Caliban

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Caliban
Caliban Klub Studio Kraków 18 02 09 026.jpg
Caliban podczas koncertu w krakowskim klubie Studio 18 lutego 2009
Rok założenia 1997
Pochodzenie Niemcy Hattingen
Gatunek metalcore[1], heavy metal[2], punk metal[2]
Wytwórnia płytowa Lifeforce Records, Roadrunner Records, Century Media Records
Powiązania Heaven Shall Burn
Obecni członkowie
Andreas Dörner – śpiew
Denis Schmidt – gitara, śpiew
Marc Görtz – gitara
Marco Schaller – gitara basowa
Patrick Grün – perkusja
Byli członkowie
Engin Güres – gitara basowa
Boris Pracht – gitara basowa
Robert Krämer – perkusja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Calibanniemiecka grupa muzyczna wykonująca metalcore.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zespół został założony w Hattingen (Niemcy) w 1997 roku pod nazwą Never Again. Nazwa "Caliban" wywodzi się od imienia zdeformowanego syna (pol. Kaliban) czarownicy Sykoraks z dramatu Williama Szekspira "Burza"[3].

Po 6 miesiącach grania grupa nagrała dwie piosenki na demo, które nigdy nie ujrzało światła dziennego. Utwory te zostały wysłane do kilku wytwórni płytowych, a Lifeforce Records jako pierwsza zaproponowała im kontrakt. Ich pierwszy minialbum Caliban pojawiła się latem 1998 roku. Aby ją promować, Caliban grali na wielu koncertach w Europie i jako support dla takich zespołów jak Morning Again, Earth Crisis czy Cro-Mags.

Po europejskiej trasie, w 1999 roku Caliban weszli do studia aby nagrać pierwszy album, A Small Boy and a Grey Heaven. Zespół był opisywany jako mieszanka Slayer, Poison the Well i Hatebreed. Wydali także pierwszą część split-CD razem z Heaven Shall Burn, zatytułowaną The Split Program I.

W kwietniu 2001 roku ukazał się album Vent został on wydany przez Imperium Records i Howling-Bull Records w Japonii. Krótko po tym, zespołowi nadarzyła się okazja aby pojechać do Japonii i zagrać na Beast-Feast 2001 w Yokohama Arena, dzieląc scenę z takimi zespołami jak Slayer, Pantera, Machine Head, Biohazard i Morbid Angel. Japońska trasa nastąpiła po amerykańskiej trasie z Bloodjinn, która została przerwana ze względu na wydarzenia z 11 września 2001 roku.

W sierpniu 2002 roku Caliban nagrali trzecią płytę Shadow Hearts. Ten album był bardziej melodyjny i harmonijny niż poprzednie. W 2004 grupa podpisała umowę z Roadrunner Records i zaczęła nagrywać czwarty album The Opposite from Within, producentem został Anders Fridén, frontman grupy In Flames.

W lipcu 2005 roku grupa wydała drugą część split-CD z Heaven Shall Burn, zatytułowaną The Split Program II. Potem zespół wydał piąty album, zatytułowany The Undying Darkness, po czym 24 lutego 2006 roku wyruszył w trasę pod nazwą "Darkness over Europe" wraz z zespołami Neaera, Purified in Blood i The Agony Scene. W 2007 Caliban nagrali album The Awakening z producentem Bennym Richterem, zaś w 2009 roku premierę miał kolejny krążek grupy zatytułowany Say Hello to Tragedy.

6 maja 2011 roku nastąpiła premiera minialbumu EP z coverami pt. Coverfield. Na wydawnictwie znajdzie się m.in. interpretacja utworu "Sonne" grupy Rammstein[4].

Nowy album grupy, zatytułowany I Am Nemesis, ukazał się 6 lutego 2012. Gościnnie udzielają się na nim wokalista Heaven Shall Burn, Marcus Bischoff oraz wokalista Suicide Silence, Mitch Lucker.

20 grudnia 2012 w Zeche Bochum grupa zagrała jubileuszowy koncert dla uczczenia 15-lecia istnienia zespołu. Jako towarzysząca wystąpiła zaprzyjaźniona formacja Heaven Shal Burn, która także obchodziła 15-lecie istnienia, zaś na jej analogicznym jubileuszu dzień później wystąpił gościnnie Caliban[5][6].

Premiera dziewiątego albumu grupy pt. Ghost Empire została zaplanowana na 24 stycznia 2014[7].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
DEU
[8]
AUT
[9]
CHE
[10]
1998 Caliban (EP)
  • Data: 10 marca 1998
  • Wydawca: Lifeforce Records
1999 A Small Boy and a Grey Heaven
  • Data: 14 grudnia 1999
  • Wydawca: Lifeforce Records
2001 Vent
  • Data: 27 stycznia 2001
  • Wydawca: Lifeforce Records
2003 Shadow Hearts
  • Data: 31 stycznia 2003
  • Wydawca: Lifeforce Records
2004 The Opposite from Within
  • Data: 20 września 2004
  • Wydawca: Roadrunner Records
2006 The Undying Darkness
  • Data: 27 lutego 2006
  • Wydawca: Roadrunner Records
73
2007 The Awakening
  • Data: 25 maja 2007
  • Wydawca: Roadrunner Records
36 74
2009 Say Hello to Tragedy
  • Data: 24 sierpnia 2009
  • Wydawca: Century Media Records
36 64 87
2011 Coverfield (EP)
  • Data: 6 maja 2011
  • Wydawca: Century Media Records
2012 I Am Nemesis
  • Data: 6 lutego 2012
  • Wydawca: Century Media Records
21 47 61
2014 Ghost Empire
  • Data: 24 stycznia 2014
  • Wydawca: Century Media Records
"—" pozycja nie była notowana.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
2000 The Split Program I (split z grupą Heaven Shall Burn)
  • Data: 12 grudnia 2000
  • Wydawca: Lifeforce Records
2005 The Split Program II (split z grupą Heaven Shall Burn)
  • Data: 27 lipca 2005
  • Wydawca: Lifeforce Records

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
2003 "Shadow Hearts "
2004 "The Beloved And The Hatred"
2006 "It's Our Burden To Bleed"
"Nothing Is Forever"
2007 "Life Is Too Short"
"I Will Never Let You Down"
2009 "Caliban's Revenge / 24 Years"

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Reżyseria Album Źródło
2003 "Forsaken Horizon" (2003)
Shadow Hearts
[11]
2004 "The Beloved and the Hatred" Mathias Vielsacker The Opposite from Within
[12]
2006 "It's Our Burden To Bleed"
The Undying Darkness
[13]
2007 "Nothing Is Forever"
[14]
"I Will Never Let You Down"
The Awakening
[15]
2009 "24 Years"
Say Hello to Tragedy
[16]
2009 "Caliban's Revenge" Sebastian Wiegmann
[17]
2010 "No One Is Safe"
[18]
2011 "Walk Like The Dead" The Jack Stupid - DAB9
[19]
2012 "Memorial"
I Am Nemesis
[20]

Przypisy

  1. Caliban review (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2011-10-31].
  2. 2,0 2,1 Eduardo Rivadavia: Caliban Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-10-31].
  3. Caliban (ang.). www.fourteeng.net. [dostęp 2011-10-31].
  4. CALIBAN Recording Album Of Covers - Feb. 7, 2011 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-10-31].
  5. CALIBAN And HEAVEN SHALL BURN: Play Exclusive Anniversary Shows In Bochum Und Saalfeld (ang.). metalshockfinland.com. [dostęp 2013-01-30].
  6. CALIBAN + HEAVEN SHALL BURN – 15 YEARS ANNIVERSARY SHOW (ang.). calibanmetal.com. [dostęp 2013-01-30].
  7. Caliban: check out the cover for "Ghost Empire" (ang.). centurymedia.com, 7 listopada 2013. [dostęp 6 stycznia 2014].
  8. Caliban/Longplay-Chartverfolgung (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-10-31].
  9. Caliban Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-10-31].
  10. Caliban Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-10-31].
  11. Caliban-Forsaken Horizon (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-10-31].
  12. Caliban - The Beloved and the Hatred (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-10-31].
  13. Caliban - It's Our Burden To Bleed (pol.). www.viva-tv.pl. [dostęp 2011-10-31].
  14. Caliban - Nothing is Forever (ang.). www.myvideo.de. [dostęp 2011-10-31].
  15. Caliban - I Will Never Let You Down (pol.). www.viva-tv.pl. [dostęp 2011-10-31].
  16. CALIBAN - 24 Years (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-10-31].
  17. CALIBAN - Caliban's Revenge (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-10-31].
  18. Caliban - No One Is Safe par Caliban (ang.). vids.myspace.com. [dostęp 2011-10-31].
  19. ‪CALIBAN - Walk Like The Dead (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-10-31].
  20. CALIBAN - Memorial (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2012-01-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]