Kod lotniska ICAO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kod lotniska ICAO – powszechnie używana nazwa czteroliterowego tzw. wskaźnika lokalizacji (ang. Location Indicator), stanowiącego element dużego systemu adresowego używanego przez służby ruchu lotniczego, linie lotnicze itp. w tak zwanej stałej sieci łączności lotniczej (AFTN). Zostały one wprowadzone przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (International Civil Aviation Organization, ICAO).

Wskaźników lokalizacji ICAO używają kontrolerzy ruchu lotniczego, różnorodne służby ruchu lotniczego oraz służby żeglugi powietrznej, m.in. do planowania lotów oraz - generalnie adresowania różnorodnych depesz bądź wskazywania miejsca, w którym obowiązuje jakieś ograniczenie. Wskaźniki lokalizacji ICAO różnią się od kodów lotniskowych IATA.

Na przykład w tak zwanych indywidualnych planach lotów (FPL), wskaźniki lokalizacji ICAO są stosowane do określenia lotniska startu, lotniska lądowania i lotniska lub lotnisk zapasowych oraz rejonów informacji powietrznej (FIR), przez które statek powietrzny zamierza przelatywać. W depeszach NOTAM i SNOWTAM wskaźnik lokalizacji wskazuje na konkretne miejsce (najczęściej lotnisko) lub FIR, w którym obowiązuje jakieś ograniczenie.

W połączeniu z trzyliterowymi oznaczeniami kodowymi linii lotniczych, zawartymi w ICAO Doc 8585 wskaźniki lokalizacji ICAO tworzą system adresowy używany do adresowania depesz lotniczych przesyłanych siecią stałej łączności lotniczej (AFTN). Na przykład:

wskaźnik lokalizacji lotniska Warszawa/Okęcie = EPWA
oznacznik Biura Odpraw Załóg = ZPZ
litera uzupełniająca = X (standardowo)

Aby zatem zaadresować depeszę do Biura Odpraw Załóg lotniska Warszawa/Okęcie, wystarczy w sieci AFTN wpisać adres EPWAZPZX.

Wbrew powszechnie przyjętemu mniemaniu, wskaźniki lokalizacji ICAO (zawarte w dokumencie ICAO Doc 7910) nie są stosowane wyłącznie do oznaczania lotnisk - w przedmowie dokumentu ICAO Doc 7910 wyraźnie jest napisane, że wskaźniki zawarte w tym dokumencie identyfikują stacje lotnicze, czyli dowolne miejsce na ziemi, w którym zostanie zainstalowany i uruchomiony terminal sieci AFTN. Ponadto ICAO pozwala na przypisywanie wskaźników lokalizacji miejscom, w którym w danej chwili nie ma terminala AFTN; muszą być one tylko odpowiednio oznaczone w wykazie wskaźników lokalizacji, jako miejsca, do których nie można przesyłać depesz.

Inaczej niż w przypadku kodów IATA, wskaźniki lokalizacji ICAO mają strukturę regionalną. Pierwsza litera oznacza część świata według podziału stworzonego przez ICAO. Drugą literą oznaczone są państwa lub regiony administracyjne w tej części świata. Ostatnie dwie litery identyfikują daną stację lotniczą.

Oznaczenia części świata[edytuj | edytuj kod]

A = Antarktyda i Południowy Pacyfik
B = Grenlandia & Islandia
C = Kanada
D = Afryka Północno-Zachodnia
E = Europa
F = Afryka Południowa i Środkowa
G = Afryka Zachodnia, Wyspy Kanaryjskie
H = Afryka Wschodnia
I =
J =
K = USA
L = Europa Południowa
M = Ameryka Środkowa i Karaiby
N = Południowy Pacyfik
O = Bliski Wschód
P = Hawaje (PH), Alaska (PA) i Północny Pacyfik
Q = zarezerwowane dla radiotelegrafii
R = Azja Wschodnia
S = Ameryka Południowa
T = Karaiby
U = Rosja oraz kraje byłego ZSRR
V = Azja Południowa
W = Azja Południowo-Wschodnia
X =
Y = Australia
Z = Chińska Republika Ludowa

Przykłady kodów ICAO[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]