Horus
Z Wikipedii
Horus – opiekun monarchii egipskiej, panujący faraon utożsamiał się z nim i przyjmował jego imię. Bóg nieba. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach. Był synem Ozyrysa i Izydy lub Geba i Neftydy. Po śmierci Ozyrysa walczył (jako prawowity następca tronu) z Setem (bratem Ozyrysa) o tron faraona. Po kilku konkurencjach Rada Dwunastu Bogów przyznała władzę Horusowi.
Horus uosobiał cały Egipt. Wraz z nim często przedstawiano Nechbet i Wadżet, które symbolizowały połączony Egipt Górny i Dolny oraz uosabiały Hathor. Jego synami byli:
[edytuj] Zobacz też
W systemie heliopolitańskim: Atum-Re • Szu • Tefnut • Geb • Nut • Ozyrys • Set (Seth) • Neftyda • Izyda
W systemie hermopolitańskim: Num i Naumet • Huh i Hauhet • Kuk i Kauket • Nat i Niau lub Amon i Amaunet
W systemie memfickim: Ptah • Sechmet • Nefertum
Pozostali bogowie: Anubis • Aton • Bastet • Bes • Chepri • Chnum • Chonsu • Hathor • Horus • Ozyrys • Maat (Mayet) • Min • Montu • Renenutet • Seszat • Sobek • Sokar • Tatenen • Tawaret (Toeris) • Thot (Tot) • Wadżet
