Bernd Rosemeyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bernd Rosemeyer
Bernd Rosemeyer po lewej, Elly Beinhorn i Ferdinand Porsche
Bernd Rosemeyer po lewej, Elly Beinhorn i Ferdinand Porsche
Pełne imię i nazwisko Bernd Rosemeyer
Kraj  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 14 października 1909
Lingen
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1938
Frankfurt nad Menem
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bernd Rosemeyer (ur. 14 października 1909 w Lingen, zm. 28 stycznia 1938 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki kierowca wyścigowy i motocyklowy. Jeździł na pojazdach Auto Union.

Pierwszy start odnotował w drugiej połowie sezonu 1935. Już w swoim drugim wyścigu w karierze zajął drugie miejsce. W 1936 roku zdobył mistrzostwo Europy.

W ciągu swojej krótkiej kariery kierowcy wyczynowego trwającej 979 dni odniósł dziewięć zwycięstw w wyścigach Grand Prix, zyskał przychylność nazistów, został mianowany przez Heinricha Himmlera członkiem SS i ożenił się ze znaną pilotką Elly Beinhorn[1].

Zginął 28 stycznia 1938 roku we Frankfurcie nad Menem. Wtedy to rywale z Mercedesa postanowili pobić światowy rekord prędkości (ustanowiony przez Rosemeyera trzy miesiące wcześniej w Auto Unionie Typ C na zamkniętej autostradzie). Rano Rosemeyer wrócił w to samo miejsce na ostateczną rozgrywkę z kierowcą Mercedesa Rudolfem Carraciolą. Caracciola startował pierwszy i osiągnął prędkość 432km/h. Rosemeyer ruszył drugi i nie przestraszyło go zwiększona siła wiatru. Kilka chwil później, przy prędkości ok. 430 km/h silny poryw wiatru spowodował wypadek, w którym Rosemeyer zginął. Jego ciało znaleziono ok. 100 m od wraku. Jak powiedział później Caracciola: „Rosemeyer dosłownie nie znał strachu. To my baliśmy się za niego przy każdym wyścigu”[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 "TopGear" kwiecień 2008.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brzosko Stanisław, Samochody na torach wyścigowych świata, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1961.
  • Litwin Jan A., Zarys historii sportu samochodowego, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1992.
  • Oravec Jan, Porazik Juraj, Samochody wyścigowe, Wydawnictwo Sport i Turystyka, przeł. Teresa Włodarczyk, Warszawa 1987.