Cyfra+

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z CYFRA+)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cyfra+
Cyfra+
Data startu 16 listopada 1998
Data zakończenia 21 marca 2013
Właściciel Canal+ Cyfrowy
Kraj nadawania Polska
Zastąpiony przez nc+
Strona internetowa
Canal+ Cyfrowy S.A.
Canal+ Cyfrowy S.A.
Forma prawna Spółka akcyjna
Data założenia 16 listopada 1998
Data likwidacji 2 czerwca 2014
Siedziba 02-758 Warszawa
al. gen. W. Sikorskiego 9
Numer KRS 0000427395
Prezes Julien Verley
Akcjonariusze / udziałowcy Groupe Canal+ (75%)
LGI Ventures B.V. (25%)
Branża media
Produkty Cyfra+
kanały telewizyjne
Kapitał zakładowy 300.000.000 zł
brak współrzędnych
Strona internetowa

Cyfra+ – polska telewizyjno-radiowa satelitarna platforma cyfrowa istniejąca w latach 1998-2013. Jej operatorem była spółka Canal+ Cyfrowy. Docierała do ponad 1,5 miliona abonentów w Polsce[1]. 1 marca 2002 Cyfra+ połączyła się z konkurencyjną platformą cyfrową Wizja TV. Zmieniła wtedy nazwę na Nowa Cyfra+, lecz później powróciła do poprzedniej nazwy.

21 marca 2013 roku w wyniku fuzji z konkurencyjną platformą satelitarną n, marka Cyfra+ zniknęła z rynku na rzecz nc+, a 2 czerwca roku następnego operator Canal+ Cyfrowy został wykreślony z rejestru przedsiębiorców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Należąca do spółki Canal+ Cyfrowy platforma cyfrowa Cyfra+ zainaugurowała działalność w 1998 roku. Była to wiodąca platforma cyfrowa na polskim rynku, dająca abonentom dostęp do wielu kanałów telewizyjnych w cyfrowej jakości, w tym po raz pierwszy w Europie do dwóch ofert typu premium (Canal+ i HBO). Cyfra+ oferowała ponad 100 programów telewizyjnych i radiowych, w tym ponad 80 po polsku oraz dostęp do kilkuset innych cyfrowych kanałów z satelity Hot Bird. Programy platformy docierały do ponad 1,5 miliona abonentów.

Canal+ Cyfrowy[edytuj | edytuj kod]

Canal+ Cyfrowy to spółka istniejąca w latach 1998–2014 będąca nadawcą kanałów telewizyjnych, operatorem platformy cyfrowej Cyfra+, a do 2 czerwca 2014 roku także i nc+. Spółka należała do Groupe Canal+ (75%) i LGI Ventures B.V. (25%). Kanały nadawcy dystrybuowane były w ponad 350 sieciach telewizji kablowej oraz na platformie Cyfra+. Nadawca rozbudowywał bazę abonencką oraz wprowadza usługi w oparciu o nowe technologie, takie jak DSL, HDTV, PVR czy VoD.

Od 30 listopada 2012 Grupa Canal+ i Grupa ITI współpracują wobec strategicznego partnerstwa na rynku telewizji w Polsce będąc wspólnie właścicielami TVN i połączonej platformy cyfrowej nc+.

2 czerwca 2014 zarejestrowano połączenie obu spółek będących właścicielami platformy nc+ Canal+ Cyfrowy i ITI Neovision. W efekcie wszelkie prawa i obowiązki spółki Canal+ Cyfrowy S.A., w tym wynikające z zawartych przez nią umów wykonuje ITI Neovision, przez co jest jedynym operatorem platformy nc+, a spółka Canal+ Cyfrowy S.A. została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego[2]. Pomimo tego Groupe Canal+ jest głównym akcjonariuszem połączonej spółki (posiada w niej 51% udziałów), zaś ITI 32%, a Liberty Global 17%.

Platforma Cyfra+[edytuj | edytuj kod]

W dniu rozpoczęcia działalności platforma miała w swojej ofercie 7 kanałów: Canal+, Polsat, Polsat 2, Eurosport, Planète, MCM i Muzzik. Kolejno 15 listopada dołączył Canal+ Żółty, 1 grudnia Canal+ Niebieski. 11 grudnia dołączono kanały TVP1, TVP2, Nasza TV i TMT, TVP Polonia .następnie 16 kwietnia 1999 kanał dla dzieci MiniMax oraz filmowy Ale Kino!. 1 sierpnia 1999 kanał o grach komputerowych Game One. 1 pazdziernika dołączył kanał Marcopolo. 2 grudnia 1999 dołączył kanał Seasons. 1 kwietnia 2000 dołączył kanał TV4 (ten kanał zasąpił Naszą TV). Następnie dołączyły kanały TVN, RTL 7. Kanały Polsat i Polsat 2 zostały wycofane. 9 sierpnia 2001 dołączył kanał informacyjny TVN 24 następnie 1 września dołączył kanał Hyper ( ten kanał zastąpił Game One ) 1 marca 2002 dołączył kanał TVN 7 (ten kanał zastąpił RTL 7) i Tele 5 (ten kanał zastąpił Super 1). Następnie dołączyły kanały Fox Kids, TCM, Cartoon Network, Hallmark Channel i HBO, Reality TV, National Geographic Channel, Extreme Sports Channel wycofane zostały kanały TMT, Seasons, Marcopolo. W 2003 roku dołączył kanały TVP 3, HBO 2, PILOT TV.

W związku z włączeniem w lutym 2002 roku przedsiębiorstwa Wizja TV do Canal+ Cyfrowy, nastąpiło przejęcie praw i obowiązków Wizji TV, wskutek czego doszło do fuzji obydwu platform.

Platforma nadawała z satelity Eutelsat Hot Bird 13° E w standardzie DVB-S oraz DVB-S2. Większość jej kanałów jest kodowanych z pomocą systemu Nagra Media AccessS4. Cyfra+ miała około 100 polskojęzycznych stacji telewizyjnych, kilkanaście radiowych oraz pakiet kilku kanałów interaktywnych oraz kanałów niekodowanych (FTA). Od grudnia 2006 roku w swojej ofercie posiada kanały w technologii HD.

Prawie żaden dekoder Cyfry+ nie używał protokołu DiSEqC i nie potrafił bezpośrednio obsługiwać anten z kilkoma konwerterami oraz obrotowych (wyjątek stanowią dekodery Strong 6880, Philips HD, Philips PVR HD, Pace PVR HD oraz Sagemcom DSI87/DSI83). Były one jednak tak zaprogramowane, że po podłączeniu sygnału z satelitów Astra na pozycji 19,2° E można było odbierać z tych satelitów kanały niekodowane z numerami od 650 wzwyż (obecnie). Umożliwiało to dostęp do kanałów takich jak np. TV Trwam.

Moduły Multiroom (płytki drukowane)

30 kwietnia 2009 Cyfra+ udostępniła swoim abonentom możliwość odbioru próbnych przekazów Naziemnej Telewizji Cyfrowej (DVB-T) bez konieczności kupowania dodatkowego sprzętu[3]. Programy odbierane z NTC umiejscowiono w spisie kanałów od pozycji 980 w górę.

12 sierpnia 2009 firma wprowadziła usługę Cyfra+ Multiroom, która umożliwiała niezależny odbiór dwóch różnych kanałów na dwóch różnych odbiornikach jednocześnie w ramach jednego abonamentu.

1 września 2010 do oferty platformy cyfrowej Cyfra+ dołączyło siedem kanałów konkurencyjnej platformy Cyfrowy Polsat (Polsat, Polsat 2, Polsat News, Polsat Play, Polsat Café, Polsat JimJam)[4][5].

1 listopada 2011 grupa ITI ogłosiła strategiczne partnerstwo z grupą Canal+[6].

19 grudnia 2011 doszło do podpisania umowy dotyczącej fuzji platform n i Cyfry+[7]. 14 września 2012 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał zgodę na fuzję obu platform[8]. Zgodnie z zapowiedziami fuzja nastąpiła 21 marca 2013 roku. Od tego dnia nowa platforma cyfrowa występuję pod nazwą nc+[9].

W ofercie platformy znajdowały się także dwa kanały 3D: Canal+ 3D oraz Hustler HD 3D.

Cyfra+ istniała 14 lat, 4 miesiące i 5 dni, co czyni ją najdłużej istniejącą polską platformę cyfrową w historii polskiej telewizji satelitarnej.

Siedziba nadawcy[edytuj | edytuj kod]

Ostateczna siedziba spółki Canal+ Cyfrowy mieściła się przy alei gen. Władysława Sikorskiego 9 w Warszawie. Pięciokondygnacyjny gmach powstał na planie znaku plusa. Budynek ma nowoczesną i prostą bryłę, o lekkiej konstrukcji, z dominacją szkła, stali i betonu jako elementów wykończenia elewacji. Powierzchnia użytkowa wynosi 7600 m². Poza powierzchniami biurowymi w obiekcie mieści się nowoczesne studio telewizyjne z zapleczem technicznym, a na najniższej kondygnacji punkt obsługi abonentów. Jednym z najdroższych elementów obiektu jest nowoczesne satelitarne centrum nadawcze, którego koszt wyniósł około 4,5 mln zł. Budynek został oddany do użytku w I kwartale 2008 roku. Wcześniej siedziba Canal+ Cyfrowego mieściła się przy ul. Kawalerii 5 w Warszawie (w dawnej siedzibie Ambasady Socjalistycznej Republiki Wietnamu).

Transpondery[edytuj | edytuj kod]

Cyfra+ zarządzała następującymi transponderami na satelitach Hot Bird:

  • Hot Bird 13C, tp. 110 (10,719 GHz, pol. V, SR: 27500, FEC: 5/6, DVB-S/QPSK)
  • Hot Bird 13C, tp. 114 (10,796 GHz, pol. V, SR: 27500, FEC: 5/6, DVB-S/QPSK)
  • Hot Bird 13C, tp. 119 (10,892 GHz, pol. H, SR: 27500, FEC: 3/4, DVB-S/QPSK)
  • Hot Bird 13C, tp. 4 (11,278 GHz, pol. V, SR: 27500, FEC: 3/4, DVB-S2/8PSK)
  • Hot Bird 13C, tp. 11 (11,411 GHz, pol. H, SR: 27500, FEC: 5/6, DVB-S2/8PSK)
  • Hot Bird 13C, tp. 15 (11,488 GHz, pol. H, SR: 27500, FEC: 5/6, DVB-S/QPSK)

Kanały własne[edytuj | edytuj kod]

Istniejące do fuzji z n[edytuj | edytuj kod]

Zlikwidowane wcześniej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]