Bernd Rosemeyer
| Bernd Rosemeyer | |
Bernd Rosemeyer po lewej, Elly Beinhorn i Ferdinand Porsche |
|
| Pełne imię i nazwisko | Bernd Rosemeyer |
| Kraj | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 października 1909 Lingen |
| Data i miejsce śmierci | 28 stycznia 1938 Frankfurt nad Menem |
Bernd Rosemeyer (ur. 14 października 1909 w Lingen, zm. 28 stycznia 1938 roku w Frankfurcie nad Menem) – niemiecki kierowca wyścigowy i motocyklowy. Jeździł na pojazdach Auto Union.
Pierwszy start odnotował w drugiej połowie sezonu 1935. Już w swoim drugim wyścigu w karierze zajął drugie miejsce. W 1936 roku zdobył mistrzostwo Europy. Zginął na autostradzie podczas bicia rekordu prędkości.
Był niezwykle barwną postacią. W ciągu swojej krótkiej kariery kierowcy wyczynowego (trwała zaledwie 979 dni) odniósł dziewięć zwycięstw w wyścigach Grand Prix, zyskał przychylność nazistów (choć podobno drwił z nich z podium), został mianowany przez Heinricha Himmlera członkiem SS (którego ponoć nienawidził) i ożenił się ze sławną pilotką Elly Beinhorn[1].
Jego los przypieczętowały wydarzenia z 28 stycznia 1938 r. Wtedy to arcyrywale z Mercedesa postanowili pobić światowy rekord prędkości (ustanowiony przez Bernda trzy miesiące wcześniej w Auto Unionie Typ C na zamkniętej autostradzie). Feralnego poranka Bernd wrócił w to samo miejsce na ostateczną rozgrywkę ze "złotym chłopcem" Mercedesa – Rudolfem Carraciolą. Rudolf startował pierwszy i osiągnął prędkość 432km/h. Rosemeyer ruszył drugi i nie przestraszyło go nawet to, że zwiększyła się siła wiatru. Kilka chwil później, przy prędkości ok. 430 km/h silny poryw wiatru spowodował wypadek, w którym Bernd zginął. Ciało znaleziono ok. 100m od wraku. Jak powiedział później Caracciola: "Rosemeyer dosłownie nie znał strachu. To my baliśmy się za niego przy każdym wyścigu"[1].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Brzosko Stanisław, Samochody na torach wyścigowych świata, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1961.
- Litwin Jan A., Zarys historii sportu samochodowego, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1992.
- Oravec Jan, Porazik Juraj, Samochody wyścigowe, Wydawnictwo Sport i Turystyka, przeł. Teresa Włodarczyk, Warszawa 1987.