Bitwa pod Leuze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Leuze
wojna palatynacka
Combat de Leuze, 18 September 1691.jpg
Bitwa pod Leuze, obraz Josepha Parrocela
Czas 18 września 1691
Miejsce Leuze, prowincja Hainaut
Terytorium Belgia
Wynik zdecydowane zwycięstwo Francji
Strony konfliktu
 Francja  Anglia
 Republika Zjednoczonych Prowincji
Dowódcy
marszałek Luxembourg książę Waldeck
Siły
28 szwadronów 72 szwadrony
Straty
400 zabitych i rannych 1 500 – 2 000 zabitych i rannych
Wojna palatynacka oraz w jej ramach: Wojna irlandzka, Wojna króla Wilhelma

BantryCochemMoguncjaBonnWalcourtFleurusBeachy HeadBoyneQuebecStaffardaAughrimLeuzeBarfleur / La HougueNamurSteenkerkeNeerwindenMarsagliaLagosCamaretTerTexelDogger BankZatoka HudsonaCartagena (1697)

Bitwa pod Leuze – starcie zbrojne, które miało miejsce 18 września 1691. Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk francuskich.

Marszałek Luxembourg został poinformowany, że Wilhelm III Orański wyjechał do Anglii w przekonaniu, że kampania roku 1691 dobiega już końca. Doszła także do niego wiadomość, że obowiązki Wilhelma Orańskiego przejął Waldeck i że rozpoczął on już przygotowania leży zimowych dla swych wojsk. Luxembourg był blisko Tournai i wysłał rekonesans pod Marsilly, skąd dowiedział się, że główna część armii sprzymierzonych (Anglicy i Holendrzy) odeszła, zostawiając pod Leuze kawalerię (72 szwadrony), jako straż tylną. Luxembourg działał błyskawicznie. Wysłał oddziały rozpoznawcze, aby śledziły ruchy głównych sił nieprzyjaciela, a sam ze szwadronami jazdy Villarsa (28 szwadronów) zaatakował niespodziewanie kawalerię nieprzyjaciela. Francuska kawaleria ruszyła do szarży na białą broń. Kawaleria sprzymierzonych miała przewagę liczebną, lecz z powodu zaskoczenia i braku miejsca nie mogła manewrować. Bitwa trwała tylko 2 godziny i skończyła się całkowitym zwycięstwem Francuzów. Uciekające resztki kawalerii sprzymierzonych ocaliły oddziały wysłane na pomoc przez zaalarmowanego Waldecka. Wódz francuski Luxembourg zaangażował się w walkę do tego stopnia, że walczył na białą broń osobiście. Straty francuskie wyniosły 400 zabitych i rannych, sprzymierzeni natomiast stracili 1 500 – 2 000 zabitych i rannych.