Bruno Winawer
Bruno Winawer (ur. 17 marca 1883, zm. 11 kwietnia 1944 w Opolu Lubelskim) – polski komediopisarz, prozaik, felietonista, z wykształcenia fizyk. Autor popularnych komedii obyczajowych, często związanych z tematyką naukową, licznych felietonów popularnonaukowych i na temat literatury oraz powieści fantastycznonaukowych.
Studiował fizykę na uniwersytecie w Heidelbergu. Był asystentem laureata nagrody Nobla Pietera Zeemana na uniwersytecie w Amsterdamie. W latach 1917-1920 pracował naukowo na Politechnice Warszawskiej. Po wybuchu II wojny światowej przebywał najpierw we Lwowie, a w 1941 trafił do getta warszawskiego. W 1942 przedostał się na aryjską stronę, gdzie ukrywał się pod przybranym nazwiskiem. Aresztowany na skutek denuncjacji, został wywieziony do obozu zagłady w Treblince, skąd udało mu się jednak wydostać. Zmarł w szpitalu w Opolu Lubelskim.
[edytuj] Twórczość
- Księga Hjoba: komedja nudna w 3 aktach (1921, komedia)
- Roztwór profesora Pytla (1922, komedia)
- R. H. Inżynier (1924, komedia)
- Doktor Przybram (1924, powieść fantastycznonaukowa)
- Boczna antena (podtytył "Ostatnie biuletyny z frontów wieczystych" (1926 zbiór felietonów)
- Dług honorowy (1929, powieść fantastycznonaukowa)
- Literaturę trzeba przewietrzyć (1935, zbiór felietonów)
- Ziemia w malignie (1937, zbiór felietonów)
- Ślepa latarka
- Notatnik Szymona van Geldern
- Niziny
- Losy Europy
- Rokowania pokojowe
- Rycerz z łabędziem
- Tematy i warjacje (1921)
- Trzysta miljonów koni
- Turnieje maszyn
- Znajomek z Fiesole (komedia}
- Bohater mechaniczny
[edytuj] Źródła
- Literatura polska XX w., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 8301130296
- "Bruno Winawer - Boczna antena - nakładem Bibljoteki Groszowej Warszawa, Moniuszki 11 1928"
