Aleister Crowley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleister Crowley
Frater Perdurabo, The Master Therion (Mistrz Therion), Baphomet XI° (Bafomet XI°)
Aleister Crowley (1902)
Aleister Crowley (1902)
Data i miejsce urodzenia 12 października 1875
Royal Leamington Spa
Imię i nazwisko przy narodzeniu Edward Alexander Crowley
Data i miejsce śmierci 1 grudnia 1947
Hastings
Zawód okultysta, mistyk, pisarz, poeta
Rodzice Emily Bertha Bishop i Edward Crowley
Małżeństwo Rose Edith Kelly, Maria Teresa Ferrari de Miramar
Partner Leila Waddell, Leah Hirsig
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Aleister Crowley w Wikicytatach
Aleister Crowley (1929)

Aleister Crowley, właśc. Edward Alexander Crowley (ur. 12 października 1875 w Royal Leamington Spa, zm. 1 grudnia 1947 w Hastings) – brytyjski okultysta, mistyk, szachista i alpinista. Autor wielu książek, z czego znaczna większość traktowała, lub choć nawiązywała, do wyznawanych przez Crowleya filozoficzno-mistycznych poglądów. Praktycznie całe swoje życie spędził na poszukiwaniach, nauczaniu i opisywaniu pewnej formy synkretycznego mistycyzmu (Thelema).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Crowley urodził się w roku 1875, w rodzinie bogatego piwowara. Jako dziecko wychowywany był surowo przez ojca, jednego z niemalże fanatycznych przywódców odłamu braci plymuckich[1]. Ten wymuszał na nim m.in. naukę na pamięć obszernych fragmentów Biblii, co rozwinęło zdolności mnemoniczne Aleistera, i jednocześnie wywarło znaczny wpływ na jego przyszłe życie, zwłaszcza znajomość Objawienia św. Jana. Okres ten nazywany był przez niego jako „dzieciństwo w piekle”.

Wskutek tych złych przeżyć Crowley zraził się do religii. Podziwiał jednak zawsze upór, z jakim jego ojciec nauczał Ewangelii. Po śmierci ojca atmosfera w jego domu się pogorszyła. Despotyczne charaktery matki i wuja z którymi mieszkał sprawiały, że często uciekał w świat fantazji. W wieku 14 lat miał nieszczęśliwy wypadek z petardą własnej produkcji, po którym przez cztery dni był nieprzytomny. Zdarzenie to wielu badaczy wiązało z medialnymi zdolnościami Crowleya.

Jego życie uległo zmianie po wyjeździe na studia do Trinity College w Cambridge. Tam zagłębił się we wszelkiej literaturze jaka wpadła mu w ręce. Jak sam mówił, miał wówczas zwyczaj czytania wszelkich prac do których odnosiły się dzieła, które akurat czytał. Aby nie tracić czasu kazał nawet sobie przynosić jedzenie do pokoju. Wówczas zapoznał się z wieloma dziełami, także filozoficznymi. Pisał także własne poematy, powieści i inne publikacje, w których widać było znaczny wpływ przeczytanych przez niego utworów innych autorów. Rozwijał swoje zainteresowania związane z grą w szachy i wspinaczką górską.

Ponieważ swoją przyszłość wiązał ze służbą dyplomatyczną, starał się o jak najbardziej wszechstronną edukację. Zaangażował się w działalność polityczną i został członkiem Kościoła Celtyckiego. Niebawem zmienił swoje imię z „Edward Alexander” na „Aleister” (gaelicka odmiana słowa Alexander), co symbolizowało jego przemianę duchową, a także było sprzeciwem przeciwko imieniu jakie nadał mu ojciec.

W 1898 związał się z Hermetycznym Zakonem Złotego Brzasku dzięki znajomości z jego członkiem, Julianem Bakerem i przybrał imię „Frater Perdurabo” („Frater” = „Brat”, „Perdurabo” było wybranym przez niego imieniem, mottem, oznaczającym „wytrwam do końca”). Złoty Brzask był tajemną organizacją krzewiącą nauki różokrzyżowców, alchemików i kabalistów. Tam jednak, pomimo błyskawicznej kariery (w zaledwie dwa lata uzyskał znajdujący się mniej więcej w środku hierarchii tytuł Adeptus Minor 5°=6°, podczas gdy inni członkowie bardzo rzadko do niego dochodzili), spotkał Crowleya zawód, gdy utracił nadzieje związane z wyjątkową naturą przekazywanych mu nauk. Ze względu na nieporozumienia w Zakonie, opuścił go i podróżował po świecie. Został buddystą, napisał także w tym okresie kilka powieści.

W roku 1902 wziął udział w nieudanej wyprawie na K2. Wskazał, jak się później okazało, najłatwiejszą drogę na szczyt, został jednak przegłosowany przez członków wyprawy na rzecz innej drogi. W 1905, podczas wyprawy na Kanczendzongę, skłócony z własną ekipą alpinistyczną, odmówił udziału w ratowaniu zasypanych lawiną współtowarzyszy wyprawy, którzy zbuntowali się przeciw jego przywództwu. Część buntowników zginęła pod śniegiem.

Po powrocie do Anglii poznał młodszą siostrę przyjaciela, Rose Edith Kelly, która w 1903 roku została jego pierwszą żoną. W lutym 1904 wyjechał z nią w podróż do Kairu. Tam też spisał swoje największe dzieło – Liber AL vel Legis (Księgę Prawa). Okoliczności, które doprowadziły do recepcji tej księgi, były zaskakujące dla samego Aleistera. Postanowił on pokazać żonie sylfy i przeprowadził ich ewokację. Duchy się nie pojawiły, natomiast Rose zapadła w dziwny trans, powtarzając słowa „Oni czekają na ciebie”. Tym, który czekał na Crowleya, miał być bóg Horus. Kobieta powiedziała także, iż Horus domaga się przeprosin od Crowleya, co zaskoczyło go o tyle, że Rose nie wiedziała, iż nie darzył szacunkiem bóstw marsowych, do których Horus należy. 28 lipca 1904 w posiadłości Boleskine w Szkocji przyszła na świat ich pierwsza córka – Nuit Ma Ahathoor Hecate Sappho Jezebel Lilith Crowley.

W późniejszym okresie Aleister Crowley zmienił swoje imię magiczne na „Mistrz Bestia” („The Master Therion”). Całkowicie zerwał kontakty z Zakonem Złotego Brzasku, zaś założył swój własny Zakon Srebrnej Gwiazdy. Osiągnięcie wyższych stopni w tym Zakonie było bardzo trudne, o czym może świadczyć chociażby fakt, iż Austin Osman Spare, uznawany za ojca chrzestnego magii chaosu, nie sprostał wymaganiom stawianym już na wstępnym poziomie Probanta. Od ok. 1910-1912 r. związany z niemiecką grupą okultystyczną Ordo Templi Orientis, której wkrótce został „przywódcą w świecie anglojęzycznym”, a w 1925 r. oficjalnie mianowany został głową całego Zakonu. Crowley miał także kontakty z masonerią, ale nigdy nie był członkiem tak zwanego regularnego nurtu[2].

Był swoistego rodzaju „perfekcjonistą” w wykonywaniu magicznych zabiegów, do których używał całego zestawu „magicznych broni”, czyli przyborów, które dawały mu panowanie nad żywiołami i duchami (pentakle, kielichy, miecze, sztylety i różdżki). Według niego każda istota żywa jest jakby magazynem energii, zróżnicowanym co do ilości i co do jakości, zgodnie z moralnym i umysłowym charakterem danej osoby; w momencie śmierci ludzka lub zwierzęca energia zostaje wyzwolona dla spełnienia magicznego aktu; w związku z tym pisał: „Dla najwyższej duchowej pracy trzeba odpowiednio wybrać ofiarę, która zawiera największą i najczystszą moc. Męskie dziecko o doskonałej niewinności i wysokiej inteligencji jest najodpowiedniejszą i najbardziej satysfakcjonującą ofiarą[3]„, odnosząc się tym samym do męskiego nasienia, jako nośnika owych jakości. Podkreślał jednocześnie, iż nie można złożyć w ofierze czegoś, co do nas nie należy, w takim sensie, jak np. nasienie mężczyzny będące materialną manifestacją najwyższej duchowej esencji mężczyzny i boskiej mocy kreacji; twierdził, że jeśli nie jest możliwe dokonanie ofiary z człowieka (tj. z jego esencji, nasienia), należy wówczas złożyć ofiarę ze zwierzęcia; wybrane do tego celu zwierzę musi być ciepłokrwiste, całkowicie zdrowe i niezbyt duże (z powodu ilości energii, która zostaje wydzielona w czasie ceremonii).

W 1905 odbył podróż do Chin, gdzie studiował Yijing – starochińską Księgę Przemian. Po powrocie do Liverpoolu, 2 czerwca 1906 dotarły do niego wieści o śmierci jego pierwszego dziecka. W listopadzie 1909 roku rozwiódł się z walczącą ze swoim alkoholizmem Rose. Rose otrzymała prawo do opieki nad ich drugą córką, Lolą Zazą.

W czasie I wojny światowej przebywał w Ameryce i pisywał do czasopisma The Fatherland wykorzystując je jako środek do krzewienia wyznawanych przez siebie idei.

Po wojnie, w 1920 roku, wraz ze swoimi Szkarłatnymi Kobietami, trójką dzieci oraz uczniami przeniósł swą siedzibę do farmy w Cefalu na Sycylii, nazywanej odtąd Opactwem Thelemy lub Opactwem Siły Woli. Mieszkańcy opactwa spędzali czas na naukowych badaniach nad wpływem rytuału, praktyk jogicznych, medytacyjnych oraz magii seksualnej i narkotyków, na ludzki umysł. W tym czasie pisał też autobiografię The Confessions. Ściany budynków, w których zamieszkiwał, pokrył malowidłami o tematyce seksualnej i demonologicznej. Najbardziej znanymi malowidłami są te z komnaty koszmarów, w której, będąc pod wpływem narkotyków, można było zmierzyć, oczyścić się i nauczyć kontrolować obszary umysłu zdominowane przez strach.

W roku 1923, najprawdopodobniej na skutek zatrucia wypitą wbrew ostrzeżeniom Crowleya, skażoną wodą z miejscowej studni, zmarł jeden z jego uczniów. Żona zmarłego powróciła do Anglii i opisała w prasie bulwersujące szczegóły z życia Crowleya, posługując się przy tym wieloma nieprawdziwymi sensacjami. W kwietniu 1923 policja, na rozkaz Benita Mussoliniego, usunęła Crowleya z Włoch. Przeniósł się on do Tunisu. Stamtąd wyruszył na „tułaczkę” po Europie (bezskutecznie starał się o wydanie autohagiografii). W 1929 został usunięty z Francji. Podczas procesu w Londynie (10 kwietnia 1934), który Crowley wytoczył aktorce Ninie Hamnett za to, że oświadczyła, iż zajmuje się on czarną magią (proces ten przegrał), sędzia powiedział: „Nigdy nie słuchałem rzeczy równie przerażających, odrażających i bluźnierczych jak słowa tego człowieka, który usiłuje się zaprezentować przed nami jako największy żyjący poeta”.

W 1929 w Lipsku ożenił się z Marią Ferrari de Miramar[4].

W ostatnim okresie życia wiele czasu poświęcił na spisywanie swoich doświadczeń magicznych, czego owocem była m.in. Księga Thotha (1944) oraz słynna talia tarota, Tarot Thota (Thoth Tarot), wykonana przez brytyjską malarkę Friedę Harris.

Często wspomina się o uzależnieniu Crowleya od heroiny, jedynego dostępnego wówczas skutecznego leku przeciw astmie, na którą cierpiał. Wiele do myślenia daje jednak fakt, iż odstawił on ją natychmiast po wielu latach stosowania, gdy pojawił się inny skuteczny, niemiecki lek, przeciwko tej przypadłości. Zmarł w nadmorskiej miejscowości Hastings 1 grudnia 1947 roku. Według jednej z różnych wersji opisujących okoliczności śmierci Crowleya – podanej przez Johna Symondsa w The Great Beast – ostatnie słowa, które wypowiedział, brzmiały: „Jestem zakłopotany”[5]. Cztery dni później w krematorium w Brighton odbył się „Ostatni Rytuał” zorganizowany przez przyjaciół Crowleya.

Poglądy i Thelema[edytuj | edytuj kod]

Głównymi hasłami mistycznej filozofii-religii jaką stworzył, znanej jako Thelema, zapisanymi w Liber AL vel Legis, były:

Każdy mężczyzna i każda kobieta to gwiazda. (I:3)[6]
Czyń wedle swej woli będzie całym Prawem. (I:40)[6]
Miłość jest prawem, miłość podług woli. (I:57)[6]
Nie ma prawa poza Czyń wedle swej woli. (III:60)[6]

Thelema błędnie rozumiana jest jako zachęta do robienia co się chce. Crowley wyraźnie w swoich pracach tłumaczy, iż nie powinno się jej tak pojmować. Przez słowo „wola” rozumie pewien cel (to, co w innych systemach nazywane jest geniuszem, kamieniem filozoficznym, summum bonum, czyli Wiedzą Świętego Anioła Stróża) w życiu człowieka, który powinien przez niego zostać odkryty, a gdy to się stanie powinno się zgodnie z nim żyć:

Takoż i ty cały; nie masz żadnego prawa poza czynieniem swej woli. Czyń tak, a nikt nie powie nie. Albowiem czysta wola, nieukojona celem, wolna od żądzy wyniku, jest na każdy sposób doskonała. (AL I:42-44)[6]

Zgodnie z jego naukami człowiek żyjący zgodnie ze swoją wolą nie napotka w życiu żadnych przeciwieństw, i z łatwością wolę tę będzie mógł wypełnić, bez obaw, że może się to kłócić z wolą innych; albowiem jeśli on znajdzie się we właściwym dla siebie miejscu, inni ponoszą winę za wchodzenie mu w drogę:

Bądź silny, o człecze! pożądaj, raduj się wszelkimi rzeczami zmysłu i zachwytu i nie obawiaj się, iż jakiś Bóg za to cię odrzuci. (AL II:22)[6]

Każdą zmianę można wywołać przez zastosowanie właściwej siły, gdyż wszechświat jest powiązany wewnętrznie i doskonale zrównoważony.

Crowley twierdził, że prawdziwe odrodzenie magii nastąpiło właśnie 8, 9 i 10 kwietnia 1904 roku, kiedy to zgodnie z instrukcjami Rose spisywał Liber AL vel Legis. Zainicjowanie tego okultystycznego prądu wywołało wir, bóle porodowe nowego eonu, a kres starego (Równonoc Bogów). Zdarzenie takie pojawia się w odstępach mniej więcej 2000 lat. W Liber AL vel Legis Aiwass uznał Crowleya za „logos nowej ery Horusa”.

Według Crowleya, ludzkość ma za sobą dwa eony: Eon Izydy i Eon Ozyrysa. Eon Izydy stanowił okres, w którym ludzie żyli zgodnie z rytmem natury, na Ziemi panował matriarchat, wierzono, że wszystkim kieruje przeznaczenie. Był to czas niewinności, ale i nieświadomości. Tę niewinność ludzkość utraciła wraz z nadejściem Eonu Ozyrysa, kiedy to patriarchalne struktury zaprowadziły przymus i prawo. Eon Ozyrysa to dyktatura świadomości, która tłumi ludzkie popędy i ustanawia konflikt między ludzkością a światem natury. Eon Ozyrysa to wreszcie wiek wielkich monoteistycznych religii, podpierających struktury państwowe. Crowley twierdził, że w naszym stuleciu rozpocznie się okres przechodzenia do kolejnego Eonu – Eonu Horusa. Nowy Eon narodzi się w bólu i cierpieniach, gdyż ludzkość będzie musiała porzucić dogmaty, z których budowała swoją rzeczywistość. W Eonie Horusa znikną struktury dominacji, matriarchalne i patriarchalne. Każdy przejmie odpowiedzialność za własne życie. Kobiety odnajdą mężczyznę w sobie i mężczyźni odnajdą kobietę w sobie. Ciało znowu stanie się całością. Crowley, jako Bestia (Słońce, 666, męska zasada, Logos, Wola), miał dążyć do świętego zjednoczenia z żeńską zasadą, „nierządnicą Babilonu[7].

Nie jest prawdą, że Kościół Szatana wywodzi się z filozofii Crowleya, choć widoczne są tutaj pewne inspiracje pierwszego tym drugim. Podobnie do inspiracji jego naukami przyznają się prawie wszyscy współcześni okultyści. Także uznawanie Crowleya za wyznawcę Szatana wynika wyłącznie z niezrozumienia prac i poglądów Aleistera. Wyznawanie Szatana oznaczało by uznawanie chrześcijańskiego poglądu na świat, w którym istnieje Bóg (chrześcijański) oraz właśnie Szatan. Crowley zaś odrzucał religię chrześcijańską w jej całości, włącznie z wiarą w Złego. Nazywał się apokaliptyczną Bestią, ze względu na wpływ jaki Apokalipsa Św. Jana wywarła na jego życie w dzieciństwie (patrz życiorys). Według słów Lona Milo DuQuette’a, Aleister Crowley „uwielbiał posługiwać się dzikim, bluźnierczym słownictwem do przekazywania absolutnie wzniosłych duchowych koncepcji”[8]. W Bestii widział symbol osoby, która doprowadzi do końca świata chrześcijańskiego (przez co rozumiał zacofanie, bezkrytyczną wiarę w Kościół i jego negatywne cechy), zaś pomoże w stworzeniu nowego, lepszego świata, symbolizowanego przez Horusa (a później Maat).

Aleister Crowley a Goecja[edytuj | edytuj kod]

Aleister Crowley uważał, że demony są nieznanymi fragmentami naszych umysłów. Nie uważał ich za osobne byty. W 1899 roku, wspólnie z Georgiem Cecilem Jonesem ewokował ducha Buera (który zajmuje się uzdrawianiem), gdyż potrzebował pomocy dla chorego na astmę przyjaciela, Allana Bennetta. Ponoć udało im się to, mimo niezachowania całkowitej czystości. Nie uzyskali bezpośredniego polepszenia zdrowia u przyjaciela, jednakże zdobyli pieniądze, dzięki którym Bennett wyjechał na Cejlon. Tam, dzięki cieplejszemu klimatowi, jego stan się poprawił.

W 1904 roku ukazała się książka The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (Clavicula Salomonis Regis), mająca być, przetłumaczoną przez S.L.M. Mathersa i opracowaną przez Crowleya, pierwszą częścią LemegetonuSztuką Goecji. Jest to najpopularniejsze, jak do tej pory, opracowanie tego grymuaru. W Polsce ukazało się ono jako Goecja według Aleistera Crowleya (2000 r.).

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

tytuł w j. polskim tytuł oryginalny polskie wydania uwagi
AHA! (Liber CCXLII) AHA! Lashtal Press, Gdynia – Londyn 2010, Krzysztof Azarewicz (tłum.), ISBN 978-83-930589-0-7. poemat
Akeldama: miejsce, gdzie grzebie się obcych. Poemat filozoficzny dżentelmena z Uniwersytetu w Cambridge Aceldama, a Place to Bury Strangers In. A Philosophical Poem by Gentleman of the University of Cambridge poemat filozoficzny
Atlantyda. Zaginiony kontynent Atlantis. The Lost Continent Okultura, Warszawa 2003, Dariusz Misiuna (tłum.), ISBN 83-88922-03-3.
Czym jest wolna masoneria? Esej na temat zrekonstruowanego systemu O.T.O. What is Freemasonry Wydawnictwo Academia Masonica, Beltaine 2008, Fr Akhem Sekher (tłum.) esej
Liber XV. Ecclesiæ Gnosticæ Catholicæ Canon Missæ
(Msza Gnostycka)
Liber XV. Ecclesiæ Gnosticæ Catholicæ Canon Missæ
(The Gnostic Mass)
  • Wydawnictwo Academia Masonica, kwiecień 2011, wersja autoryzowana przez O.T.O.
  • Msza Gnostycka stanowi także część Magiji w teorii i praktyce
Główny rytuał organizacji Ordo Templi Orientis i Ecclesia Gnostica Catholica
Działania paryskie Liber CDXV. Opus Lutetianum or The Paris Working Lashtal Press, kwiecień 2014 autorzy: Aleister Crowley i Victor Benjamin Neuburg
Ekwinokcjum bogów Book Four (Liber ABA):
Part IV. ΘΕΛΗΜΑ: The Law

albo też
The Equinox of the Gods
Wydane przez O.T.O. we współpracy z Lashtal Press, wrzesień 2012 Okoliczności powstania Księgi Prawa.
GOECJA według Aleistera Crowleya The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (Clavicula Salomonis Regis) (wspólnie z S.L.M. Mathersem) Wydawnictwo FOX, Wrocław 2000, Dariusz Misiuna (tłum.), ISBN 83-913114-5-7.
Hymn do Pana Hymn to Pan
  • Lashtal Press, grudzień 2003
  • Hymn do Pana stanowi także część Magiji w teorii i praktyce
poemat
Inwokacja Horusa The Invocation of Horus (The Supreme Ritual) Lashtal Press 2011 Opis rytuału odprawionego przez Crowleya przed spisaniem Księgi Prawa.
Liber CCC. Khabs am Pekht Liber CCC. Khabs am Pekht Wydawnictwo Academia Masonica, marzec 2010, Frater Akhem Sekher (tłum.) esej
Khing Kang King Khing Kang King. The Classic of Purity Lashtal Press, Gdańsk – Londyn, styczeń 2012, Krzysztof Azarewicz (tłum. i oprac.), ISBN 978-83-930589-6-9. adaptacja taoistycznego tekstu Ge Xuana
Krótkie eseje o prawdzie Little Essays Toward Truth Okultura, Warszawa 2001, Dariusz Misiuna (tłum.), ISBN 83-88922-00-9.
Księga jogi i magii Book Four (Liber ABA):
Part I. Mysticism,
Part II. Magick (Elementary Theory)
Pegaz, Warszawa 1993, Dariusz Misiuna (tłum.), Jerzy Prokopiuk (red.), ISBN 83-85639-10-1.
Księga kłamstw The Book of Lies Lashtal Press, Gdynia – Londyn 2008, Krzysztof Azarewicz (tłum.)
Księga Thota The Book of Thoth: A Short Essay on the Tarot of the Egyptians brak Książka poświęcona talii Tarota Thota
Księgi Bestii czyli Eseje filozoficzne Aleistera Crowleya Wydawnictwo FOX, Wrocław 2000, Dariusz Misiuna (tłum.), ISBN 83-913114-3-0.
Leah Doskonała Leah Sublime Lashtal Press, Gdańsk – Londyn 2004, Anna Orzech (tłum.); reedycja w styczniu 2013 poemat
Liber AL vel Legis
(Księga Prawa)
Liber AL vel Legis
(The Book of the Law)
  • Lashtal Press, październik 2004. Zawiera przekład, faksymile oryginału i reprodukcję Steli Objawienia
  • Lashtal Press / polska sekcja O.T.O., marzec 2013.
  • Przekład Liber AL vel Legis bywa także zamieszczany w innych książkach, jako ich uzupełnienie. W szczególności, treść i faksymile oryginału stanowią część Świętych ksiąg thelemy
Liber CI. List otwarty do tych, którzy pragną wstąpić do Zakonu Liber CI. An Open Letter to those who may wish to join the Order Wydawnictwo Academia Masonica, marzec 2010, Frater Akhem Sekher (tłum.)
Magija bez łez Magick Without Tears brak
Magija w teorii i praktyce Book Four (Liber ABA):
Part III. Magick in Theory and Practice
Matka na sabacie The Mother at the Sabbath Lashtal Press, luty 2013 poemat
Na rozstaju dróg At the Fork of the Roads Lashtal Press, wrzesień 2013, Krzysztof Grudnik (wstęp i tłum.), Katarzyna Drenda (tłum.) opowiadanie
Osiem wykładów o jodze Eight Lectures on Yoga Jako część teoretyczna w Teoria & praktyka jogi, Pegaz 1997, Dariusz Misiuna (tłum.), Jerzy Roguski (red. nacz.), ISBN 83-85639-17-9.
Ostatni rytuał The Last Ritual Lashtal Press, 2007 (reedycja w 2008), Krzysztof Azarewicz (tłum.) Zbiór dzieł własnych Crowleya odczytanych w trakcie jego ceremonii pogrzebowej.
Rosa Mundi i inne poematy miłosne Rosa Mundi and other Love Songs Lashtal Press, 2011, Krzysztof Azarewicz i Anna Orzech (tłum. i oprac.), ISBN 978-83-930589-3-8.
Serce Mistrza The Heart of the Master Lashtal Press, Gdynia – Londyn, październik 2006, Krzysztof Azarewicz (tłum.)
Tao Te Cing Tao Te Cing Lashtal Press, Gdynia – Londyn 2007, Krzysztof Azarewicz (tłum.) adaptacja tekstu Daodejing
Wizja i głos (Liber CDXVIII) z komentarzami The Vision & The Voice with Commentary Lashtal Press, Gdynia – Londyn, sierpień 2011, Krzysztof Azarewicz (tłum. i oprac.), ISBN 978-83-930589-5-2.
Wyznania Aleistera Crowleya The Confessions of Aleister Crowley: An Autohagiography brak
Liber CXCIV. Zarządzenie dotyczące Konstytucji Zakonu Book 194. An Intimation With Reference to The Constitution of the Order Wydawnictwo Academia Masonica, Samhain 2008, Frater Akhem Sekher (tłum.) esej
Zodiak i tarot The Zodiac and the Tarot Lashtal Press, listopad 2013 Opis dwunastu kart Wielkich Arkan przypisanych znakom zodiaku. Zawiera ilustracje kart autorstwa Oswalda Wirtha.
ΘΕΛΗΜΑ: Święte księgi thelemy ΘΕΛΗΜΑ: The Holy Books of Thelema Lashtal Press, Gdynia – Londyn 2009, Krzysztof Azarewicz (tłum.)

Wybrane polskojęzyczne publikacje innych autorów związane z Crowleyem[edytuj | edytuj kod]

biografie Aleistera Crowleya:

książki na temat talii Tarota Thota:

Przypisy

  1. The Confessions of Aleister Crowley (ang.).
  2. Grand Lodge A∴ F∴ & A∴M∴ British Columbia & Yukon, Aleister Crowley and Freemasonry.
  3. Rozdział XII. O ofierze krwi i sprawach pokrewnych. W: Aleister Crowley: Magija w teorii i praktyce. Marek Uniejski (tłum.). Katowice: Wydawnictwo „KOS”, wrzesień 2003, s. 107. ISBN 83-86757-57-4.
  4. hasło „Crowley, Aleister”. W: Rosemary Ellen Guiley: The Encyclopedia of Witches, Witchcraft & Wicca (Third Edition). Facts On File, Inc, s. 79-81.
  5. Gerald Suster: Dziedzictwo Bestii. Warszawa: Okultura, 2002, s. 83. ISBN 83-88922-01-7.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Liber AL vel Legis Sub Figura CCXX. W: ΘΕΛΗΜΑ: Święte księgi thelemy. Krzysztof Azarewicz (tłum.). Gdynia – Londyn: Lashtal Press, 2009, s. 137-157.
  7. ksiądz Władysław Kowalak. Satanizm. „Nurt SVD”. 4/1997. 
  8. Rozdział 11: Święty Anioł Stróż. W: Lon Milo DuQuette: Tarot Thota. Klucz do zrozumienia. Dariusz Misiuna (tłum.). Warszawa: Okultura, 2010, s. 106, seria: Corpus Hermeticum. ISBN 978-83-88922-25-1.
  9. Tarot - zwierciadło duszy, Ziegler - Crowley. Synergie Polska. [dostęp 2011-06-24].
  10. Wielka Księga Tarota Crowley'a, Angeles Arrien - Aleister Crowley. Synergie Polska. [dostęp 2011-06-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Aleister Crowley