Baza lotnicza Chacor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baza lotnicza Chacor
Państwo  Izrael
Miejscowość Chacor-Aszdod
Typ wojskowe
Właściciel Siły Powietrzne Izraela
Rok otwarcia 1948
Kod ICAO LLHS
Wysokość 45 m n.p.m.
Drogi startowe
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Baza lotnicza Chacor
Baza lotnicza Chacor
Ziemia 31°45′45″N 34°43′38″E/31,762500 34,727222

Baza Lotnicza Chacor - wojskowa baza Sił Powietrznych Izraela położona przy kibucu Chacor-Aszdod, w centralnej części Izraela. Jest nazywana "Kanaf 4".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lotnisko zostało wybudowane w 1945 przez Brytyjczyków. Służyło ono jako baza Royal Air Force, pod nazwą RAF Qastina[1]. W noc 25 lutego 1946 członkowie paramilitarnej organizacji żydowskiej Irgun zaatakowali bazę i zniszczyli zaparkowane na pasie startowym samoloty bombowe Halifax[2]. Bezpośrednio po tym ataku Brytyjczycy przegrupowali część swoich sił powietrznych z Mandatu Palestyny do Egiptu.

Podczas wojny domowej w Palestynie Brytyjczycy ewakuowali personel bazy 15 marca 1948. Opuszczoną bazę zajęły oddziały żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. 9 listopada 1948 nastąpiło utworzenie izraelskiej bazy sił powietrznych Hatzor[1].

Rankiem 16 sierpnia 1966 na lotnisku wylądował iracki samolot myśliwski MiG-21, którego pilot Munir Redfa został namówiony przez izraelski wywiad Mossad do ucieczki do Izraela. W ten sposób uzyskano dostęp do zaawansowanej radzieckiej technologii lotniczej[3].

Eksploatacja bazy[edytuj | edytuj kod]

Poza prowadzeniem działań operacyjnych i rytunowych szkoleń baza lotnicza Hatzor pełni funkcję ośrodka szkoleniowego dla samolotów wielozadaniowych F-16. W tym celu wykorzystuje się najbardziej zaawansowane technologicznie symulatory lotu F-16. Przyjęty system szkoleń zakłada, że każdy pilot izraelskich sił powietrznych przynajmniej cztery razy w roku przechodzi serię testów w symulatorach. Przygotowuje to pilotów do prowadzenia działań operacyjnych w najtrudniejszych warunkach pogodowych i umiejętności właściwego reagowania na różne usterki mechaniczne[4].

Eskadry[edytuj | edytuj kod]

W bazie stacjonuje kilka eskadr bojowych:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Global Security: Hatzor (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  2. Israel Air Forces - oficjal web site: 1946 (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  3. Ynet News: The Blue Bird legend (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  4. F-16 net: IDF/AF considers more F-16 simulators (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]