Bitwa pod Bezzeccą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Bezzeccą
Włoska wojna wyzwoleńcza
Bataille de Bezzeca.jpg
Bitwa pod Bezzeccą
Czas 21 lipca 1866
Miejsce Bezzecca
Terytorium Włochy
Wynik zwycięstwo wojsk włoskich
Strony konfliktu
Zjednoczone Królestwo Włoch Włochy Cesarstwo Austrii Cesarstwo Austriackie
Dowódcy
Giuseppe Garibaldi Franz Freiherr von Kuhn
Siły
40 000 nieznane
Straty
nieznane nieznane
Flag of Italy (1861-1946).svg Włoska wojna wyzwoleńcza Flag of the Habsburg Monarchy.svg

San Fermo (1859) - Castelfidardo (1859) - Volturno (1860) - Calatafimi (1860) - Milazzo (1860) - Gaeta (1860) - Wyprawa tysiąca - Bezzecca (1866) - Custoza (1866) - Mentana (1867)

Bitwa pod Bezzeccą (północny zachód od jeziora Garda) – starcie zbrojne, które miało miejsce 21 lipca 1866 r. w trakcie tzw. trzeciej włoskiej wojny o niepodległość, będącej częścią konfliktu prusko-austriackiego. W wyniku bitwy 40 000 włoskich żołnierzy dowodzonych przez Giuseppe Garibaldiego pokonało austriackie oddziały generała Kuhna.

Wprowadzenie[edytuj | edytuj kod]

W roku 1866 doszło do wybuchu wojny pomiędzy Prusami i Austrią. W nadziei wyzwolenia spod władzy austriackiej Wenecji (zajętej po bitwie pod Solferino), Włochy zawarły sojusz z Prusami. Wojska włoskie zaatakowały z 3 regionów: z Lombardii uderzenie skierowane było na czworobok twierdz Mantua-Peschiera-Verona-Legnago, atak z Emilia Romagna w kierunku Wenecji, natomiast w rejonie Alp uderzenie skierowano na Trentino gdzie doszło do walk pod Bezzeccą.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Po kilkutygodniowych walkach o Monte Suello i Condino, wojska Garibaldiego zdobyły Forte d'Ampola. Umożliwiło to Garibaldiemu wdarcie się w rejon Valle di Ledro, gdzie jednak natknął się na gwałtowny opór wojsk austriackich generała Franza Kuhna. Po długim nieskutecznym obleganiu Bezzeccy, Garibaldi rozkazał po wstępnym przygotowaniu artyleryjskim , frontalny atak na miasto, zdobywając je po krwawej walce. Austriacy zmuszeni zostali wycofać się w okoliczne góry. Podczas marszu Włochów w rejon Trientu i w kierunku twierdzy Lardaro, Garibaldi otrzymał otrzymał informację o wycofaniu się Piemontczyków po przegranej bitwie pod Custozą, zdecydował się na odwrót.

Po bitwie[edytuj | edytuj kod]

Przedwcześnie zakończona przez Włochów bitwa pod Custozą i następujący po niej odwrót z Trentino miało dla nich jak i dla Austrii poważne konsekwencje. Austriacy po porażce pod Sadową (Koeniggratz) zmuszeni byli co prawda zwrócić Włochom Wenecję, co było podstawą planu pomiędzy Włochami i Prusami, jednak tereny Trentino oraz Trient i Triest nadal pozostawały w rękach Austriaków. Rejony te staną się ponownie teatrem działań wojennych w trakcie I wojny światowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ugo Zniboni Ferino: Bezzecca 1866 – La campagna garibaldina fra l'Adda e il Garda, Saturnia, Trient 1966
  • Giuseppe Guerzoni: Garibaldi, Barbera, Florenz 1882