Baran (astrologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierwszy znak zodiakalny i gwiazdozbiór Barana


Baran – pierwszy znak astrologiczny zodiaku. Przypisuje się go urodzonym pomiędzy 21 marca, a 20 kwietnia. Przedstawiany przez głowę zwierzęcia, męskie przyrodzenie i pierwsze kiełki zboża.

Historia znaku[edytuj | edytuj kod]

Znak Barana pochodził z Mezopotamii z III w. p.n.e. i najczęściej przedstawiany był pod postacią zoomorficzną lub poprzez motywy związane z legendą o złotym runie. Według mitu, po raz pierwszy opowiedzianego przez Apolloniosa Rodyjskiego w poemacie Argonautika, Baran stał się konstelacją, podczas której cyklicznie zachodzi powtarzanie się równonocy, oraz reprezentował zwycięstwo bóstw słonecznych nad gwiazdozbiorami księżycowymi. Mityczne zwycięstwo w rzeczywistości było echem zmian jakie dokonały się w III wieku p.n.e. czyli przejścia od kobiecej i matriarchalnej koncepcji świata do patriarchalnego modelu.

Bracia Limbourg Miesiąc kwiecień z Bardzo bogatych godzinek księcia de Berry

Charakterystyka znaku[edytuj | edytuj kod]

W astrologii Baran, będąc pierwszym znakiem zodiaku, był symbolicznym znakiem wynurzenia się Słońca z zimowego mroku. Uznawany był za najlepszą gwiazdę i świadkiem stworzenia świata. Specjalne znaczenie nabierał poprzez Zmartwychwstanie Zbawiciela przypadające właśnie na ten okres. Był głównym znakiem trygonu ognia i miejscem, gdzie spoczywa Mars.

Najczęściej był łączony z postacią Jowisza, gdzie symbolizował cnotę oraz był symbolem Chrystusa. Prócz tego ze znakiem wiązano Horusa, Hermesa.

Ze znakiem Barana kojarzono Japonię, Niemcy i Polskę.

Znak zodiakalny Barana w sztuce[edytuj | edytuj kod]

Konstelacje Barana przedstawili bracia Limbourg w cyklu obrazów przedstawiających pory roku: Miesiąc kwiecień z Bardzo bogatych godzinek księcia de Berry (fr. Tres riches heures du duc de Barry). Cykl powstał w latach 14101416, Musee Conde Chantilly.



Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Baran w Wikisłowniku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Matilde Battistini Astrologia, magia, alchemia, wyd Arkady, Warszawa 2006, ISBN 83-213-4445-3