Bitwa pod Gavinana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Gavinana
wojna Ligi z Cognac 15261530
Uffizi 16, Francesco Ferrucci.JPG
Francesco Ferrucci - statua
Czas 3 sierpnia 1530
Miejsce Gavinana ok. 50 km. od Florencji Toskania
Terytorium Włochy
Wynik zwycięstwo wojsk cesarskich
Strony konfliktu
Fleur de lis of Florence.svg Florencja Hohenstaufen emporer arms.svg Święte Cesarstwo Rzymskie
Dowódcy
Francesco Ferrucci Philibert de Chalon, Fabrizio Maramaldo
Siły
500 kawalerii,
3 000 piechoty,
100 dział
Chalon:
1 000 kawalerii,
3 000 piechoty
Maramaldo:
500 kawalerii,
2000 piechoty
Straty
1 000 1 500
Wojny włoskie

(I: 1494-1495) - Rapallo (1494) - Volturno (1494) - Seminara (1495) - Fornovo (1495) - Rapallo (1495) - (II: 1499-1504) - Wojna francusko-hiszpańska - Barletta (1502) - Ruvo (1503) - Seminara (1503) - Cerignola (1503) - Garigliano (1503) - (III: 1508-1510) - Agnadello (1509) - Ferrara (1509) - Polesella (1509) - (IV: 1510-1514) - Santerno (1511) - Rawenna (1512) - Novara (1513) - Guinegate (1513) - Schio (1513) - Marignano (1515) - (V: 1521-1525) - Pampeluna (1521) - Esquiroza (1521) - Bicocca (1522) - Robecco (1523) - Scanasio (1524) - Sesia (1524) - Pawia (1525) - (1526-1530) - Wojna Ligi z Cognac - Borgoforte (1526) - Sacco di Roma - Landriano (1529) - Gavinana (1530) - (VI: 1535-1544) - Wojna sabaudzka (1536-1538) - Muros (1543) - Nicea (1543) - Ceresole (1544) - (VII: 1552-1556) - Marciano (1551) - Ponza (1552) - Metz (1552) - Renty (1554) - Siena (1555) - (VIII: 1557-1559) - Paliano (1557) - Saint Quentin (1557) - Gravelines (1558)

Bitwa pod Gavinana – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 3 sierpnia 1530 r. w trakcie wojen włoskich (1494–1559) pomiędzy wojskami Florencji a cesarzem Karolem V.

Wojska cesarskie dowodzone przez Philiberta de Chalon starły się w mniej licznymi oddziałami florenckimi pod wodzą Francesco Ferrucciego. Gdy po krótkiej walce cesarscy zmuszeni zostali do defensywy, do akcji wkroczyły rezerwy dowodzone przez Fabrizio Maramaldo - Włocha na służbie cesarskiej. Atak tych wojsk odwrócił losy bitwy na korzyść wojsk cesarskich. Ciężko ranny Ferruci został po bitwie dobity przez Maramaldo. Dzięki temu zwycięstwu Medyceusze mogli ponownie objąć władzę we Florencji. Było to spełnieniem obietnicy, jaką złożył papieżowi Klemensowi VII – Karol V, po tym gdy został koronowany przez papieża w Bolonii na króla Włoch.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Tafiłowski: Wojny włoskie 1494–1559, Wyd. Inforteditions. Zabrze 2007.