos javanicus) - jest jednym z trzech naturalnie występujących gatunków dzikich czołowego bydła azjatyckiego. Obok gaura (Bos gaurus) dał początek gatunkom hodowlanym. Dziki banteng zamieszkuje lesiste obszary Borneo, Jawy, Sumatry oraz półwyspów: Malajskiego i Indochińskiego. Gatunek ten uznawany jest za przodka bydła Bali i madura rozpowszechnionego w Azji Południowo-Wschodniej. Zasiedla tereny górskie o rzeźbie łagodnej, do wysokości 2000 m n.p.m. Spotyka się go także na terenach podmokłych oraz suchych.
[edytuj] Tryb życia
Pojedyncze stado składa się z ok. 10 krów oraz kilku młodych byków. Stare samce żyją bowiem samotnie.
[edytuj] Pożywienie
Dziki banteng żywi się roślinnością leśną, kwiatami, młodymi pędami drzew i krzewów. Żeruje wcześnie rano. Przez resztę dnia można go znaleźć w cienistych zaroślach. Charakterystyczny jest fakt, iż do picia potrzebuje on wody słonej.
Populacja dzikiego bantenga jest wciąż zagrożona. Główne przyczyny to: duża presja demograficzna w regionach naturalnego występowania tego gatunku (co powoduje stopniową i systematyczną utratę środowiska życia), niekontrolowane polowania, wojny na terenie Półwyspu Indochińskiego, choroby przenoszone za pomocą kontaktu ze zwierzętami domowymi - jak np. zaraza bydlęca, gorączka nieżytowa czy też choroby śluzowe.
Młode cielęta bardzo łatwo się oswajają. Utrzymanie dzikich populacji tego gatunku i jego ras geograficznych jest bardzo ważne z punktu widzenia poprawy cech bydła Bali.
Różnorodne warunki otoczenia sprzyjały wyodrębnieniu się ras geograficznych dzikiego bantenga. Są to:
- rasa birmańska (Bibos javanicus birmanicus) licząca kilka tysięcy sztuk; zasiedla obszary górzyste (góry Pegu Joma, Arakan Joma na południowy zachód od Półwyspu Malajskiego i na północ do miasta Czattagam); do tego samego podgatunku należy banteng manipurski, zamieszkujący obszary leżące na południe od miasta Czattagam między Manipuram a północno-wschodnią Birmą;
- rasa jawajska (Bibos javanicus javanicus) mieszka na wyspach Jawa (700 - 1000 sztuk) oraz Bali (30 - 40 sztuk);
- Bibos javanicus lowi występuje na Borneo w liczbie zaledwie kilkuset sztuk.
Przypisy
- ↑ Bos javanicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)