Brzoza pożyteczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Brzoza pożyteczna | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Rząd | bukowce |
| Rodzina | brzozowate |
| Rodzaj | brzoza |
| Nazwa systematyczna | |
| Betula utilis D. Don Prodr. fl. nepal. 58. 1825 |
|
Brzoza pożyteczna, czasami nazywana też brzozą himalajską (Betula utilis) – gatunek rośliny z rodziny brzozowatych. Pochodzi z Azji z obszarów Afganistanu, Chin (prowincje Gansu, Hebei, Ningxia, Qinghai, Shaanxi, Sichuan, Tybet, Yunnan), Bhutanu, Indii (prowincje: Himachal Pradesh, Dżammu i Kaszmir, Sikkim, Uttar Pradesh), Nepalu i Pakistanu[2].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Dorasta do 22 m wysokości. Gałęzie wznoszą się ku górze. Posiada szeroką koronę. Zazwyczaj tworzy wiele pni. Posiada stosunkowo rzadkie ulistnienie[3][4].
- Kora
- Posiada gładką, jaskrawą i błyszczącą korę. Zależnie od odmiany ma barwę od białej przez żółtą, szkarłatną do fioletowej. Posiada małe przetchlinki ułożone poziomo o barwie szarej bądź bursztynowej. Łuszczy się pasmami. Betulina jest łatwa do starcia[3]</ref>[4].
- Pędy
- Pędy są relatywnie grube. Młode pędy są bardzo mocno owłosione[3].
- Liście
- Liście są ciemne i błyszczące. Mają 5-9 cm długości. Posiadają sercowaty kształt. Z wierzchu są lekko owłosione na całej powierzchni, natomiast od spodu tylko w kącikach nerwów. Mają 7-14 par nerwów. jesienią przebarwiają się na złotożółto. Ogonki liściowe są owłosione[3][4].
- Kwiaty
- Kwiaty zebrane są w kwiatostany zwane kotkami. Pojawiają się na wiosnę wraz z liśćmi. Kotki męskie mają około 5 cm długości[4]. Zimą posiadają łuski z charakterystycznym wzorem[3].
Biologia [edytuj]
Megafanerofit. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby. Jest to roślina szybkorosnąca.
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina ozdobna. Sadzona jest głównie w parkach i w dużych ogrodach przydomowych. Jest szczególnie dekoracyjna w okresie bezlistnym[4].
Zmienność [edytuj]
- Betula utilis var. jacquemontii – kora jest całkowicie biała. Liście posiadają 7-8 par nerwów.
- Betula utilis var. prattii – kora ma fioletową barwę.
- Betula utilis var. utilis
Posiada także kultywary: 'Grayswood Ghost', 'Silver Shadow' oraz 'Jermyns'[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-10-29].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-11-03].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 186. ISBN 978-83-7073-643-9.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.