Bernd Rosemeyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernd Rosemeyer
Bernd Rosemeyer po lewej, Elly Beinhorn i Ferdinand Porsche
Bernd Rosemeyer po lewej, Elly Beinhorn i Ferdinand Porsche
Pełne imię i nazwisko Bernd Rosemeyer
Kraj  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 14 października 1909
Lingen
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1938
Frankfurt nad Menem
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bernd Rosemeyer (ur. 14 października 1909 w Lingen, zm. 28 stycznia 1938 roku w Frankfurcie nad Menem) – niemiecki kierowca wyścigowy i motocyklowy. Jeździł na pojazdach Auto Union.

Pierwszy start odnotował w drugiej połowie sezonu 1935. Już w swoim drugim wyścigu w karierze zajął drugie miejsce. W 1936 roku zdobył mistrzostwo Europy. Zginął na autostradzie podczas bicia rekordu prędkości.

Był niezwykle barwną postacią. W ciągu swojej krótkiej kariery kierowcy wyczynowego (trwała zaledwie 979 dni) odniósł dziewięć zwycięstw w wyścigach Grand Prix, zyskał przychylność nazistów (choć podobno drwił z nich z podium), został mianowany przez Heinricha Himmlera członkiem SS (którego ponoć nienawidził) i ożenił się ze sławną pilotką Elly Beinhorn[1].

Jego los przypieczętowały wydarzenia z 28 stycznia 1938 r. Wtedy to arcyrywale z Mercedesa postanowili pobić światowy rekord prędkości (ustanowiony przez Bernda trzy miesiące wcześniej w Auto Unionie Typ C na zamkniętej autostradzie). Feralnego poranka Bernd wrócił w to samo miejsce na ostateczną rozgrywkę ze "złotym chłopcem" Mercedesa – Rudolfem Carraciolą. Rudolf startował pierwszy i osiągnął prędkość 432km/h. Rosemeyer ruszył drugi i nie przestraszyło go nawet to, że zwiększyła się siła wiatru. Kilka chwil później, przy prędkości ok. 430 km/h silny poryw wiatru spowodował wypadek, w którym Bernd zginął. Ciało znaleziono ok. 100m od wraku. Jak powiedział później Caracciola: "Rosemeyer dosłownie nie znał strachu. To my baliśmy się za niego przy każdym wyścigu"[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 "TopGear" kwiecień 2008.

Bibliografia [edytuj]

  • Brzosko Stanisław, Samochody na torach wyścigowych świata, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1961.
  • Litwin Jan A., Zarys historii sportu samochodowego, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1992.
  • Oravec Jan, Porazik Juraj, Samochody wyścigowe, Wydawnictwo Sport i Turystyka, przeł. Teresa Włodarczyk, Warszawa 1987.